Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wat zou Mohammed ervan gevonden hebben?

Home

door Isioma Daniel

Op zaterdag 16 november verscheen bijgaand artikel van de journaliste Isioma Daniel in het Nigeriaanse landelijke dagblad This Day. Het artikel gaat over de Miss World-verkiezingen en bevat twee zinnen die sindsdien over de wereld zijn gegaan: 'Wat zou Mohammed ervan gevonden hebben? In alle eerlijkheid, hij zou waarschijnlijk een van de deelnemers hebben uitgekozen als zijn vrouw.'

Vijf maand geleden verschenen er eigenaardige berichten op ons televisiescherm. De Miss World-verkiezingen 2002, volgens velen het meest bekeken evenement ter wereld, zouden op 30 november worden gehouden in het Abuja stadion. Het leek een uit de hand gelopen grap. Weer een voorbeeld van het bedrieglijke zelfvertrouwen van Nigeria, bijna net zoiets als de verkiezingsposters van mannen en vrouwen die nog niet eens door de voorverkiezing van hun politieke partij zijn gekomen.

Maar het was geen grap.

De negentienjarige Agbani Darego [de Nigeriaanse winnares van Miss World 2001] had als underdog een ongeëvenaarde topprestatie geleverd. Ze bracht de Nigeriaanse regering en Silverbird Productions, het bedrijf dat de Miss Nigeria-competitie organiseert, op een idee. Als de Miss World-jury schoonheid kon ontdekken in een zwarte Afrikaan, dan zou ze wellicht haar hart ook kunnen openstellen voor het idee om de Miss World-verkiezingen in Nigeria te houden. Het leek er bijna op alsof Nigeria voor Oliver Twist [uit de gelijknamige roman van Charles Dickens] aan het spelen was: na de kroon te hebben

veroverd, wilde het nu het hele koninkrijk.

En Nigeria kreeg het.

Toen het idee werkelijkheid werd, wekte het bij veel groeperingen ook weerstand op. De moslims vonden het immoreel om 92 vrouwen naar Nigeria te halen en hen uit te nodigen voor een festijn van lichtzinnigheid. Wat zou Mohammed ervan gevonden hebben? In alle eerlijkheid, hij zou waarschijnlijk één van de deelnemers hebben uitgekozen als zijn vrouw. Het ironische is dat Algerije, een islamitisch land, ook deelneemt aan de verkiezingen.

De pragmatici vroegen zich af waarom je zoveel geld en aandacht zou besteden aan een oppervlakkig iets als een schoonheidswedstrijd, terwijl er niet half zoveel interesse bestaat voor de slechte wegen, failliete ondernemingen, de gigantische werkloosheid, de armoede en het gebrek aan energie. Bovendien vinden de verkiezingen plaats in Abuja en Cross River. Twee staten, in een federatie van 36 staten, is niet veel. Voor de rest van Nigeria zou het verblijf van deze vrouwen in het land geen directe invloed hebben op de dagelijkse sleur van hun leven. De meeste deelnemers komen uit bevoorrechte westerse landen als Nederland en Australië.

De feministen (hoe kunnen we de feministen vergeten?) konden niet begrijpen welke waardigheid er gelegen was in vrouwen die bereid waren te koop te lopen met hun lichamelijke schoonheid en niet met hun intelligentie en karakter. Het probleem met schoonheid is dat het niet iets is waar je voor werkt, waardoor het verschrikkelijk oneerlijk lijkt dat mensen zoveel aandacht krijgen voor iets waar ze geen invloed op hebben. Hun roem berust op een toevallig patroon van genetische factoren.

De burgerrechten-activisten vonden de zaak-Amina Lawal, de overspelige vrouw die door de

sjaria-rechtbank tot de dood door steniging was veroordeeld, een goede reden om Nigeria de Miss World-verkiezingen niet te laten organiseren. Zij meenden dat een internationale boycot de federale regering onder druk zou zetten om het vonnis te wijzigen. Op die manier zou het Miss World-festijn ook meer in overeenstemming zijn met het motto ervan: 'Schoonheid met een Doel'.

Hun protest had een kort succes.

Deelnemers uit Denemarken, Zwitserland, Oostenrijk en Costa Rica hebben besloten zich terug te trekken en Frankrijk, Canada, België, Ivoorkust en Noorwegen hebben al aangekondigd dat ze niet mee zullen doen. Sylvie Teller, de Miss Frankrijk, zei: 'Als een vrouw de meest verschrikkelijke dood te wachten staat, zijn er belangrijkere dingen in het leven dan een schoonheidsprijs'. Maar de burgerrechten-beweging kreeg een ernstige tegenslag toen Amina Lawal, de vrouw voor wie ze actie voerde, ervoor pleitte dat landen de verkiezingen niet zouden boycotten.

Toen het spektakel officieel begon met het eerste mooie meisje dat vrolijk wuifde vanaf de vliegtuigtrap en bevallig voet zette op het granieten plaveisel van de internationale luchthaven van Abuja, kregen deze proteststemmen nog maar weinig instemming.

Niemand luistert er meer naar.

En dat komt vooral doordat de Miss World-trein voorspoedig en met een ongelooflijke efficiëntie is doorgedenderd. Met geld kun je veel bereiken. Nigeria rekent erop dat het meer dan 40 miljoen dollar winst maakt op de organisatie van dit evenement. Maar vanwege de vermenigvuldigingsfactor is het waarschijnlijk meer. Het was een sterke zet van de public relations om de verkiezingen alleen te houden in de plezieriger staten van Nigeria, Abuja en Cross River. Het chaotische Lagos is er mooi buiten gelaten. De meisjes zullen nooit de kans krijgen om het ware Nigeria te zien en ze gaan terug naar huis met een Hollywood-kijk - allemaal glamour en glitter, geen gruis.

Ook voor het toerisme zijn er enorme mogelijkheden. Als Miss World het meest bekeken evenement is - met de nadruk op ls - dan zou het aantal mensen dat aan komt vliegen om de plaatsen van het Internationale Conferentiecentrum van Abuja in te nemen, het land een broodnodige imagoversterking kunnen opleveren.

Een belangrijk punt.

Toen de eerste berichten van de verkiezingen verschenen, zouden die plaatsvinden in het nog niet afgebouwde Abuja stadion. Het was de bedoeling om de opening van het stadion te laten samenvallen met het glamourevenement. Gelukkig bleven de organisatoren bij zinnen en beseften dat het stadion nooit op tijd klaar kon zijn en zelfs als dat wel zo was, zouden de meeste gasten zich voortdurend afvragen of het dak boven hen zou instorten.

De organisatoren van de Miss World-verkiezingen zijn ook heel diplomatiek geweest. Op allerlei manieren hebben ze geprobeerd de ergernissen van hun critici weg te nemen. Toen de moslims protesteerden dat de aanvankelijke datum voor de verkiezing, 30 november, in de vastentijd van de ramadan viel, werd die verschoven naar de huidige datum, 7 december.

Voor de feministen heeft de organisatie de parade in badpak, waar ze zo kwaad om waren, van het programma geschrapt. In plaats daarvan is een fotosessie gekomen - met de meisjes in badpak. Die heeft plaatsgevonden in Calabar.

Voor de burgerrechten-activisten heeft de organisatie aan de federale minister van buitenlandse zaken, Dubem Onyia, de uitspraak weten te ontlokken dat de federale regering de steniging van Amina niet zal toestaan.

Hoe vluchtig het Miss World-schoonheidsspektakel ook is, en mondiaal gezien is het supervluchtig, het kan niet worden ontkend dat de culturele en sociologische betekenis van de overwinning van Agbani Darego verstrekkend is. Als de Miss World-verkiezingen een beoordeling zijn van schoonheid, dan is de kroon die Darego op 7 december zal overhandigen een eerbewijs aan de lichamelijke schoonheid van zwarte Afrikaanse vrouwen. Aan de verkiezingen van dit jaar doen Afrikaanse vrouwen mee van Kenia tot Ghana, die allemaal wedijveren om de volgende Miss World te worden.

Heeft Nigeria de gemakkelijkste weg gekozen door nationale trots en roem te ontlenen aan de winnaar van een schoonheidswedstrijd in plaats van aan goed overheidsbeleid? Het is onwaarschijnlijk dat iemand zich daar nog druk om maakt als het doek opgaat en de lichten glanzen op de beparelde glimlach van de een meter tachtig lange paraderende schoonheden.

Deel dit artikel