Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vinex-vrouwen

Home

Sylvain Ephimenco

Naima El Bezaz had zich voorgenomen om blanke Nederlanders uit Vinex-wijken eens een beetje te discrimineren. En ik moet zeggen dat deze vileine gedachte hilarische taferelen heeft opgeleverd.

Schuddebuiken kun je zeker doen met haar laatste boek ’Vinex-vrouwen’ waarin het wemelt van buren die je zo op de kandidatenlijst van de PVV zou kunnen zetten. Niet allemaal onsympathieke ’white trash’ overigens, die zich met hennepteelt bezig houden, zich in drankzucht en kalmerende middelen verliezen en de hele dag in muren boren.

In een interview in de Volkskrant, afgelopen zaterdag, relativeerde de schrijfster haar kritiek door te stellen dat zijzelf onderdeel van de white trash is geworden. Een beetje overdreven want in werkelijkheid zijn Naima en haar gezin de integratiefase voorbij en wellicht bezig te assimileren. Een proces dat soms ongemerkt verloopt maar vaak ook met ongemak gepaard gaat. Of een Vinex-wijk de beste plek is voor een Marokkaanse om zich met andermans eigenheid te versmelten wordt mij niet helemaal duidelijk.

Het levert wel een tragikomisch portret op van een buurt waar iedereen, zowel autochtonen als allochtonen, op zoek naar een onmogelijke identiteit lijkt te zijn. Half verloren in een nieuwe moderniteit en woonstructuur die vaak in sleur en chagrijn resulteert. Maar in dit innemende boek zit ook veel tedere humor. Zeker als het om de zachte botsing van culturen en religies gaat. Neem de oudste dochter van de schrijfster die op een christelijke school zit en thuis de hele dag ’Jezusliedjes’ zingt.

Als ’s avonds het eten wordt opgedist dwingt het kind het hele gezelschap om met gevouwen handen te bidden. Ook de grootmoeder die op bedevaart naar Mekka is gegaan en voor de toorn van Allah siddert. Maar, schrijft Naima, ’blijkbaar is de verbolgenheid van haar kleinkind afschrikwekkender’. En dan mompelt de moslimse oma ’Ach, God, Allah, één pot nat’.

Je zou bijna vergeten dat de schrijfster een periode van bedreigingen heeft doorgemaakt die in een zware depressie heeft geresulteerd. Naima El Bezaz werd door moslimfundamentalisten met de dood bedreigd nadat ze kritiek op de islam had geuit. Hiervan klinkt wel iets door in een scène waarin de schrijfster op straat in Amsterdam door een jonge Marokkaanse man wordt aangeklampt die folders uitdeelt. Daarin, legt hij uit, zit de sleutel om de islamitische overheersing spoedig te realiseren: ’Wij gaan dit land overnemen. Precies waar die hypocriete autochtonen bang voor zijn. We gaan alles overnemen. Wij worden de baas hier’.

De onbekende beweerde al 3000 folders bij Marokkanen en Turken te hebben verspreid. Wat erin stond kon hij ook met enkele woorden samenvatten: ’Bid elke dag, denk aan God en heb veel liefde met je man, want daar komen kinderen van. En als je het goed doet, wemelt het in jouw Vinex-wijk binnenkort van kleine Marokkaantjes.’ Wellicht, maar wat dan als ze allemaal met gevouwen handen voor het eten gaan bidden?

Lees verder na de advertentie
Sylvain Ephimenco (Jorgen Caris)

Deel dit artikel