Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zelf een succes maken van je leven, dat is de les

Home

Samira Bouchibti, auteur en oud-Tweede Kamerlid PVDA

De echte verandering moet van binnenuit komen, uit de islamitische gemeenschap zelf. © FOTO KOEN SUYK, ANP
Opinie

Veel jongens en meisjes uit islamitische gezinnen durven nauwelijks voor zichzelf op te komen. Dat moet anders.

Islamitische jongeren praten maar moeilijk over gevoelige onderwerpen als seks, vrijen voor het huwelijk, godsdienstvrijheid en homoseksualiteit. Hoe komt dat toch?

Onlangs kreeg ik een mail van Julia (niet haar echte naam), docent op een school in Amsterdam. Al jaren is ze op zoek naar een verklaring voor de houding en het gedrag van islamitische jongens en meisjes op haar school. Ze wil graag begrijpen wat de oorzaak van hun gedrag is en waarom ze reageren zoals ze reageren.

Regelmatig organiseert de docent 'lagerhuisdebatten' in de klas. Als de groep gemengd is, is er vaak niets aan de hand, maar zodra de groep uit vooral islamitische meisjes en jongens bestaat, onstaan er problemen.

De islamitische jongeren worden een kar in mul zand zodra het gaat over thema's als godsdienstvrijheid, vrijen voor het huwelijk, homoseksualiteit, of ze poneren een mening waar de honden geen brood van lusten. Of ze komen met een overduidelijk sociaal wenselijk antwoord.

Julia schrijft: 'Het kost ze moeite om af te gaan op hun eigen gevoel en verstand. Zelf na te denken. Het is een ingewikkelde puzzel. Ik heb de koran thuis, heb grote delen gelezen, ook het 'Handboek voor moslimvrouwen' en 'Wees niet bedroefd'. Ik praat regelmatig met ouders en bezoek ze thuis. Maar ik kende niemand die openhartig is. De moslimwereld is een gesloten bastion'.

De mail stond bol van vragen: 'Waarom hebben kinderen een schuldgevoel ten aanzien van hun ouders? Hoe zit het met humor? Relativering? Wat moet ik als leerlingen tegen mij zeggen: 'Dit zegt de Koran' en 'Dit zegt de profeet'?¿Is er plaats voor twijfel? Waarom wordt er zo vaak naar een leugen gegrepen?

Julia lijkt me een fantastische docente. Ik heb respect voor haar geduld en begrip, omdat zij constant op zoek is naar een manier om leerlingen te leren voor zichzelf te denken.

Maar de echte verandering moet van binnenuit komen, uit de islamitische gemeenschap zelf.

Deze maatschappij geeft iedereen de gelegenheid om mee te doen en van het leven een succes te maken. Julia vertelde me dat zij ook vaak in de klas meemaakt dat leerlingen - en vooral de jongens - niet geleerd hebben verantwoordelijkheid te nemen voor hun leven. Het overkomt ze allemaal. Ze nemen geen regie. Ondanks hun grote monden zijn ze heel onzeker.

Samenwerking vanuit de moslimgemeenschap is onontbeerlijk. Zelf ga ik geregeld naar scholen, en ga dan in discussie met de leerlingen. Ik ben moslima, van Marokkaanse komaf, en ik ben hetzelfde gedrag ontgroeid. Steeds draag ik uit: deze maatschappij geeft je de gelegenheid om mee te doen en van je leven een succes te maken. Ik geloof dat ik ze aan het denken heb gezet.

Samira Bouchibti schreef 'De Islam, de moslims en ik', uitgeverij Praag.

Lees verder na de advertentie

 
Waarom wordt er zo vaak naar een leugen gegrepen?



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie