Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zuchten, hinniken en snurken

Home

SIMONKA DE JONG

ARNHEM - Overdag werkt hij als accountant, maar 's avonds en in het weekend communiceert hij met paarden. Piet Nibbelink (43) wordt ook wel de paardenfluisteraar genoemd. In zijn cursussen probeert hij mensen vertrouwd te maken met de taal van paarden. Nibbelink: “Paarden maken naar elkaar toe allerlei geluiden. Ze zuchten, hinniken zachtjes en snurken door met hun neusvleugels te trillen. Die signalen moet je proberen te begrijpen.”

Is dit een New Age variant? Bevindt het praten met paarden zich op dezelfde lijn als het praten met bomen? Nibbelink: “Bomen praten niet terug, paarden wel. Ik sta met beide benen op de grond.”

In het huis van Nibbelink aan de Rijkerswoerdseplas bij Arnhem wijst alles erop dat hier een ware paardenliefhebber woont. Er staan paardenbeeldjes in de kast, de koffie wordt geserveerd in een mok met paardenopdruk en dochter Eefje draagt een trui met een paardenhoofd erop. “Ja”, knikt ook dochter Roos trots “Ik kan al paardrijden”. In de stallen staan Adje, Shira, Iggy, Max, en nog 22 soortgenoten. “Ze zijn niet allemaal van mij hoor”, zegt Nibbelink. “Er zijn ook veel pensionpaarden bij die hier alleen maar logeren.” Buiten in de bak krijgt Jolanda Gruyters, al een gevorderde in het communiceren met paarden, les van Nibbelink. Haar paard Angie (Jolanda is een Rolling Stones fan) heeft nog wat aanpassingsproblemen. Maar het paard reageert goed op de lichaamstaal van Jolanda. Als ze een keer diep zucht, geeft het paard antwoord door ook te zuchten. “Dat is een teken van ontspanning”, zegt Nibbelink. “Een paard is een spiegel van de ziel. Als je zelf angstig bent, zal het paard angstig reageren.”

Nibbelink vertelt dat een video van de Duitse paardenliefhebber Klaus Ferdinand Hempfling zijn leven heeft verandert. “Hij liet zijn paard galopperen zonder zadel of hoofdstel en kreeg dingen gedaan die mij nog niet lukten met sporen en een zweep. Toen ik een cursus bij hem volgde op zijn boerderij in de Pyreneeën, realiseerde ik me dat ik mijn paard respectloos had behandeld.”

Op het eerste gezicht lijkt Nibbelink het evenbeeld van Tom Booker, de paardenfluisteraar uit de bestseller van Nicholas Evans. Maar zelf wil hij de vergelijking niet al te ver doorvoeren. “Er komt een passage in het boek voor waarin Tom Booker het been van Pilgrim (het getraumatiseerde paard van de dertienjarige Grace) opbindt en het dier op de grond legt. Hiermee verneder je een paard. Je moet een paard niet geestelijk breken maar hem als gelijke behandelen. Ik ga soms met een paard wandelen zonder touw en dan loopt hij gewoon met me mee.”

“Ik help geen mensen met paardenproblemen, maar paarden met mensenproblemen”, zegt paardenfluisteraar Robert Redford in de film met zijn rokerige stem tegen de moeder van Grace. “Het is hard maar waar”, meent Nibbelink. “Als mensen zeggen dat ze een rotpaard hebben leggen ze het probleem bij het paard. Maar ze moeten juist naar zichzelf kijken. Ik moet vaak te hulp schieten bij trailer-problemen. Dan is de eigenaar drie uur bezig geweest om zijn paard met een zweep de trailer in te krijgen. Ik moet het paard, dat trilt van angst, dan weer kalmeren. Binnen een uur heb ik hem zover dat hij rustig in en uit de trailer loopt.” Dus het zijn eigenlijk vooral de baasjes die bij Nibbelink in therapie komen. “Die moeten wat gevoeliger worden”, zegt Nibbelink. “De paarden zijn dat al. Een cursus communiceren met paarden zou een goede managementtraining zijn. Je leert er veel over jezelf.”

Het gaat er volgens Nibbelink om je in te leven in het paard. Een onverwachte knuffelpartij vindt niet ieder paard leuk. “Als het gebeurt tegen de wil van het paard in, staat het gelijk aan een verkrachting”, zegt hij. “En als je boos bent geweest op je paard, moet je altijd laten zien dat je er spijt van hebt. Dat doen paarden onderling ook. Een ruzie moet weer bijgelegd worden.” Op zijn cursussen laat Nibbelink de deelnemers dan ook even voor paard spelen. Met ogen dicht en een tuigje om door de bak lopen terwijl degene achter je aan de teugels trekt. “Doodeng vonden ze dat.”

Nibbelink: “Als het paard je eenmaal vertrouwt kan je samen wat dollen. Lekker galopperen door de bak.” Nibbelink laat zien hoe dat gaat. Zonder zadel of hoofdstel dendert hij door het zand. Het paard is in opperbeste stemming, dat zie je zo. “Ja, we hebben er allebei plezier in”, zegt Nibbelink even later hijgend.

En fluisteren tegen het paard, doet hij dat ook? “Ja, maar dan vooral omdat ik daar zelf rustig van word. Een paard verstaat er toch niets van.”

Deel dit artikel