Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wie is de mol in het Witte Huis? Een held of verrader?

Home

Bas den Hond

President Trump eiste donderdag via Twitter dat de 'laffe' auteur van de ingezonden brief in The New York Times zich bekend moet maken. © AFP

Medewerkers van Trump werken hem expres tegen. Hoogverraad? Of zijn dit patriotten die de president behoeden voor miskleunen?

De hoge functionaris in de regering-Trump die in een opiniestuk in The New York Times beschreef hoe de president van de VS in feite onder curatele staat, heeft vooralsnog geen naam. Dat maakt van hem of haar in de discussie rond Trump een soort paspop: je mag er de kleding en het gezicht zelf bij bedenken.

Lees verder na de advertentie
Lang niet iedereen beschouwt de auteur als held

Donald Trump zelf projecteert op die figuur de boeventronie van een verrader. "Als die laffe persoon werkelijk bestaat, lever hem/haar onmiddellijk uit aan de overheid", twitterde hij woedend. En je hoeft geen bewonderaar van de president te zijn om er begrip voor te hebben dat hij wil dat zijn besluiten worden uitgevoerd. "In andere delen van de wereld heet dit een staatsgreep", schreef columniste Jennifer Rubin van The Washington Post.

Anderen trekken de pop een rood-wit-blauw kostuum met sterren en strepen aan: dit is een patriot, zeggen ze, die het land dient op de beste manier waartoe hij of zij in staat is, door het te bewaren voor de ergste uitglijders van een hopeloze president.

'Goede mensen' brengen een offer

Senator Bob Corker, een van de weinige Republikeinen die van zijn weerzin tegen Trump geen geheim maakt en, vermoedelijk niet toevallig, bij de verkiezingen van november geen kandidaat meer is, zei tegen tv-zender CBS: "We moedigen goede mensen rond de president aan te blijven. Ik bedank generaal, nu minister van defensie, Jim Mattis iedere keer als ik hem tegenkom." Die 'goede mensen' brengen wel een offer, zei de partijloze senator Angus King tegen nieuwszender MSNBC. "Je weet dat je erdoor besmeurd raakt. Maar als je weggaat, wie is dan de vangrail voor deze president?"

Lang niet iedereen beschouwt de auteur als held. Het viel commentator Greg Sargent van The Washington Post op dat het artikel sommige neigingen van Trump hekelt, zoals zijn toeschietelijkheid tegenover Rusland en het belemmeren van vrije handel, maar dat je over andere dingen niets hoort, zoals het zakelijk profiteren van zijn presidentschap of zijn aanvallen op het ministerie van justitie. De paspop draagt in zijn visie niet het nationale rood-wit-blauw, maar alleen het partijrood van een Republikein, die Trump overeind houdt om zoveel mogelijk van het partijprogramma te realiseren.

Het lijkt erop dat het doel van deze persoon is ontmaskerd te worden en een vet contract voor een boek in de wacht te slepen

Nate Silver, hoofdredacteur van statistieksite Fivethirtyeight

Webmagazine Slate zag het ook zo en gaf de paspop het masker van een bankovervaller. Een die ziet dat zijn bendeleider wild in het rond is gaan schieten, en nu de Amerikanen vraagt "de politiek te ontstijgen, de andere partij te omarmen en te besluiten, met tranen in de ogen, dat wij mogen houden wat we gestolen hebben".

Maar dan moet de rover wel naar buiten komen. Dat gaat met de anonieme auteur in The New York Times ook gebeuren. Hij of zij is daar zelfs op uit denkt Nate Silver, hoofdredacteur van de politieke statistieksite Fivethirtyeight. Hij plakt de paspop daarom dollartekens op de ogen. "Het lijkt erop dat het doel van deze persoon is ontmaskerd te worden en een vet contract voor een boek in de wacht te slepen."

