Home

Jelle's weekdier

Jelle Reumer (Hilversum, 1953) is paleontoloog. Tot 2015 was hij directeur van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam, en hij is hoogleraar vertebratenpaleontologie aan de Universiteit Utrecht. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier en al diens bijzonderheden.

De strandgaper: schelp met een wijwaterbakje

Groen

Eerder dit jaar schreef ik over een lazarussoort: een diersoort die ergens voorkwam, daarna verdwenen was om vervolgens opnieuw aanwezig te zijn en die dus – als de bijbelse Lazarus – een wederopstanding lijkt te hebben beleefd. Het betrof de grindwolfspin; achteraf bleek deze spinnensoort tussen de veronderstelde verdwijning en terugkomst meerdere malen te zijn waargenomen; het was dus geen echte lazarussoort, eerder een draaideur-wederopstandeling.

Een eekhoorn en een boommarter samen in een faunapassage? Dat kan zomaar niet goed aflopen

Groen

Wie ooit met de auto over de A12 ­tussen Utrecht en Arnhem heeft gereden, heeft ze waarschijnlijk wel eens gezien: vreemde dikke ­kabels die als scheepstrossen twee verkeersportalen aan de wegberm verankeren. ­Onlangs zag ik deze megascheerlijnen ook in de buurt van Hilversum, ogenschijnlijk aangebracht om aldaar het portaal over de recentelijk verbrede A27 tegen wegwaaien te behoeden. Wat een vreemde constructie, denk je dan.

De blauw­ge­streep­te schaalhoren, een dier om horendol van te worden

Groen

Een van de meer zeldzame weekdieren die ons land kent, is de blauwgestreepte schaalhoren, Patella pellucida, een zeeslakje. De soort is al lang bekend, niemand minder dan de grote Zweedse bioloog Carolus Linnaeus gaf het beestje in 1758 zijn wetenschappelijke naam. Linnaeus deed dat met een onbedoelde nauwkeurigheid, want hij bracht deze nieuwe soort destijds onder in het geslacht Patella (dat hij trouwens ook zelf had opgericht).