Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Werder Bremen neemt afscheid van De Mos

Home

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - Na een dienstverband van een half seizoen zit Aad de Mos weer zonder werk. Gisteren besloot het bestuur van Werder Bremen de trainer uit zijn functie te ontheffen. De beslissing hing al geruime tijd in de lucht, omdat de Noordduitsers waren afgegleden naar een positie in de kelder van de Bundesliga.

Voor Werder-manager Willi Lemke was er geen reden Haagse Aad nog langer de hand boven het hoofd te houden. Elf wedstrijden op rij had Werder geen overwinning geboekt. Met zeventien punten uit evenzoveel wedstrijden en een gedeelde veertiende positie op de ranglijst was de positie van De Mos onhoudbaar geworden; zelfs voor Werder Bremen, een club waar de woorden saamhorigheid en continuïteit met hoofdletters in de statuten staan. Voorganger Otto Rehhagel hield het immers veertien jaar uit in de Hanzestad. Ook als het wat minder ging, was er nooit een beschuldigende vinger, want in een 'echte familie' komt alles vanzelf op zijn pootjes terecht.

Onder De Mos lag zo'n herstel niet voor de hand. Een van de struikelblokken gedurende het najaar was zijn gespannen verhouding met Mario Basler. Het voetbalgenie had ook onder Rehhagel zijn nukken en grillen, maar was toen nog - met speciale privileges - in het gareel te krijgen. Aad de Mos zou het in het Weser-stadion wel even op zijn eigen manier aanpakken. Een voorkeursbehandeling voor een supervedette? Dat was flauwe kul. En dus presteerde De Mos het twee keer, Basler - bij wijze van straf - buiten de selectie te zetten.

Ook op andere terreinen toonde De Mos zich in Bremen een vreemde, eigenzinnige eend in de bijt. Met het saaie counterimago van de club moest het afgelopen zijn, vond hij. Hadden de Duitsers last van vastgeroeste verdedigende gewoontes? Mooi, dan was hij, Aad, de juiste man op de juiste plaats. En hup, overboord ging het met de vijfmans-defensie, van de ene op de andere dag.

Het had wellicht allemaal goed kunnen komen, als een vervelend trekje van De Mos onder de oppervlakte was gebleven. Maar alsof de lage klassering en de uitschakeling in de UEFA Cup al niet erg genoeg waren, deed De Mos een extra duit in het zakje door de club met zijn loslippigheid bij een aantal gelegenheden in verlegenheid te brengen.

Zo was er de aanvaring met de Nederlandse pers, toen Werder het in Europees verband moest opnemen tegen De Mos' oude club PSV. Als een ouderwetse straatvechter blafte de trainer het 'schoelje' toe. Zijn naast hem gezeten superieur Willi Lemke vertrok geen spier, maar hoorde de ordinaire taal uiteraard met gekromde tenen aan.

De Mos gaf tenslotte zelf het laatste zetje. In een interview met twee Belgische journalisten schoffeerde hij zijn werkgever met de mededeling dat het met Werder Bremen nooit wat zou worden. Het Belgische artikel werd door Der Spiegel overgenomen en prompt waren de poppen aan het dansen. De 48-jarige trainer krabbelde terug en probeerde met behulp van advocaat Matthias Prinz de zwartepiet door te schuiven naar het tijdschrift, maar voor het Werder-bestuur was de zaak beklonken. Assistent Karl-Heinz Kamp neemt voorlopig de honneurs waar.

De gloriejaren Van De Mos dateren al weer van een ver verleden. Met Ajax, KV Mechelen en Anderlecht behaalde hij landstitels. Hoogtepunt was het jaar 1988. Toen veroverde De Mos met KV Mechelen de Europa Cup II ten koste van zijn oude club Ajax.

Tegenover de recente (dubbele) sportieve afknapper - eerst PSV, nu Werder - staat een fors financieel gewin. Over geld hoeft De Mos zich de komende jaren geen zorgen te maken. De Hagenaar kan na eerdere afkoopsommen bij Ajax, Anderlecht en PSV - alleen bij KV Mechelen was geen sprake van een gedwongen voortijdig vertrek - zijn banksaldo met het nodige plezier bezien.

Deel dit artikel