Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Verkamman

Home

Matty Verkamman

Frank Rijkaard had er begin deze week de boeken eens op nageslagen en ontdekt dat het Nederlands elftal 75 jaar geleden voor het laatst van Duitsland had gewonnen. De zege in Amsterdam werd nog geboekt in het 'Oude Stadion', pal tegenover de plaats waar drie jaar later het Olympisch Stadion verrees. Zonder het zelf te beseffen riep Rijkaard om nog twee andere redenen een bijzondere interland in herinnering. Op 29 maart 1925 geeft de voetbalbond voor Nederland-Duitsland de commercie voor het eerst vrij spel in de publiciteit. Het sigarettenmerk Turmac mag het programmablad op de markt brengen. Tien bladzijden lang wordt de Oranje-fan ingepeperd dat roken sportief èn gezond is. De spelers van Oranje roken Turmac-sigaretten ('van zuivere Turksche Tabak') en de 'Amster damsche spelers' wordt door kenners bevestigd in het vermoeden dat je van roken kampioen wordt.

Een Smid, een Arts, een Praktizijn

't Staat alles stil op 't Leidscheplein

Want Ieder, zelfs de Man der Wet

Houdt 't op de Turmac-Cigaret

Nederland-Duitschland van 29 maart 1925 is ook bijzonder, omdat de samenvoeging van Heren- en Arbeiders-voetballers in Oranje nu echt gestalte krijgt. In de Nederlandsch Elftal Commissie hebben de voorname C.A.W. Hirschman (voorzitter der N.E.C.) en ex-international Miel Mundt nog de belangrijkste stemmen. Beiden zijn afkomstig uit de kringen van HVV, 'De Leeuw van Wassenaar', de elitairste aller eliteclubs. Mundt en Hirschman laten hun afkomst meestal meewegen. Terwijl arbeidersclubs als Feijenoord en Blauw-Wit hun plaats aan de nationale top al hebben ingenomen, worden voor de wedstrijd tegen Duitsland nog altijd vijf spelers opgesteld uit clubs waar de keuzeheren van oudsher verwantschap mee voelen: doelman Gejus van der Meulen van HFC, rechtsback Henk Vermetten van HBS, spil André le Fèvre van Kampong, midvoor Theo de Haas van Be Quick Groningen en linksbinnen Charles van Baar van Slangenburgh van HBS. Van der Meulen, Le Fèvre en ook reserve Henk Wamsteker (HFC) zijn arts, Vermetten en De Haas zijn gefortuneerde zakenmannen en Van Baar van Slangenburgh zal kort na de wedstrijd naar 'Ons Indië' vertrekken teneinde een leiding gevende functie te gaan bekleden op de familie-plantage.

Maar wat ook waar is: tussen deze voorname mannen wordt het aantal Feijenoorders tot drie opgevoerd. De Feijenoorders Kees van Dijke (kastelein), Bertus Bul (havenwerker) en Puck van Heel (kolensjouwer en kastelein) krijgen een plaats in de selectie. Jaren later zal Van Heel vertellen dat de samensmelting niet al te vlot verliep. ,,Die dokters zagen ons echt niet staan.''

Toen hij in de herfst van 1925 naar Curaçao vertrok, waar schuwde dr. André le Fèvre indirect voor de opkomst van de arbeiders in het voetbal. Bij zijn afscheid maakte hij zich sterk voor de kakkineuze Corinthians, de organisatie die onverholen ijverde voor voetbal door Heren. ,,Mocht het nog eens zoo loopen, dat het gehéél mis gaat met de beoefening van het voetbalspel, dat er dan afdeelingen komen, waar het spel naast gezonde ontspanning en eerlijke strijd, gezelligheid beteekent. U begrijpt wel op welke clubs ik doel!''

Deel dit artikel