Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wielrenster Van der Breggen pakt eerste goud voor Nederland

Home

Fred Buddenberg

© anp

In schijnbaar kansloze positie voor het goud ziet Anna van der Breggen in de afdaling van de Vista Chinesa Annemiek van der Vleuten roerloos in de berm van de weg liggen. Allerlei gedachten wellen op in het hoofd van de wielrenster uit Hasselt. Er is geen andere optie dan doorrijden, zo zit topsport in elkaar. Elf kilometer later maakt de schrik plaats voor vreugde als ze als eerste de finish van de olympische wegwedstrijd passeert.

Emotionele taferelen spelen zich af op de Avenido Atlantica. De blijdschap om de titel is bij Van der Breggen even groot als de bezorgdheid om Van Vleuten. Van chef de mission Maurits Hendriks hoort ze dat haar ploeggenote uit Wageningen bij kennis is, kan praten en op weg is naar het ziekenhuis. "Ik sta hier met een dubbel gevoel", erkent Van der Breggen.

Van Vleuten lijkt op weg naar het olympisch goud. De nationaal kampioene tijdrijden neemt in de afdaling van de Vista Chinesa steeds meer afstand van de Amerikaanse Mara Abbott. Maar de regen heeft het wegdek glad gemaakt en elf kilometer voor de streep vliegt Van Vleuten uit de bocht. Ze klettert hard op de rand van de weg en blijft bewegingsloos liggen (later blijkt dat Van Vleuten bij haar val drie fractuurtjes in haar wervelkolom en een zware hersenschudding heeft opgelopen).

Luttele seconden later passeert Van den Breggen in gezelschap van de Zweedse Emma Johansson en de Italiaanse Elisa Longo Borghini de plek des onheils. "We zagen Annemiek liggen en dat zag er schokkend uit", haalt Van der Breggen het moment terug. "Je schrikt je rot en dan duurt het wel even voordat je je realiseert dat je door moet rijden. Emma zei: kom op, we doen het voor Annemiek, en toen zijn we volle bak gaan rijden."

Wat volgt is een krankzinnige finale. Vlak voor de finish halen Van der Breggen, Johansson en Longo Borghini de volledig stilgevallen Abbott in. Van de drie koplopers geldt Johansson als de beste sprintster, maar Van der Breggen is haar en de Italiaanse te slim en te snel af. "Ik heb niet de snelste aanzet en toen ik het bord met 150 zag dacht ik, nu moet ik gaan. En dat lukte."

Favorietenrol
En zo maakt Van der Breggen op een onorthodoxe manier in Rio haar favorietenrol waar. De 26-jarige Overijsselse is al het hele jaar in vorm. Ze wordt derde in de Ronde van Italië en ze wint voor de tweede keer de Waalse Pijl. Bondscoach Johan Lammerts benoemt haar tot kopvrouw van de olympische wegploeg ten faveure van Marianne Vos, die haar knechtenrol voorbeeldig vervult en met de negende plaats ook nog in de toptien eindigt.

Lees verder na de advertentie
Je schrikt je rot en dan duurt het wel even voordat je je realiseert dat je door moet rijden. Emma zei: kom op, we doen het voor Annemiek, en toen zijn we volle bak gaan rijden.

Anna van der Breggen

Voor Van der Breggen is het olympisch succes een bevestiging dat ze tot de beste rensters van de wereld behoort. Vorig jaar moet ze op de wereldkampioenschappen in Richmond genoegen nemen met twee tweede plaatsen, in de wegwedstrijd en in de tijdrit. Ze baalt aanvankelijk van die troostprijzen, maar ze haalt er wel de overtuiging uit dat ze onder druk kan presteren in grote wedstrijden.

In Rio staat ze onder de klanken van het Wilhelmus eindelijk op het allerhoogste podium. Met de Nederlandse vlag om zich heen geslagen en bijtend in de gouden medaille poseert Van der Breggen voor de talrijke fotografen en camera's. Een droom komt uit, net als voor Vos vier jaar geleden in Londen.

En voor Van der Breggen zit de olympische missie in Rio er nog niet op, al kan haar debuut op de Spelen natuurlijk niet meer stuk. Maar woensdag gaat ze ook in de tijdrit als een van de favorieten van start. In de race tegen de klok kan ze in de voetsporen treden van Leontien Zijlaard-Van Moorsel, in 2000 in Sydney winnares van goud in de wegwedstrijd en de tijdrit.

© anp

Deel dit artikel

Je schrikt je rot en dan duurt het wel even voordat je je realiseert dat je door moet rijden. Emma zei: kom op, we doen het voor Annemiek, en toen zijn we volle bak gaan rijden.

Anna van der Breggen