Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wordt Israël het nieuwe Zuid-Afrika?

Home

Seije Slager

Een activist demonstreert tegen de door Israël ingestelde 'apartheid' © EPA

Pensioeninvesteerder PGGM is niet de enige die geen zaken meer wil doen met Israëlische nederzettingen. Raakt Israël economisch en cultureel geïsoleerd?

In 2005 besloten enkele Palestijnse organisaties om een campagne te starten onder de naam 'BDS': 'boycot, desinvestering en sancties'. Het achterliggende idee: als we Israël noch met geweld, noch met praten op de knieën krijgen, dan lukt het misschien met een economische en culturele boycot.

Ze zijn daarbij duidelijk geïnspireerd door de internationale boycot die het apartheidsregime van Zuid-Afrika in de jaren tachtig in de hoek kreeg. Ook in de terminologie die ze gebruiken lees je dat terug: "Een wereldwijde beweging tegen de Israëlische apartheid is aan het ontstaan", meldt de beweging op haar site.

De afgelopen jaren lijkt de campagne aan kracht te winnen: veel kunstenaars en wetenschappers maken publiekelijk bekend niets meer met Israël te maken willen hebben. Zo weigert de band Pink Floyd om in Israël op te treden. In 2012 verbood schrijfster Alice Walker dat haar bestseller 'The Color Purple' in het Hebreeuws vertaald zou worden, als protest tegen de Israëlische behandeling van de Palestijnen. En in 2013 besloot sterrenkundige Stephen Hawking om deelname aan een conferentie in Israël af te zeggen.

Niet alle Palestijnen zijn overigens van mening dat een volledige boycot van Israel de oplossing voor hun problemen is. "Daar staan wij niet achter", zei president Abbas van de Palestijnse autoriteit vorige maand nog. Maar hij voegde er wel aan toe dat de Israëlische nederzettingen in de bezette gebieden in strijd zijn met het internationale recht, en dat de producten van die nederzettingen wel geboycot moeten worden.

Vooral in die afgezwakte vorm heeft de oproep tot boycot de afgelopen tijd succes gehad. Want dat PGGM is lang niet de enige die de afgelopen tijd bekend maakte geen zaken meer te willen doen met bedrijven die banden hebben met de bezette gebieden. Vorige maand blies waterbedrijf Vitens zijn samenwerking met een Israëlisch waterbedrijf af, nadat de samenwerking heftige protesten had opgeleverd. Eerder dat jaar had ingenieursbureau Royal HaskoningDHV besloten om toch niet mee te werken aan een afvalzuiveringsinstallatie in Oost-Jeruzalem.

De druk werkt overigens beide kanten op. Afgelopen zomer maakten drie supermarkten, Jumbo, Aldi en Hoogvliet, bekend dat ze producten uit de Israëlische nederzettingen uit de schappen wilden weren. 'Absurd', was de boze reactie van het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken. Geschrokken krabbelden de supermarkten toen weer terug.

Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken had een paar maanden eerder overigens heel andere bewoordingen gebruikt voor hetzelfde dossier. In een brief aan de Tweede Kamer van 28 mei 2013 liet minister Frans Timmermans weten: "Hoewel niet verboden, worden economische relaties tussen Nederlandse bedrijven en bedrijven in nederzettingen in de bezette gebieden door de Nederlandse overheid ontmoedigd."

Die kamerbrief was een van de vele voorbeelden die Omar Barghouti, voorman van de BDS-beweging, onlangs aanhaalde, om tot de conclusie te komen: "We staan op een keerpunt".

Deel dit artikel