Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wat in de koffer zit, blijft een gok

Home

DANA PLOEGER

AMSTERDAM - In de duistere, stoffige dependance van Veilinghuis De Eland in Amsterdam, staat achter een geel gordijn de koopwaar opgesteld. Gisteravond geen veiling van antiek, kunst of Art Deco meubeltjes, maar van koffers. Gevulde vakantiekoffers die reizigers hebben laten staan op Luchthaven Schiphol of in het vliegtuig.

Uit nieuwsgierigheid of puur uit handelsdrang zijn ruim honderd veilingbezoekers op de koffers afgekomen. Van tevoren is op de kijkdagen zorgvuldig gezocht naar de spannendste of mooiste koffers. Niemand weet wat in de koffers zit, alles is zorgvuldig afgesloten. Veilingmeester Peter Trommelen slaat met de hamer en het bieden begint.

Markthandelaar Michiel uit Utrecht is de eerste bieder. Hij komt voor de tweede keer naar deze veiling, die iedere twee maanden wordt gehouden. “Ik doe dit voor mijn handel. Ik sta op vlooienmarkten en ben alleen geïnteresseerd in de inhoud van de koffers. Ik koop ze alleen, als ik niet weet wat erin zit. Ik trek ze niet stiekem open. Op die manier blijft het spannend.” Zodra de eerste set van drie koffers en een tas wordt aangeboden, steekt Michiel zijn bordje in de lucht.

“Víjftig gulden voor deze set, wie biedt er meer, zèstig gulden voor de meneer aan het gangpad, zéventig voor die mevrouw, táchtig, négentig, hònderd gulden voor de meneer achterin de zaal, niemand meer dan hònderd gulden? Verkocht!” roept de veilingmeester in rap tempo. Michiel is de uiteindelijke koper. Maar het is niet het enige waarop hij biedt. Bij de kassa loopt hij uiteindelijk weg met acht sets van vier koffers of sporttassen. Somma duizend gulden.

De koffers komen van de KLM en de luchthaven Schiphol. Reizigers die met KLM hebben gevlogen en hun koffer op een luchthaven, waar dan ook ter wereld hebben laten staan, zijn de eigenaren van de handelswaar van gisteravond. Drie maanden lang doet de luchtvaartmaatschappij haar best de bagage met de rechtmatige eigenaar te herenigen.

De eigenaar wordt gebeld of aangeschreven. Ook kijkt de maatschappij of bij de afdeling Bagage Tracing een melding van vermissing is opgegeven. Als het gevonden object overeenkomt met het vermiste, dan mag de eigenaar het claimen. Met een legitimatiebewijs kan dan het verloren voorwerp worden afgehaald. Maandelijks blijken tientallen gedupeerden het erbij te laten. Of de eigenaar kan niet worden getraceerd. Dan vertrekt de koffer naar het veilinghuis.

De koffers uit de vliegtuigen, van de bagagebanden en uit de vertrek- en aankomsthallen zijn niet de enige waren die de luchthaven en vliegmaatschappij aanleveren. In een hoek van het donkere veilingmagazijn staan twee rolstoelen, veertig kinderbuggy's, honderden paraplu's en wandelstokken, tientallen knuffeldieren, een pruik, vijf tropenhoeden, en, voor de liefhebber, veel fotocamera's.

De veilingbezoekers zijn particulieren, studenten en handelaren. Degenen die niet armlastig of handellustig zijn, komen voor het gokelement. De inhoud van de koffers is onbekend en dus een verrassing bij opening.

Terwijl de veiling na anderhalf uur gedreven doorgaat, loopt een bezoeker, die voor de eerste keer naar de veiling is gegaan, naar de kassa. Verhit en een beetje zenuwachtig betaalt hij 158 gulden en dan wordt het pas echt leuk. Want, wat is de buit? In de kofferbak van zijn auto, bekijkt de bieder zijn nieuwe bezittingen.

De sporttas is vast van een mevrouw, die op huwelijksreis was. Daar zitten chique pumps, een trouwjurk, toiletspullen en vakantiekleren in. Uit de andere tas rollen vliegtuigonderdelen. Vliegtuigstoelpoten, netjes die aan de achterkant van de stoelen zijn bevestigd en foldertjes. In de tweede koffer zitten allemaal nieuwe kleren. De laatste en kleinste valies is interessanter: een Engelstalig boek, veel glimmende onderbroeken, een vibrator, een alarmsysteem en een volautomatische camera.

De inhoud is een beetje teleurstellend. Rolletjes geld, sieraden of mooie souvenirs ontbreken. De koffers die na afloop worden geopend, zijn veel leger dan de uitpuilende koffers die doorgaans mee op reis gaan.

Kees uit Heerlen is tevreden, want ondanks dat overal bordjes hangen met 'koffers en tassen dichtlaten' heeft hij toch stiekem gekeken. “Allemaal handel”, zegt hij.

De aanbieders, KLM en Schiphol, halen van tevoren persoonlijke bezittingen, als foto's, brieven of documenten eruit. Ook slag- of steekwapens zul je niet vinden. Drugs, maar ook eten en medicijnen, blijven op de luchthaven achter. De opbrengst van de veiling gaat naar de leveranciers. Volgens woordvoerder Frank Rietveld van de NV Schiphol verdient de luchthaven er niks aan. “De gemiddelde opbrengst per veiling is 2 500 gulden. Daarvan kunnen wij natuurlijk nooit al het personeel van de afdeling gevonden voorwerpen betalen. Het kost ons geld”, vertelt Rietveld.

De veiling van de lost and found spullen wordt al tien jaar gehouden. Sommige kopers gaan met tientallen exemplaren de deur uit, dat zijn de handelaren. Maar er zijn ook mensen die voor de lol de openbare verkoop bezoeken. Vier Amsterdamse buurvrouwen zien de veiling als een uitje. Een van de dames gaat op nummer 8 715 bieden: enige bijouterieën in een beautycase. Vorige maand kocht ze nog een koffer, maar daar zaten allemaal borduurwerken in. “Ik heb ze regelrecht naar het bejaardenhuis gebracht.”

Deel dit artikel