Youp leeft alsof het zijn eerste dag is

home

Joost van Velzen

Opinie

De laatste loper van de ’eindejaars-cabarestafette’ was natuurlijk Youp van ’t Hek.

Hij gaf de enige echte oudejaarsconference.

Zowel in kijkcijfers als in vakmanschap (tegenwoordig welhaast ook in die volgorde) passeerde hij de rest van het veld met afstand.

Wie naar Youp van ’t Hek kijkt, krijgt een professioneel arrangement.

Dat betekent veruit de meeste grappen per minuut van alle cabaretiers, een timing waar alleen de allerbesten (Hermans, Kan, De Jonge, Teeuwen, Maassen) aan kunnen of konden tippen én een in het oog springend, maar niet dominant decor in een fraaie muzikale omlijsting. Het Matangi Quartet, dat in een soort lampenkap de show glad streek, is een subliem kamerensemble dat afgelopen zondag in ’Vrije Geluiden’ ook al zo excelleerde.

Maar het ging om Youp.

En Youp kent u.

Zijn werk is als die ene jas die iedereen aan de kapstok heeft hangen. Als je die maar lang genoeg blijft dragen, dan komt er vanzelf een moment dat ie weer in de mode komt.

Dat moment was nu gekomen met ’Troost’.

Met dank aan de kredietcrisis.

’Lenen-lenen, betalen-betalen’, riep Van ’t Hek twintig jaar geleden al en hij had die scène zo weer kunnen doen.

Dat moet als een triomf hebben gevoeld, voor de man die voor de zesde keer (eer

der in 1989, 1995, 1999, 2002 en 2005) het ouwe jaar mocht uitlachen.

’Hoe heeft het zover met ons kunnen komen’ , was de rode draad door de conference en feitelijk de kapstok van zijn hele oeuvre.

Verbazing is de drijfveer. Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat volwassen mannen Welpies verzamelen, waarom hebben ze in Afrika niks te vreten en wij een Rijdende Rechter; zulk soort verbazing.

De favoriete zin van Youp stond van de week nog in deze krant: ’Leef alsof het je laatste dag is’.

Neem eens een lift naar Parijs, waarom elke dag met datzelfde broodtrommeltje naar je werk, drink geen Buckler, doe als echtpaar nooit dezelfde regenjas aan en meer van dat soort geboden waar Van ’t Hek in ’89 een geweldige snaar mee raakte.

Het wás destijds ook geweldig. Youp’s eerste dag.

Niemand die voordien zó treffend het inderdaad uit de hand gelopen consumentisme aan de kaak stelde.

Niemand ook die met die ene – intens naïeve – vaststelling zó lang volle zalen trekt.

Over verbazing gesproken.

Wij worden thuis al reeds lange tijd prettig opstandig van Youp van ’t Hek.

Zo zijn we weer driftig op zoek naar Welpies, hebben we 10 kratten Buckler in Frankrijk besteld en het nieuwe jaar ben ik begonnen met het kweken van een ringbaardje.

Mijn vrouw draagt op het moment een bodywarmer.

Woest aantrekkelijk.

Nee, het leuke is: wij verbazen ons weer over de verbazing van Youp.

En dat ie zélf dat risicoloze broodtrommeltje is geworden. Dat vinden wij nou geinig.

’Neem eens een lift naar Parijs, Youp!’, roepen we dan. ’Doe alsof het je laatste dag is!

En doe het asjeblieft rond oud en nieuw!’

Lees verder na de advertentie

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie