Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wij vrouwen zijn geheimzinniger

Home

Monic Slingerland

Seksuologe Maria Schopman (van tv- programma ’Mijn ouders hebben geen seks’) besprak tien jaar via Radio Romantica seksuele problemen. Ze is voorstander van slow seks. Vandaag spreekt ze op de openingsdag van de Maand van de Spiritualiteit. „We keken elkaar aan en zeiden: Wat erg voor die vrouw.”

Paul de Leeuw heeft haar al als typetje geïmiteerd in zijn tv-programma. Maria Schopman (60) heeft er hartelijk om gelachen, toen ze er met vrienden naar keek. Ze maakt het programma ’Mijn ouders hebben geen seks’, een Nederlandse versie van het Britse ’Sex... with mom and dad’.

We staan midden in Schiphol Plaza, op een druk terras met happy hour. Seksuologe Maria Schopman, net uit het vliegtuig, vertelt over het belang van slow seks. Niet altijd maar dat presteren, van hoe lang en hoe vaak. Rustig voelen.

Ze gaat staan: „Zullen we die oefening even doen? Dan weet je wat ik bedoel. Kijk, je gaat tegenover elkaar staan, dan doe je je handen zo, vingertoppen bijna tegen elkaar, en dan ga je bewegen. Wie volgt wie. Niet praten.”

Maria (met de klemtoon op de eerste a) heeft als seksuologe een boodschap. „Ik ben wel idealistisch, hoor”, waarschuwt ze. Die boodschap is in de loop van de tijd wat aangepast. Toen ze begon was het jaren zeventig en gingen vrouwen in groepjes hun eigen lijf ontdekken. Hoe voelde het als je je hand op je buik legde, of in je hals, of tussen je benen?

Ze was medeoprichter van het JAC, de jongerenadviescentra, waar jongeren vluchtten voor de bedilzucht van hun ouders.

Tegenwoordig zijn er loverboys en alleenstaande ouders die geen tijd meer voor hun kinderen hebben en is seks via tv en mobiel gewoon te koop, net als handige keukenhulpjes en fitnessapparaten.

Kortom, dat vraagt van een seksuoloog wel wat soepelheid om bij te tijd te blijven. Maar Maria Schopman, zestig jaar, zwarte trui, pretogen, niet opgemaakt, heeft haar moeder als voorbeeld. „Zij werkte in 1955 al bij de televisie. We keken bij de buren. Er ging wel eens wat mis, zoals die keer dat er buiten beeld een rek met kleding omviel. Dan zei ze gewoon: Ik geloof dat er een decorstuk omvalt. Haar instelling was: Blijf jezelf. Dat gaf ze ook aan mij mee.”

Ook bij seks gaat er wel eens wat mis. Dan is hij al weer slap voor hij erin is, of zij denkt: wat is die man toch allemaal aan het doen, of ze doet steeds vaker alsof, terwijl er eigenlijk niets leuks gebeurt. Alledaagse teleurstellingen in de intimiteit.”

„Ik zie wel een verandering met vroeger. We zijn van de procreatie naar de recreatie gegaan. Er is ook vanuit de medische hoek veel aandacht voor problemen in de seksualiteit.

Door de medicalisering wordt de seks teveel prestatiegericht. Ook tantra stelt veel eisen aan seksualiteit. Ik moet daar weinig van hebben. Er was een keer een man die vertelde dat hij wel vijftig minuten in een vrouw kon blijven, met bewegen en al, zonder dat hij een zaadlozing kreeg. Hij was daar erg trots op. Ik weet nog dat ik met Germaine Groenier en Willeke Bezemer naar die man zat te luisteren en dat we alledrie precies hetzelfde reageerden: ’Wat erg voor die vrouw’. Aandacht voor elkaar, dat vind ik veel belangrijker dan al die prestaties.”

Of is dat iets wat vooral vrouwen belangrijker vinden, en hoeft het voor mannen niet zo, die saamhorigheid en verbondenheid?

„Natuurlijk is er verschil tussen mannen en vrouwen. Zo kunnen wij doen alsof, mannen niet. Dat maakt ons machtiger en geheimzinniger. Maar seks gaat niet alleen om presteren, om succes en scoren. Dan bouw je de teleurstelling in. En is er geen tijd meer om plezier te heben. Het gaat uiteindelijk om het voelend reageren op wat die ander wil.”

Toch, die aandacht heeft meer effect dan in de directe intimiteit. Aandacht werkt ook door in dagelijkse omgang tussen bijvoorbeeld ouders en kinderen. „Als je als moeder ziet dat je dochter plots mooie kettinkjes draagt en een nieuwe tas heeft, dan vraag je hoe ze daaraan komt.

Die meisjes die in handen van loverboys gevallen zijn, die hebben allemaal cadeautjes gekregen. Dat moet je als ouder opvallen. Wees actief als ouder, let op, vraag door, ook als dat tot conflicten leidt.”

Maria Schopman schetst het verhaal van het veertienjarige meisje dat agressief afwerend reageert op haar ouders, die haar willen beschermen. Zij suggereerde dat het meisje de regie kreeg over de nabijheid van haar ouders. „Het bleek dat ze, toen ze zelf kon bepalen hoe dicht die ouders bij haar kwamen, ze hen veel meer toeliet. Die vrijheid schiep ruimte voor haar om met haar ouders aanhankelijker om te gaan. Ik denk dat het voor veel jongeren belangrijk is te leren dirigeren zonder hun ouders te kwetsen. Jongeren moeten blijven opkomen voor wat ze graag willen.”

De kiem voor haar gedrevenheid, vertelt Maria Schopman, ligt in haar jeugd. „Mijn ouders zijn gescheiden eind jaren vijftig. Wij mochten bij iedereen spelen, maar andere kinderen mochten van hun ouders niet bij ons. Die normen, dat bepalen wat goed of fout is, daar kan ik nog steeds niet tegen. Ik vind het belangrijk dat jongeren leren leren om aan elkaar te vragen wat ze willen, zonder daar van alles meteen over te zeggen. Uit de tijd van het JAC heb ik daarover veel geleerd. Wie probeer je te behagen, en wie probeert jou te beïnvloeden. Het is goed om dat voor jezelf te weten.”

Lees verder na de advertentie
Maria Schopman weet alles van de alledaagse teleurstellingen in de intimiteit én van de voordelen van slow seks. (FOTO HERMAN WOUTERS)

Deel dit artikel