Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wennen aan het arbeidsproces in een Leeuwarder hotel

Home

Ellis Ellenbroek

Vijf moeilijk bemiddelbare werklozen krijgen een nieuwe kans in hotel Post Plaza in Leeuwarden. Ze gaan aan de slag als kamermeisje, klusjesman of in de spoelkeuken.

„Je moet er geen zestig hebben. Maar vijf kan best”, zegt Tjeerd Holtrop. De manager van Grand Hotel Post Plaza in Leeuwarden zei volmondig ja toen de gemeente vroeg of hij plaats had in de herberg voor een paar moeilijk bemiddelbare mensen uit de bijstand. Voor Holtrop hoort het bij maatschappelijk verantwoord ondernemen.

Vijf kandidaten van het arbeidsproject De Werkacademie (zie kader) geeft hij graag „een duwtje in de goede richting’’. Waarom ze precies in de bijstand belandden, hoeft Holtrop niet te weten. „We beginnen met een schone lei.”

Twee weken is Grand Hotel Post Plaza aan de Tweebaksmarkt in het centrum van Leeuwarden pas open. De viersterrenaccommodatie is nog niet helemaal ingericht. Yvonne Maduro en Camiel de Vos zijn vandaag bezig de puntjes op de i te zetten. Televisies en matrassen worden uitgepakt, bedden opgemaakt, sanitair en trappenhuizen gepoetst. De Werkacademieklanten kwamen begin december, bij wijze van stage. Een paar dagen voor Kerst kregen ze een heus jaarcontract. Vanaf volgende week werken ze allemaal 38 uur per week als kamermeisje, klusjesman of in de spoelkeuken.

In de lounge vertellen Yvonne en Camiel over hun achtergrond. Yvonne (54) is teruggekeerd van Aruba, waar ze jarenlang taxichauffeur was. Camiel (39) was verslaafd en is er trots op dat hij al drieënhalf jaar droog staat en sinds een half jaar weer zelfstandig woont.

Hoe ze het vinden om strak in het zwart rond te lopen in een deftig hotel? Camiel is blij met de kans en zegt zin te hebben in hard werken. Maar sceptisch is hij ook. Het is hem net iets te vaak overkomen dat baantjes of contractjes uiteindelijk op niets uitliepen. „Ik ben realistisch.”

Hij moet ook wennen aan het arbeidsproces. Op tijd komen, doen wat hem gezegd wordt. De dag daarvoor had hij het zwaar. De duisternis viel in en hij stond daar maar trappen te dweilen. Sombere gedachtes kwamen bij hem op. Tijd om in te grijpen, wist Camiel. Hij stortte zijn hart uit bij de leiding, wees erop dat hij eigenlijk voor de spoelkeuken is aangenomen. „Ik was alleen maar aan het soppen, kreeg het gevoel dat ze in de keuken wel zonder me konden. Gelukkig word ik nu alvast twee dagen in de keuken ingedeeld.”

„Ik voel me thuis hier”, zegt kamermeisje Yvonne. Maar ook zij kende al dipjes. De eerste dagen kwam ze thuis met het bouwgruis in haar haren. „Toen twijfelde ik of dit mijn soort werk wel is.”

Het liefst was ze taxichauffeur, maar Yvonne kent de weg niet goed in Leeuwarden en vertrouwt zichzelf ook niet zo, bij het Nederlandse weer. Ze droomde er van stewardess te worden, solliciteerde onlangs nog bij KLM, maar viel af omdat ze helemaal in het noorden woont. Yvonne grinnikt opgewekt: „Nou ja, nu werk ik in een hotel, dat is ook toerisme.”

Lees verder na de advertentie
Onder het toeziend oog van manager Tjeerd Holtrop (rechts) maken Yvonne Maduro (links) en een collega-kamermeisje bedden op. (Reyer Boxem) © reyer boxem

Deel dit artikel