Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Watertanden van een curriculum dat lesgeven kinderspel maakt

Home

René Kneyber

Staatssecretaris Sander Dekker (Onderwijs) opende op het Koningin Wilhelmina College (KWC) in Culemborg deze week het schooljaar. Met het nationale debat Onderwijs2032 hoopt de staatssecretaris de hegemonie van de uitgevers te doorbreken. © anp
Column

De vrijheid van onderwijs, ik vind 't maar niks. De overheid bepaalt 'wat' leerlingen moeten kunnen en scholen 'hoe' ze dat willen bereiken. Maar in de praktijk zijn die door de overheid gestelde doelen zo vaag, dat vrijwel geen leraar ze kan omvormen tot een programma.

Zo'n 80 procent van alle docenten neemt daarom z'n toevlucht tot een lesmethode van een commerciële methodemaker. Zo zit het onderwijs al jaren gevangen in de gretige klauwen van uitgevers en hun aandeelhouders, die kwaliteit van de methode ondergeschikt maken aan hun winst. Het is maar wat je vrijheid noemt.

Met het nationale debat Onderwijs2032 hoopt staatssecretaris Dekker deze hegemonie van de uitgevers te doorbreken. Dekker kreeg gisteren een zetje in de rug van platform Leraar2032. In hun manifest bepleit deze groep bevlogen leerkrachten de oprichting van een Lerarenraad die een grote verantwoordelijkheid krijgt in de totstandkoming van het curriculum.

Poolse landdag
Het is gemakkelijk om zo'n oproep weg te zetten als wereldvreemd idealisme. Maar vorig jaar was ik op werkbezoek in Toronto in Canada waar een variant van de lerarenraad al lang een feit is. Eens in de tien jaar gaat een commissie leraren per vak aan de gang om het curriculum opnieuw te overdenken. Zo'n commissie rapporteert rechtstreeks aan de minister.

Onderdeel van dat proces is een soort Poolse landdag waarbij iedereen, van binnen en buiten het onderwijs, zijn zegje mag doen. Na verschillende inspraakrondes produceert zo'n commissie een fantastisch curriculum dat zo concreet is en zo goed opgebouwd, dat ik er als docent spontaan van ga watertanden. Daarmee is het voor een leraar kinderspel om de vertaling naar de lespraktijk te maken. Dure methodes heeft dan niemand meer nodig.

Zo'n proces kent meer voordelen: het leidt tot een onomstreden, stabiel en gedepolitiseerd curriculum. Maar het biedt ook een unieke kans aan leraren zelf: daadwerkelijke zeggenschap over de kern van hun vak. Dat leidt op haar beurt tot meer mogelijkheden voor innovatie. Kortom, wie toekomstbestendig onderwijs wil, kan niet om de leerkracht heen.

Het nationale debat over Onderwijs2032 is al lang geen gezellig onderonsje meer bij 'De Wereld Draait Door'. Het is een strijd tussen de belangen van de commercie, de maatschappelijke belangen van onderwijs en de belangen van de onderwijzer. Die strijd wordt voorlopig beslecht als de commissie-Schnabel in november met haar rapport komt. Ik zou mijn aandelen in educatieve uitgevers alvast verkopen.

Lees verder na de advertentie
Het nationale debat over Onderwijs2032 is al lang geen gezellig onderonsje meer bij De Wereld Draait Door

René Kneyber © Maartje Geels

Deel dit artikel

Het nationale debat over Onderwijs2032 is al lang geen gezellig onderonsje meer bij De Wereld Draait Door