Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vlissingen gaat het Van Dishoeckhuis herbouwen

Home

door Toine van Corven

Twintig jaar na de sloop van het statige Van Dishoeckhuis in Vlissingen is besloten dit patriciërshuis op dezelfde plek, aan de vroegere Houtkade, te herbouwen.

Een exacte kopie van de gevel is mede mogelijk dankzij net op tijd veiliggestelde onderdelen en details.

Het pand uit 1733 was tussen 1814 en 1965 het stadhuis van Vlissingen. Op het laatst stond het te verpauperen op het terrein van scheepswerf De Schelde.

Nu die werf naar elders is verplaatst, heeft de gemeente Vlissingen grootse plannen met het terrein. Zo gaat het gedempte eeuwenoude Perrydok, vlakbij waar het Van Dishoeckhuis stond, weer open en komen er zo’n honderd grote woningen, waartussen de oude gevel van ’Het Van Dishoeck’ in volle glorie tot zijn recht zou komen.

Hoezeer de sloop van het prachtige huis de Vlissingers aan het hart ging, blijkt wel uit de duizenden handtekeningen die destijds werden opgehaald.

De gemeente was eigenlijk ook tegen de sloop (en had voor de restauratie zelfs geld beschikbaar gesteld) maar een kat- en muisspel met het rijk over aanvullende financiën leidde uiteindelijk toch tot het besluit om het gebouw te slopen. Dat vindt nu iedereen in Vlissingen een blamage: een historische fout die nooit had mogen worden gemaakt.

Gelukkig is het pand goed gedocumenteerd. Zo staan op de website www.gemeentearchiefvlissingen.nl maar liefst 158 foto’s, waaronder veel detailopnames. Maar ook elders zijn nog restanten bewaard gebleven.

Directeur W. Weber van het Zeeuws Maritiem MuzEEum vertelt: „Ik was in die tijd de conservator van het Stedelijk museum Vlissingen. De sloop deed me zeer. Ik ben toen de scheepswerf opgelopen en heb de sloper aangesproken. Op het bordes boven de entree stonden nog de beelden van de Griekse goden Athene (kunst en wetenschap) en Hermes (handel). Gaan die ook weg? vroeg ik. Mag ik ze dan hebben? De sloper wilde ze best afgeven, ’maar niet aan die rotgemeente’, zei hij. Hij gaf ze aan me als privé-persoon.”

Weber bewaarde de beelden jarenlang in de museumtuin aan het Bellamypark. „Voor een krat pils kwam de sloper met een hijskraan en tilde ze over driehoge huizen. Het beeld van Athene was afgebroken. Aan de arm hoorde het onthoofde hoofd van Medusa vast te zitten. Ik ben opnieuw naar de sloopplaats gegaan en trof daar het afgebroken hoofd puntgaaf aan onder een dikke laag mos.”

Weber stelde nog meer veilig. Van kleine stukken behang tot traponderdelen, een deur, ornamenten, consoles en een hek.

Toen het Stedelijk museum Vlissingen in 2002 privatiseerde tot Zeeuws Maritiem MuZEEum, deed hij alles daaraan over. Zo behoren de Griekse beelden en enkele ornamenten er nu tot de permanente collectie en ligt de rest in depot.

Bij het exact kopiëren van de gevel komen alle onderdelen nu goed van pas. „Op foto’s kun je veel zien, maar aan een onderdeel zie je pas het materiaal precies af en de exacte maat.”

Er is nóg iets uit het Van Dishoeckhuis bewaard gebleven. Drie rijk gedecoreerde plafonds, tegenwoordig te bewonderen in het gebouw van de Hoge Raad in Den Haag.

Deel dit artikel