Wegvliegen

home

Sylvain Ephimenco

Column

Spaanse kranten zijn boos op de VVD. Ze ontdekten nu pas een staaltje liberale humor op de Nederlandse Facebook-pagina van de VVD. Ten tijde van de EK-finale tussen Spanje en Italië schrijft de VVD op FB: 'Die beker mogen ze hebben, onze kredietwaardigheid niet'. 'Euroscepticisme en populisme' grommen de Spaanse kranten nu.

Ach, ik zie hier alleen wat kinnesinne en onbeschoftheid. Maar ook die ondefinieerbare arrogantie die typerend is voor de (bijna) gearriveerde Nederlander ten aanzien van de naar knoflook meurende sloeber uit de latino-goot. Maar mijn andere ik moet toch ook wel glimlachen.

Kunnen al die toreadors uit de Spaanse redacties niet beter op een andere stier mikken? Op hun incompetente bestuurders en ondernemers bijvoorbeeld, die jarenlang beton met ramen en daken hebben gegoten waarin nu niemand woont, vliegvelden hebben gebouwd waar geen vliegtuig ooit is geland, ontelbare lege golfbanen hebben aangelegd die zoveel water nodig hebben dat de omwonenden bijna van de dorst omkomen. Om over al die peperdure lokale prestigeprojecten niet te spreken die hele regio's in een failliete boel hebben veranderd. Dan heb ik ook af en toe de neiging om in de huid van een populistische euroscepticus te kruipen. En dit verschijnsel was misschien het sterkst vlak na de door Spanje gewonnen EK-finale.

Ik keek toen met gemengde gevoelens naar de orgastische explosies in de straten van Madrid. Natuurlijk weet ik ook dat bij gebrek aan brood je het toch een beetje van spelen moet hebben. De Spanjaard is trots en moet deze identiteit aan de eerste de beste passerende kapstok kunnen hangen. Maar gemeten naar de beschamende economische situatie waarvoor het land zelf verantwoordelijk is, had de vreugde-uitbarsting voor een paar doelpunten in een EK-finale iets grotesks en zelfs pornografisch.

Kinnesinne, hoor ik u al zuchten? Ja, een beetje toch wel. Drie titels op rij voor de Spanjaard in vier jaar, plus een soort voetbal dat ik na het Brazilië van 1970 en Oranje in 1974 nooit meer had gezien. In die zin ben ik misschien geen haar beter dan de VVD'er die op Facebook zijn provocatie had bedacht.

Ok, voorlopig krijgt u geen ontboezeming meer uit mijn toetsenbord. Niet dat ik het te druk heb met het voeden en opvoeden van merel Tjiep, Tjiep. Nadat ik zijn leven had gered en in huis zijn gevoeg liet doen, heeft de vogel nog een kleine week in onze tuin gebivakkeerd.

Iedere ochtend daalde hij uit de olijfboom om mij te begroeten. Hij volgde me als een klein hondje maar dan met vrolijke sprongetjes, vloog naar de tafel en pikte wat kruimels van mijn bord: ik dacht werkelijk dat hij mijn eeuwige kameraad was geworden en me nooit zou verlaten. Maar op een ochtend rond elf uur is hij plotseling weggevlogen. Onwennig turend naar de hemel, bleef ik alleen achter. Zelfs nu nog, bij het betreden van de tuin, hoor ik mezelf iedere ochtend mijn kansloze 'tjiep, tjiep' kraaien. Dan rest me nu alleen nog vriendvogel te imiteren. Aan het einde van deze zin zal ik wegvliegen en gedurende vier weken niets meer voor u zijn dan een puntje hoog boven uw hoofd.

Lees verder na de advertentie

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie