Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Voetbal, cultuur en smullen van bloedworst op Kwakoe Zomerfestival

Home

Van een onzer verslaggeefsters AMSTERDAM - Het lijkt wel éénrichtingsverkeer. Op alle wegen van en naar het sportpark in Amsterdam-Zuidoost gaan de neuzen richting Bijlmerveld. Reeds van vèr komen etensgeuren en geroezemoes je tegemoet. Bezoekers maken een stop bij de vele kraampjes, om te smullen van bloedworst, roti of saté. Onder de felle zon vermengen begroetingen, gelach en muziek zich tot een tropisch geheel.

Met de aftrap door minister Dijkstal van binnenlandse zaken begon gistermiddag het twintigste Kwakoe Zomerfestival. Onder de aanwezigen bevond zich onder anderen de Surinaamse ambassadeur in Nederland Evert Azimullah. In zijn openingsrede zei Winston Kout, directeur van uitzendbureau Coloured Holland en voorzitter van het Jongerencentrum Kwakoe dat 50 jaar bevrijding moet leiden tot tolerantie tegenover alle minderheden. Het festival heeft dit jaar 'vrijheid' als thema.

In het kader van het Kwakoefestival staat het Bijlmersportpark de komende zes weekenden bol van activiteiten. Naast het gebruikelijke voetbaltoernooi zijn er optredens van muziekgroepen als Trafassi, de Ronald Snijdersband en de Afrikaanse drumformatie Tan Tan y Femme. Er zijn verschillende toneelopvoeringen en Surinaamse dichters houden voordrachten. Verder worden bijeenkomsten georganiseerd speciaal voor sociaal zwakke jongeren, met het accent op scholing en werk.

Terugblikkend op twintig jaar Kwakoe is bestuurslid John Tjon a Ten, adjunct-directeur van het Amsterdamse GVB (gemeente vervoerbedrijf) zeker niet ontevreden. “We zijn begonnen als een voetbaltoernooitje, waarbij verschillende flats uit de Bijlmer tegen elkaar uitkwamen. Bij voetbal hoort een hapje en een drankje en zo kreeg het toernooi de gestalte van een festijn.”

“Anno nu is het voetballen nog steeds belangrijk, maar onze culturele agenda weegt minstens even zwaar. We zijn uitgegroeid tot het grootste multi-culturele festival in Europa, met jaarlijks een half miljoen bezoekers.”

“Het is zeker niet zo dat het festival zich uitsluitend op de Surinamers richt. Als je kijkt naar de lijst van deelnemende voetbalteams, zul je zien dat verschillende etnische groepen zijn vertegenwoordigd. Vorig jaar werd de beker gewonnen door een team van Ghanezen. En het is zeker niet alleen een Amsterdams gebeuren, want de festivalbezoekers komen uit heel Nederland. Als het goed gaat, komt Kwakoe voor het eerst uit de rode cijfers.”

Een toelichting op de financiën van het zomerfestival komt van Guno Bakboord, directeur van het jongerencentrum. “Door de late afdracht van kraamgelden en het uitblijven van sponsors had het festival ieder jaar een liquiditeitsprobleem. Van het stadsdeel Zuidoost krijgt Kwakoe een subsidie van 10 000, de rest moeten we zelf opbrengen. En dat, terwijl we praten over een festival met een begroting van een half miljoen.”

“Om van één van onze zorgen af te zijn, hebben we de exploitatie van de stands ondergebracht bij de pasopgerichte stichting Kramenbeheer. Een andere positieve ontwikkeling is dat de sponsors het festival hebben ontdekt. Met de substantiële bijdrage van die kant is Kwakoe hard op weg het verlies van vorig jaar goed te maken.”

In de lange rij tentjes, die zich om het voetbalveld heen slingert, valt één kraam op vanwege de enorme drukte. Het is de stand van Humbert Vyent. Zijn bloedworst is een begrip op Kwakoe, iedere bezoeker weet ervan mee te praten. Vyent heeft het festival zien groeien, want hij doet al vijftien jaar mee. “Er komen meer kramen, maar ook steeds meer mensen. Iedereen geniet van de sfeer, van het buitenzijn, dat is de gezelligheid van Kwakoe.”

Een andere vaste Kwakoedeelnemer is Ronnie Abinta, coach van voetbalteam Touche. Hoewel enthousiast over het festival, plaatst hij toch een kritische kanttekening. “Ik ben bang dat Kwakoe te groot is geworden. Het draait nog steeds om het voetbal, maar het veld is nog nooit zo slecht geweest. Volgens mij zijn ze gewoon vergeten om gras te zaaien. Voor het bestuur gaan andere dingen nu voor.”

Deel dit artikel