Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

W.A.C.K.O. hekelt publiciteitscircus cabaret

Home

FRANK VERHALLEN

Tournee t/m april in zowel België als Nederland.

'Everything we always wanted to do on stage but never were allowed to' was de titel die Nederlander Chiel van Berkel en Vlaming Manou Kersting in 1992 bedachten voor hun eerste gezamenlijke produktie. Hiermee verwezen zij naar de Vlaamse theateropleiding waar zij beiden studeerden en waar hun voorliefde voor een andere, afwijkende manier van theatermaken zich manifesteerde. Van Berkel en Kersting voelden zich niet verwant met klassieke toneel- of cabaretvormen en zochten een tussenvorm. In die eerste produktie drong zich de vergelijking op met Waardenberg & De Jong, die eveneens een opmerkelijke voorkeur voor fysiek en verbaal geweld aan de dag leggen. Maar daarnaast toonde het duo zich opmerkelijk muzikaal en ruimde het ook volop plaats in voor andere dan de hardhandige slap-stick-acts. Het was de vraag in welke richting W.A.C.K.O. zich hierna zou gaan ontwikkelen.

De opvallendste 'ontwikkeling' die zich manifesteert in het tweede programma, is wel dat het duo zich heeft uitgebreid tot trio. Kersting en Van Berkel laten zich nu bijstaan door Birgit Kersbergen. Maar qua programma-aanpak is er juist sprake van inperking, onder meer omdat de keuze is gemaakt het muzikale aspect dit keer grotendeels uit te sluiten. Oogde het debuut nog als een wat te veelsoortige staalkaart van artistieke mogelijkheden, deze voorstelling is veel eenduidiger en daardoor beter uitgebalanceerd.

Soep en soap

De titel 'La Sopa del Dia' staat voor wat de mens zich elke dag laat voorschotelen, niet alleen aan voedsel ('de soep van de dag'), maak ook aan televisierotzooi ('de soap van de dag'). W.A.C.K.O. omschrijft dit programma zelf als 'een avondje C.N.N.-zappen' en het is dan ook opgebouwd uit een groot aantal korte losse scènes. In een decor van gewichtige bestuurlijkheid, dat aan het Europese Parlement refereert, straft W.A.C.K.O. de publiciteitsgeilheid af van politici, televisiecommentatoren en -interviewers. Dit leidt tot een aantal bijzonder komische sketches, compleet met sterke mime (van vooral Kersting), spraakverwarrend verbaal spel (bovenal Van Berkel) en hardhandig fysiek optreden (met Kersbergen als felbegeerde partner). Helaas wordt ook veelvuldig teruggegrepen op minder originele en zelfs wat overbodige spelscènes, zoals een persiflage op het koningsdrama. Daardoor is het programma, dat anderhalf uur onafgebroken duurt, uiteindelijk toch een half uur te hoog gegrepen. Of beter gezegd: W.A.C.K.O.'s topvorm blijft beperkt tot een klein uur. Maar veelbelovend is het wederom.

Deel dit artikel