Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Welkom in Fort Europa, Afrikaanse gelukszoekers

Home

Kiza Magendane

Cordaid-directeur Simone Filippini tijdens een bezoek aan het Zuid-Soedanese dorp Wau. © anp
Opinie

De grenzen sluiten voor 'gelukszoekers' uit Afrika is niet verstandig. Zij verdienen geld voor Afrika en brengen Europa nieuw elan, betoogt Kiza Magendane.

Er heerst een consensus die zegt: vrije toegang voor oorlogsvluchtelingen en de grens dicht voor 'gelukszoekers'. Deze valse tegenstelling wordt vooral gecreëerd door politici die hiermee verantwoordelijkheid aan hun laars lappen.

Het bestempelen van een deel van de migranten als gelukszoekers geeft politici een vrijbrief om hun restrictieve en ouderwetse migratiebeleid niet te veranderen. Zo kunnen Afrikaanse jongeren vol passie en levenslust worden geweigerd om Fort Europa te betreden. Ze zijn gedoemd voor eeuwig in Afrika te blijven, terwijl hun Europese leeftijdgenoten onbeperkt de wereld mogen ontdekken. En zo mist Europa zelf de boot.

Volgens een onderzoek van de Volkskrant is 75 procent van de Nederlanders tegen de komst van 'gelukszoekers'. Dit komt doordat de Nederlander wordt gevoed met het idee dat deze zogenaamde gelukszoekers een bedreiging voor hem zijn. Wat deze bedreiging precies inhoudt, blijft onduidelijk.

Flexibel beleid
De gelukszoekers vormen niet het probleem, maar de manier waarop wij met hen omgaan kan wel problemen opleveren. Veel deskundigen geven het aan: creëer een flexibel migratiebeleid dat inspeelt op Europa's behoefte aan arbeidsmigranten. Een beleid dat arbeidsmigranten de mogelijkheid geeft om te werken. Dit is goed voor de Europese consumentenmarkt. Op deze manier kost de gelukszoeker Nederland geen cent.

Kijk wat gelukszoekers je land kunnen brengen in plaats van ze onnodig als een gevaar te beschouwen. Economen zoals Philippe Legrain geven het al aan: zet de grenzen open, dit is goed voor de economie. In plaats van miljarden te verspillen met het bewaken van Europese grenzen, kunnen Europese politici juist een slim beleid voeren dat Afrikaanse jongeren in staat stelt om hun talenten hier te gebruiken.

Lees verder na de advertentie
De gelukszoekers vormen niet het probleem, maar de manier waarop wij met hen omgaan kan wel problemen opleveren

Op dit moment stuurt de Afrikaans-Europese diaspora meer geld naar Afrika, dan Europese overheden via bilaterale hulp. Als slimme en flexibele arbeidsmigratie mogelijk wordt, kunnen Afrikaanse jongeren hier geld verdienen, hier belasting betalen en nog meer geld naar Afrika sturen. Ontwikkelingshulp wordt zo overbodig.

Dorp
Bovendien is het niet verkoopbaar dat juist Nederlanders zich teweerstellen tegen gelukszoekers. Nederland is wereldkampioen gelukszoeken. Niet voor niets stichtten Nederlanders elders koloniën. Ook nu nog verdienen wij ons brood in het buitenland. De Gouden Eeuw is grotendeels te danken aan het feit dat Nederland zijn deur openhield voor gelukszoekers.

De wereld is een dorp. Het probleem is alleen dat Europa een kasteel is geworden van waaruit men toekijkt hoe de huizen eromheen in brand staan. In plaats van het vuur te blussen, zegt Europa: Afrikanen moeten zelf een eigen paradijs in Afrika creëren en niet hier bij ons schuilen. Hoe kunnen we kapitaal en grondstoffen uit Afrika halen, maar de Afrikaanse jeugd tegenhouden om op zoek te gaan naar geluk? Beseffen wij dat als andere huizen in het dorp verbranden en wij niets doen, ons kasteel volgt?

Mobiliteit is een mensenrecht, ook voor Afrikaanse jongeren. Laten wij, nu wij zelf dromen hebben verloren, meer gelukszoekers omarmen. Niet omdat ze zielig en arm zijn, maar omdat ze ons met hun levenslust weer kunnen leren geloven in een betere toekomst. Laten we ons niet in ons kasteel opsluiten. Laten we de brand blussen en samen een nieuwe gouden eeuw creëren.

Kiza Magendane: student politicologie en publicist

Mobiliteit is een mensenrecht, ook voor Afrikaanse jongeren

Deel dit artikel

De gelukszoekers vormen niet het probleem, maar de manier waarop wij met hen omgaan kan wel problemen opleveren

Mobiliteit is een mensenrecht, ook voor Afrikaanse jongeren