Beeld Jörgen Caris

ColumnErik Jan Harmens

Als iemand je bedankt, zeg je dan geen probleem of graag gedaan?

Als ik iemand ergens voor bedank, krijg ik vaak als reactie: “Geen probleem.” Het is een Nederlandse variant op no problem, maar bij mij roept het een vraag op, namelijk: waar komt ineens dat woord probleem vandaan? Geen probleem vind ik een prima antwoord op de vraag: “Is er een probleem?” maar ik stelde die vraag niet, ik stelde überhaupt geen vraag. Als iemand je bedankt zeg je: “Graag gedaan.” Of: “Helemaal goed!” Ook “Niets te danken” kan, al ben ik het er niet helemaal mee eens, want ik vind juist dat er wél wat te danken valt. Als ik de pakketbezorger of mijn mondhygiënist of de boekhouder bedank, vind ik “Tot je dienst” een gepaste reactie. Alles klopt, want iemand verleende me een dienst en ik bedank ’m ervoor.

Soms antwoordt iemand op mijn vraag hoe het gaat met: “Ik mag niet klagen.” Dat vind ik weer lastiger, want van wie mag dat niet en waarom niet? Klaag maar raak, zou ik zeggen, zeker als je geveld bent door griep of iets ergers of je relatie is uit of je zit door de crisis op zwart zaad. Als iemand dan nóg niet mag klagen, wil ik wel eens een hartig woordje wisselen met wie ’m dat belet.

Iemand moet ook weer niet te lang klagen natuurlijk, het fijnste is het als iemand vraagt: “Vind je het erg als ik heel even klaag?” Dan moet hij niet meteen beginnen, want ik heb nog geen ja gezegd. Zo heb ik er ook moeite mee als iemand op mijn deur klopt en meteen de klink naar beneden duwt, ik heb nog helemaal geen “Binnen!” geroepen. Wie heel even wil klagen, moet zich ook houden aan de tijd, ik versta onder heel even alles onder de vijf minuten. Is iemand daarna nog aan het woord, dan leg ik mijn handen plat op mijn oren en zing ‘lalalala’. Ongepast, maar over je tijd heen gaan is ook niet netjes.

Als ik voordraag uit eigen werk, wat hopelijk weer een keer mag in tijden van het nieuwe normaal, zeg ik aan het einde van mijn optreden altijd: “Dank u wel.” Er zijn echter ook artiesten die vinden dat het omgekeerd zou moeten zijn, dus dat het publiek de optredende bedankt. Zij eindigen hun act met: “Alstublieft.” Doet iemand dat terwijl ik in de zaal zit, dan weet ik al wat ik terug ga roepen: “Geen probleem!”

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens over de prikkels die het druk maken in zijn hoofd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden