Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zonnepanelen in je haar

Home

Vincent Dekker

De Oostenrijks-Japanse organische zonnecellen gewikkeld om een mensenhaar. © Johannes Kepler Universität Linz
Weblog

Het woord zonne'panelen' is misschien wat fors aangezet, maar zonnecellen in je haar, of op je huid, moet binnenkort echt mogelijk worden. Veel andere toepassingen, zoals voor onbemande vliegtuigjes, liggen natuurlijk meer voor de hand.

Een van mijn favoriete websites, als liefhebber van ingebouwde microelektronica, Elektor, wijst me deze week de weg naar superdunne organische zonnecellen. Die hebben wetenschappers van de Johannes Kepler Universität Linz samen met collega's van de Universiteit van Tokio ontwikkeld.
De zonnecellen zijn 2 micrometer dik, 2 duizendste millimeter, waarvan dan ook nog eens 1,4 micrometer bestaat uit een plastic folie waarop de eigenlijke cellen (van dus 0,6 micrometer) vastzitten. De cellen zijn zo flexibel en klein dat ze om een mensenhaar heen gerold zouden kunnen worden. Je kunt ze ook vouwen en zelfs uitrekken, waardoor ze bijvoorbeeld als afdeklaagje op kunsthuid kunnen worden aangebracht, zo melden de onderzoekers. Waarom je dat zou willen, is mij nog niet geheel duidelijk; maar misschien zit ik met mijn denken nog teveel vast in de vorige eeuw.

In een uitgebreide artikel op de website van Nature Communications meldt dr. Martin Kaltenbrunner uit Linz dat de dikte van de cellen misschien niet hun grootste pluspunt is. Ze leveren vooral heel veel Watt per (kilo)gram aan zonnecel-materiaal: 10 W per gram. En om u een idee te geven: de zonnepanelen op mijn dak leveren 230 Watt (Wattpiek om precies te zijn) per paneel van (naar ik meen) zo'n 10 kilo elk. Dat komt neer op ruim 400 gram voor 10 Watt. In zonniger streken kan mijn paneel misschien het dubbele opbrengen, maar dan nog is dat dus ruim 200 gram voor 10 W.
De organische zonnecellen (OPV afgekort) uit Linz zijn dus vooral ideaal voor toepassingen waarbij gewicht een grote rol speelt. Denk aan onbemande surveillance-vliegtuigjes die met zonnecellen op hun vleugels in de lucht blijven en videobeelden naar de aarde kunnen sturen. Of wandelaars die met een rugzak op geen enkel overbodige kilo willen meetorsen. Een OPV-'zonnepaneel' van een vierkante meter weegt welgeteld 4 gram... Ook kunnen de OPV-cellen in kleding worden verwerkt, al weet ik niet of ze ook was-bestendig zijn.

Nadeel is vooralsnog wel dat de zonnecellen nog niet erg efficiënt met het zonlicht omspringen. Pakweg 1,5 procent van het licht wordt omgezet in stroom, al is 4 procent al in aantocht en is in een laboratorium ook al 10 procent gehaald.
De panelen op mijn dak halen denk ik een rendement van zo'n 16 procent, en het dubbele daarvan is al mogelijk in dure panelen voor satellieten. Je hebt voor een zelfde opbrengst bij OPV-panelen in principe dus tien keer zo veel dak nodig als bij de huidige zonnepanelen. Voor daken met beperkte ruimte (wat meestal het geval is) zijn OPV-panelen dus zeker niet de oplossing.


Lees verder na de advertentie
Gekreukt, uitgerekt, weer gladgetrokken, alles kan zo'n beetje. © Johannes Kepler Universität Linz



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie