Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wat moeder vertelde over opa in de oorlog, blijkt niet de waarheid

Home

Meindert van der Kaaij

Ingrid en Willem van Boetzelaer in 1958. © RV

In het boek 'Oorlogsouders' staan ernstige fouten. Schrijfster Van Boetzelaer: 'Ik heb me in slaap laten sussen'.

Schrijfster Isabel van Boetzelaer is zich rot geschrokken. In haar begin dit jaar uitgekomen boek 'Oorlogsouders' blijken ernstige fouten te staan. Zo was haar grootvader Hilmar von der Recke niet lid van het Duits verzet tegen Hitler, zoals zij schrijft, maar was hij commandant van een berucht Duits krijgsgevangenkamp. Van Boetzelaer wil in een volgende druk van het boek de fouten rechtzetten.

Lees verder na de advertentie

De kwestie rond 'Oorlogsouders', dat na uitkomst in verschillende kranten en bladen vrij positieve recensies kreeg, is aangezwengeld door Maarten van Voorst tot Voorst. In NRC Handelsblad deed de bedrijfskundige afgelopen vrijdag uit de doeken waar het boek van Van Boetzelaer volgens hem uit de rails is gevlogen.

Het laatste wat ik wil is wegduiken voor mijn fouten. Ik wil Westerbork in debat gaan daarover

In het boek vertelt Van Boetzelaer (55) hoe zij als kind ontdekte dat haar vader Willem zich in 1940 aanmeldde bij de Waffen SS, vocht tegen de Russen aan het Oostfront en bij terugkomst in dienst trad bij de Sicherheitspolizei in Den Haag. Willem van Boetzelaer moest in die laatste functie roofovervallers bestrijden en dat waren niet zelden verzetsstrijders. Minstens zes van deze mensen werden dankzij zijn inzet opgepakt en gedood. Na de oorlog kreeg hij voor zijn daden twintig jaar gevangenisstraf, waarvan hij er tien uitzat.

Daartegenover plaatste de auteur de 'familiegeschiedenis' van haar moeders kant. Haar moeder vertelde dat zij uit een adellijke familie kwam die fel anti-Nazi was.

Een favoriete anekdote over grootvader, een veteraan uit de Eerste Wereldoorlog, was dat hij zijn rechterarm in een mitella droeg zodat hij geen Hitlergroet hoefde te brengen. Hij was bevriend met mensen die graaf Von Stauffenberg hielpen bij het plegen van een moordaanslag op Hitler. Hij zou wekenlang zijn gemarteld in een gevangenis.

Onderbuikgevoel

Van Voorst tot Voorst vindt het een schande dat het boek in deze vorm in de boekhandel terecht is gekomen. Het staat volgens hem vol met 'falsificaties, leugens en plagiaat'. Wat hem van meet af aan irriteerde was dat Van Boetzelaer de twee geschiedenissen naast elkaar plaatste, om daarbij als het ware de aandacht van het kwade af te leiden. "Het was een onderbuikgevoel bij me. Ze maakt zich schuldig aan het nivelleren tussen slachtoffers en daders. Vervolgens ontdekte ik dat er dingen in het boek onlogisch waren en ben ik de diepte in gegaan."

Daarnaast windt Van Voorst tot Voorst zich stevig op over het feit dat Van Boetzelaer lezingen, bijvoorbeeld bij Kamp Westerbork, niet afzegt nu zij weet dat zij in de fout is gegaan. "Dat is zeer kwalijk. Tot vrijdag kon zij volhouden dat zij naïef is geweest, maar nu kan dat niet meer. Daar is geen excuus voor."

Volgens een woordvoerster van Kamp Westerbork is in samenspraak met Van Boetzelaer een besluit over het laten doorgaan van de lezing uitgesteld totdat directeur Dirk Mulder terug is van vakantie. Van Boetzelaer is daarmee akkoord gegaan. "Het laatste wat ik wil is wegduiken voor mijn fouten. Ik wil in Westerbork in debat gaan daarover. Maar als de mensen van Westerbork anders besluiten, dan respecteer ik dat."

Zij neemt het zichzelf kwalijk dat zij het verhaal van haar moeder over grootvader Hilmar von der Recke zonder meer heeft geloofd. "Ik heb me in slaap laten sussen. Het verhaal van die kant van de familie was altijd zo eenduidig dat ik geen enkel wantrouwen koesterde. Ik had dat moeten napluizen. Heel stom."

Van Boetzelaer staat nog wel achter het verhaal over haar vader. "Ik heb juist niets willen verdoezelen, verdraaien of vergoelijken. Hij heeft destijds twintig jaar gekregen en ik schrijf dat hij dat verdiende." Ze laat hem wel zeggen dat hij niets van de Jodenvervolging wist. "Ik heb zijn dossier uitgekamd en geen enkel hard bewijs gevonden dat hij daaraan heeft meegedaan. Maar hij heeft slechte dingen gedaan, daar draai ik in het boek geen seconde omheen."

Deel dit artikel

Het laatste wat ik wil is wegduiken voor mijn fouten. Ik wil Westerbork in debat gaan daarover