Mike Pence verdacht

Media en liefhebbers van politiek mysterie proberen de auteur te ontmaskeren door het taalgebruik in het artikel. Hoge ogen gooit vice-president Mike Pence. Die heeft het in toespraken weleens over principes die zijn 'lodestar' zijn, zijn Poolster. Dat hoogdravende woord valt ook in het artikel.

Pence ontkent. Hij kan liegen, dat hoort bij het hele avontuur van anoniem werken met de media. Maar 'lodestar' kan ook een dwaalspoor zijn. Mensen die vertrouwelijk contact met journalisten hebben, weten dat ze in citaten herkend kunnen worden aan hun manier van praten. Sommigen gebruiken daarom expres de typische uitdrukkingen van iemand anders.

President Donald Trump spreekt op een bijeenkomst in Montana. © AP

Trump is vergeefs op zoek naar de 'lafaard'

In Washington ontkent iedereen om het hardst dat hij of zij de anonieme briefschrijver aan The New York Times is.

Ministers in de regering van Donald Trump ontkenden donderdag om het hardst dat zij de 'hoge functionaris' waren die in The New York Times schreef dat de president ongeschikt is voor zijn taak, 'geen moreel anker' heeft en dat een interne 'verzetsgroep' aan het werk is om de schade te beperken.

"Niet van mij", zei minister van buitenlandse zaken Mike Pompeo vanuit India. "Zoals ik het zie, heb je, als je de bedoelingen van de opperbevelhebber niet kunt uitvoeren, maar één mogelijkheid: ontslag nemen."

De door de krant gebruikte omschrijving kan op honderden mensen slaan die in het Witte Huis of bij een ministerie werken

Niet alleen ministers, maar ook de hoofden van inlichtingendiensten, die op grotere afstand van de regering werken, en Trump zo nu en dan tegenspreken, voegden zich in het koor van ontkenningen.

De door de krant gebruikte omschrijving kan op honderden mensen slaan die in het Witte Huis of bij een ministerie werken. Maar The New York Times staat schrijvers op de opiniepagina maar zelden toe hun naam weg te laten, en daarom wordt algemeen aangenomen dat het gaat om iemand uit de top van de regering.

De onbekende auteur was in ieder geval op de hoogte van een uiterst gevoelige discussie onder ministers. Hij of zij onthulde dat al vroeg in het presidentschap van Trump overwogen is om het 25ste amendement van de Grondwet toe te passen. Dat regelt de procedure om een president al of niet tijdelijk uit zijn functie te ontzetten als hij niet in staat is zijn werk te doen. Het kabinet en de vicepresident moeten daar samen toe beslissen. "Maar niemand wilde een constitutionele crisis beginnen. Dus we zullen doen wat we kunnen om de regering in de juiste richting te sturen totdat dit - linksom of rechtsom - voorbij is."

Volgens mediaberichten is president Trump erop gebrand te weten te komen wie de auteur is, net zoals hij wil weten wie sprak met onderzoeksjournalist Bob Woodward, die in een volgende week uitkomend boek eveneens beschrijft hoe Trump soms machteloos staat tegenover zijn staf. De directeur van een conservatieve actiegroep raadde hem aan al zijn medewerkers te onderwerpen aan een test met een leugendetector. Maar Trumps woordvoerder Sarah Sanders riep de media op te stoppen met "hun wilde obsessie met de identiteit van de anonieme lafaard".

Lees ook:

Wint Donald Trump de oorlog tegen de waarheid?

Het was tenminste een leugen waar je lol mee kunt hebben. Volgens Donald Trump is er niets van waar dat hij koningin Elizabeth heeft laten wachten bij zijn bezoek aan Groot-Brittannië.

Deel dit artikel

Lang niet iedereen beschouwt de auteur als held

Het lijkt erop dat het doel van deze persoon is ontmaskerd te worden en een vet contract voor een boek in de wacht te slepen

Nate Silver, hoofdredacteur van statistieksite Fivethirtyeight

De door de krant gebruikte omschrijving kan op honderden mensen slaan die in het Witte Huis of bij een ministerie werken