Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vertellen dat leerlingen kunnen klimmen, voelt soms als bedriegen

Home

Bart Ongering

Studenten in collegezaal van de Erasmus Universiteit. © anp
Column

Schooljaar 2009-2010, net voor de meivakantie praat ik met mijn 4vmbo-leerlingen over wat ze na het behalen van hun diploma van plan zijn.

Daniël: "Ik ga nog een jaartje of twee naar school, want school is niet aan mij besteed. Daarna ga ik geld verdienen."

Jordano: "Mijn plan is om naar Amerika te gaan. Daar zijn mooie vrouwen en auto's. Ik ga daar basketballen en veel geld maken."

Tyron: "Ik ga klimmen totdat ik op de universiteit zit."

"Je doet kader, vriend. Hoe denk je op de universiteit te komen?", reageert Jordano.

Tyron: "Jullie mogen lachen. Wacht maar tot ik mijn diploma's heb, ik heb straks een hele stapel. We zien dan wel wie er lacht."

"Hoe zit het met jullie ouders? Wat vinden zij van jullie dromen? Hadden zij ook een droom, en is die uitgekomen?", vraag ik.

Lees verder na de advertentie
Je doet kader, vriend. Hoe denk je op de universiteit te komen?

Jordano

"Mijn moeder is uit Suriname naar Nederland verhuisd", vertelt Daniël. "Haar droom om terug te gaan, moet nog uitkomen."

Felicia: "Mijn moeder is schoonmaker. Eén ding; dit is nooit haar droom geweest."

"Mijn vader is directeur bij een bank. Ik zie mijn vader altijd hard werken. Ik wil hem niet teleurstellen, ook daarom wil ik naar de universiteit", zegt Tyron.

Stapelen wordt afgeraden. Maar wie ben ik om hem zijn droom te ontnemen?

Propedeuse
Het is half april 2016. Ik zie een statusupdate in mijn timeline op Facebook verschijnen. Het is een foto waarop te zien is dat Tyron een handtekening zet onder zijn propedeuse Accountancy op het hbo. Ik laat een bericht achter.

Een paar dagen later komt hij me opzoeken op school. "Ziet u meester, nog één stap en dan ben ik bij de universiteit." Mijn herinnering is scherp: "Ik weet nog wat je toen zei. Ik ben meer dan trots op je."

Terug naar nu, de laatste week voor de meivakantie. Ik doe een laatste examentraining met mijn 4 basis-kader groep. Ik kijk naar de serieuze blikken. Hun examen komt nu echt dichtbij. Ik zie een paar ladders klaarstaan voor die kinderen van wie ik weet dat ook zij straks willen klimmen.

Eerlijke kans
Ik twijfel of de ouders van mijn leerlingen ooit een eerlijke kans hebben gekregen. Voor hun kinderen geldt helaas hetzelfde. Ze kregen vier jaar terug een schooladvies mee op basis van achternaam en opleidingsniveau van de ouders.

Soms voel ik dat ik mijn leerlingen bedrieg, als ik hun vertel dat zij het ver gaan schoppen. Want hoe graag ik het ook anders zie, voor slechts een paar staat er een ladder klaar.

Soms voel ik dat ik mijn leerlingen bedrieg, als ik hun vertel dat zij het ver gaan schoppen.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Je doet kader, vriend. Hoe denk je op de universiteit te komen?

Jordano

Soms voel ik dat ik mijn leerlingen bedrieg, als ik hun vertel dat zij het ver gaan schoppen.