Beeld Jörgen Caris

Column Erik Jan Harmens

Als ik weer eens niet bij mijn emoties kan, denk ik aan ‘Bright Eyes’

Op mijn veertiende kocht ik mijn eerste elpee: ‘The Message’ van Grandmaster Flash. Rapmuziek is dat, dat bestond dus al in 1984. Mijn tweede was de maxisingle van The S.O.S. Band, ‘Just Be Good To Me’. Die kocht ik samen met mijn vriend David, we betaalden ieder de helft en de plaat zou de ene week bij de een, de andere week bij de ander liggen. Ik had geluk, want toen onze vriendschap was verwaterd lag hij bij mij en is daarna altijd met me meeverhuisd, tot ik alleen nog maar cd’s draaide en al mijn platen in bananendozen in de schuur belandden.

Toen kwam Spotify en heb ik mijn beste tweehonderd cd’s in een grote map met vakjes gestopt. Cd’s die niet door de barrage kwamen, gooide ik weg, want muziek stream ik nu en ik heb de beschikking over alle liedjes die er ooit gemaakt zijn, wat overigens niet waar is. ‘Lady Of The Dawn’ van Mike Batt staat niet op Spotify. Een afzichtelijk nummer, maar wel jeugdsentiment.

Tranentrekker

Mike Batt schreef ook ‘Bright Eyes’, een megahit in de uitvoering van Art Garfunkel. Als iemand is overleden en ik weer eens niet bij mijn emoties kan, het nieuws alleen maar voor kennisgeving kan aannemen en me misplaatst neutraal voel (een beetje zoals voetballer Kasper Dolberg kijkt als hij een doelpunt heeft gescoord), dan denk ik aan de videoclip van ‘Bright Eyes’, met dat konijn dat wordt neergeschoten, en dan stromen de tranen over mijn wangen, net als bij de andere rouwenden. Ik hoor er weer bij.

Met Spotify heb ik de beschikking over bijna alle liedjes die er ooit gemaakt zijn, maar ondanks die overvloed luister ik eigenlijk altijd naar hetzelfde. Alles van William Fitzsimmons, want die zanger heeft zo’n zachte stem dat zelfs mijn overgevoelige brein ’m kan verdragen. ‘Mark Hollis’ van Mark Hollis, de zanger van de jarentachtigband Talk Talk die in 1998 één soloalbum maakte en zich daarna terugtrok uit de publiciteit, ook nooit een comeback maakte, tot begin dit jaar het bericht kwam van zijn overlijden. En ten slotte op shuffle een door mijzelf aangemaakte afspeellijst getiteld ‘Verloren Tijd’, waar op dit moment 539 liedjes in staan die ik vroeger draaide, goed voor ruim 36 uur luisterplezier. ‘Lady Of The Dawn’ staat er dus niet in, maar wel ‘Dansez Maintenant’ van Dave, ‘Get Off’ van Foxy en natuurlijk de tranentrekker ‘Bright Eyes’ van Art Garfunkel.

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens over de prikkels die het druk maken in zijn hoofd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden