Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Waarom PVV-politici thuis moeten blijven op 4 mei

home

Mei Li Vos | Oud Tweede-Kamerlid PvdA

De herdenking op de Dam in 2009. Foto: Werry Crone
Opinie

Op 4 mei herdenken we in Nederland de mensen die bij oorlogshandelingen zijn omgekomen. Dat deden we voor het eerst in 1946, een jaar na de capitulatie van de Duitsers. In de loop van de jaren zijn er meer betekenissen bijgekomen; het ging niet alleen meer om de slachtoffers die tijdens de oorlog in Nederland vielen, maar ook om de slachtoffers in voormalig Nederlands-Indië en bij militaire operaties in andere landen.

 Fleur Agema herdacht vorig jaar in de Nieuwe Kerk iets anders dan ik  

De geschiedenis staat immers niet stil: rampen, oorlogen en waanzin blijven komen. Herdenken verandert dus ook. Maar in de kern is er overeenstemming dat de slachtoffers van de waanzin van oorlog worden herdacht. Het mooie van de herdenking van 4 mei is precies dat: ondanks onderlinge verschillen, politiek, ideologisch en religieus, zijn we het eens wat en wie we herdenken.

Daar is vorig jaar verandering in gekomen. De PVV schreef in haar verkiezingsprogramma dat we op 4 mei de 'slachtoffers van het (nationaal-)socialisme herdenken'. 'We' zijn in dit geval de Kamerleden die het PVV-verkiezingsprogramma onderschrijven. Of de PVV-kiezer dit ook zo ziet, is de vraag. In eerste instantie denk je dat de schrijver van de PVV-teksten, Martin Bosma, de zoveelste provocatie heeft gedaan. Wat is er makkelijker scoren als socialistenhater dan het woord 'nationaal' tussen haakjes te zetten? Filosoof Rob Riemen signaleerde het 'woordgrapje' al vroeg in zijn boek 'De eeuwige terugkeer van het fascisme', maar bijna iedereen heeft er vorig jaar overheen gelezen. De PVV presenteerde haar programma op 23 april, en op 4 mei vorig jaar zat ik in de Nieuwe Kerk naast Fleur Agema, de nummer twee op de lijst. Ik wist toen niet dat zij wat anders zat te herdenken. Het gaat om meer dan een woordgrapje. De PVV is bezig de werkelijkheid te reframen en de geschiedenis te herschrijven. Het lukt de partij wonderwel om 'links' van alles in de schoenen te schuiven. Dat gaat via curieuze redeneringen. De verhoging van de AOW-leeftijd is niet nodig, dat willen alleen de linkse partijen die de verzorgingsstaat naar de knoppen hielpen, wat komt door de massa-immigratie die links heeft toegejuicht. Ik kan al deze beweringen proberen feitelijk te weerleggen, maar dat zal voor veel mensen die deze redenering zijn gaan geloven niet uitmaken. Politiek is meestal een kwestie van geloof, en de PVV heeft dat goed door. Andere manieren om de werkelijkheid te herformuleren zijn de pogingen van Wilders om te bewijzen dat alle rechters van D66 zijn, dus hem niet welgezind, dus partijdig en dat die dus gewraakt moeten worden.

Het terugtrekken van de Willem Arondéuslezing van Thomas van der Dunk vanwege de kritiek op de PVV is in eerste instantie een smet op het blazoen van zowel de Noord-Hollandse Statenleden van het CDA als de VVD, maar ging ook om een ander middel om de geschiedenis te herschrijven. Von der Dunk wilde immers in de lezing het taboe op vergelijkingen met de oorlog behandelen. Waarom mag je geen vergelijkingen maken met die vreselijke tijd en proberen het heden te duiden? Voor de PVV kan ik me voorstellen dat het wel goed uitkomt dat er geen vergelijkingen worden gemaakt en dus lessen worden getrokken.

De nationale herdenking hernoemen als de dag waarop 'we de slachtoffers van het (nationaal-)socialisme herdenken' past in de pogingen om de geschiedenis te herschrijven en het begrip socialisme een nieuwe betekenis te geven. Ik heb het nog niet gehad over de nabestaanden van de slachtoffers van oorlogsgeweld. Over hoe zij zich voelen naast politici die vinden dat niet hun geliefden worden herdacht, maar vermeende slachtoffers van het socialisme. Hoe rustig kan je als kleinkind van een Auschwitz-overlevende naast Martin Bosma op de Dam staan als je weet dat hij het nationaal-socialisme hetzelfde vindt als het socialisme? Wat moet een nazaat van een socialistische verzetsstrijdster als een vijfde van de Kamerleden vindt dat zijn moeder aan de verkeerde kant stond?

PVV-politici zouden uit piëteit voor deze nabestaanden, en omdat ze blijkbaar iets heel anders herdenken, niet naar de herdenking op 4 mei moeten komen. Natuurlijk, er is vrijheid van meningsuiting, je mag alles in je verkiezingsprogramma schrijven wat je wilt, er is geen instantie die optreedt tegen pogingen tot geschiedvervalsing. Maar er is ook nog zoiets als respect voor de doden en hun nabestaanden. Betoon in ieder geval dat beetje respect - door thuis te blijven op 4 mei.

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie