Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Willem-Alexander kan met het watermanagement alle kanten uit

Home

Van onze mediaredactie Prins Willem-Alexander zette vorig jaar september, in het interview dat Paul Witteman hem afnam, het begrip watermanagement voor een breed publiek op de kaart. Er werd toen een beetje lacherig over gedaan. Vanaf zondag zal duidelijk worden wat deze activiteit, waarmee de kroonprins een deel van zijn dagen zal gaan vullen, precies omvat. Teleac/NOT begint dan met een achtdelige serie over het watermanagement. Onder dezelfde titel verschijnt een begeleidend studieboek waarin, uitvoeriger dan op de tv, op het onderwerp wordt ingegaan.

De televisieserie is totstandgekomen in nauwe samenwerking met de dit jaar twee eeuwen bestaande Rijkswaterstaat, de Unie van Waterschappen en nog wat organisaties. Voor een geïnteresseerde leek wordt al snel duidelijk dat het begrip watermanagement veelomvattend is. Ieder mens heeft er ten nauwste mee te maken. In Nederland speelt dit heel sterk, omdat een groot deel van ons land beneden de zeespiegel ligt en daardoor voortdurend strijd moet worden geleverd om het hoofd boven water te houden. Drie jaar geleden werden grote delen van Nederland rond de grote rivieren daar weer nadrukkelijk mee geconfronteerd. De dramatische gebeurtenissen bij Ochten, waar militairen dagen in de weer waren met zandzakken, liggen nog vers in het geheugen. Het Deltaplan voor de grote rivieren was er het directe resultaat van. Maar daarmee zijn de problemen niet van de baan. De snelstijgende zeespiegel (van 10 cm naar 20 tot 60 cm per eeuw) en de voortgaande bodemdaling (53 centimeter per eeuw, vooral door ontwatering), maken het noodzakelijk de zeeweringen regelmatig te verhogen. De afvoer van rivierwater zal steeds grotere problemen opleveren.

In de eerste aflevering komt zondag aan de orde dat twee derde van Nederland constant moet worden drooggemalen. Wat daar allemaal voor komt kijken is niet mis. Het gevecht met het water beïnvloedt onze cultuur diepgaand. Nederland is een land van dijkenbouwers, baggeraars, zeevaarders en handelslui geworden. Een verstandige Nederlander zorgt ervoor zo snel mogelijk minstens twee zwemdiploma's te hebben.

Toen na barre ijstijden omstreeks 18 000 jaar voor onze jaartelling het klimaat begon te verzachten, was het gebied dat nu Nederland heet een woeste toendra waarop mammoeten, elanden en oerossen rondliepen. Langzamerhand veranderden de Noordzeekusten in een steppengebied. De zee kreeg steeds meer de overhand. Nadat de zeespiegel omstreeks 3 000 voor onze jaartelling ging dalen vielen steeds grotere stukken van Nederland droog. Met de eerste bewoners ontstond ook de behoefte het landgeworden gebied tegen het water te beschermen.

Wie het over water heeft praat al snel over drinkwater. Daarover gaat de tweede aflevering. Er is enorm veel water op de wereld, maar slechts één procent daarvan is zoet. Wat er moet worden gedaan om in de behoefte aan drinkwater te voorzien wordt volgende week zondag duidelijk. Aflevering drie gaat in op de kostbare investeringen die nodig zijn om afvalwater te verwerken. Met de komst van de riolering in het begin van deze eeuw werd een belangrijke stap gezet op het gebied van de volksgezondheid. Een levensgroot probleem is dat de riolering op veel plaatsen in ons land is verouderd en hard aan vervanging toe is.

De stijgende zeespiegel, de beheersing van de visstand in de rivieren, de ontwikkeling en de toekomst van de scheepvaart, waarbij voor personenvervoer weer serieus wordt gedacht aan supersnelle veerdiensten, komen ook ter sprake. Een verhaal apart is het water in de stad. Na de Tweede Wereldoorlog zijn in veel Nederlandse steden de grachten rigoureus gedempt om plaats te maken voor nieuwe verkeerswegen. Het natuurlijk waterpeil is daardoor ernstig ontregeld, waardoor verzakkingen optreden. Steeds meer komen stedenbouwkundigen tot het inzicht dat water een belangrijke levensvoorwaarde is. Hoewel het moeilijk gaat wordt in diverse steden geprobeerd het water die belangrijke functie terug te geven. Een voorbeeld daarvan is de stad Utrecht, waar serieus wordt gedacht over het weer uitgraven van een gedempte stadsgracht.

Bij al deze problemen zou haast worden vergeten dat water naast zorgen ook plezierige kanten heeft. De recreatie op en rond het water wordt steeds belangrijker. Zeilen op de Friese meren en de Zeeuwse wateren, kanovaren, windsurfen, zwemmen, maar ook een Elfstedentocht is zonder water ondenkbaar. Nederland en het water vormen, stellen de samenstellers van de cursus terecht, een onverbrekelijke twee-eenheid. Veel beroemde gedichten getuigen daarvan. Onze toekomstige koning kan als watermanagementdeskundige dus alle kanten uit.

Deel dit artikel