Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Van Baalen snapt er helemaal niks van

Home

Van onze parlementsredactie DEN HAAG - “Ik ben in een Kafka-achtige setting terechtgekomen. Ik heb de film van mijn hele leven deze week teruggedraaid en tegen mezelf gezegd: Beste Hans, hoe kunnen mensen dit van je denken. Ik heb niets te verbergen.”

Nog voor hij werkelijk als actief politicus aan de slag is gegaan, moest VVD-kandidaat-Kamerlid Hans van Baalen gisteren al in het Haagse Nieuwspoort voor een batterij camera's een rel rond zijn persoon zien weg te poetsen. De beschuldigingen in Vrij Nederland en het tv-programma Netwerk, dat hij in zijn studentenverleden rechts-extremistisch gedrag vertoonde, ontkent hij hardnekkig. Toch liep het in de publiciteit zo hoog op, dat hij zijn functie als campagneleider voor de komende Kamerverkiezingen 'in het belang van de partij' neerlegde.

Dat de 37-jarige Hans van Baalen, lid van de denktank rond Bolkestein, op de uiterste rechtervleugel van de VVD viel in te delen, was allang duidelijk. Aan het Binnenhof was algemeen bekend dat hij als student begin jaren tachtig voorzitter was geweest van het clubje militante amateur-soldaten 'Pro Patria'.

Die studentenweerbaarheid wist destijds alle andere Leidse corpsballen rechts te passeren. De geüniformeerde leden maakten het met hun exercities en het afknijpen van eerstejaars, de 'nullen', zelfs voor de gelieerde studentenvereniging Minerva te bont. Na een incident, waarbij Delftse studenten werden bestookt met een rookbom, werd Pro Patria enkele jaren geweerd uit de erehaag op het Binnenhof die de weerbaarheidsverenigingen jaarlijks op Prinsjesdag vormen. In de periode waarin de vredesbeweging nog zeer actief was, zetten deze uniform-liefhebbers van Pro Patria zich alleen maar harder af tegen de anti-militaristische tendensen in links-Nederland.

Maar om Van Baalen daarmee weg te zetten als een extreem-rechts figuur die nazistische liederen zong en die eerder op zestienjarige leeftijd adhesiebetuigingen schreef aan de racistische Nederlandse Volksunie van Joop Glimmerveen, is weer een stap verder. Toch waren dat de beschuldigingen die werden geuit in zowel het weekblad Vrij Nederland als het tv-programma Netwerk.

De publicaties zijn vooral gebaseerd op herinneringen van mede-studenten. Zo wordt Van Baalen door hen in verband gebracht met een incident dat zich in augustus 1979 voordeed bij de studentenflat aan de Klikspaanweg in Leiden. Toen werden Pro Patria-leden door de rechter aangepakt nadat ze 's nacht al exercerend het nazistische Horst Wessellied zongen: “Die Fahnen hoch, die Reihen fest geschlossen.” Van Baalen wimpelt dit als onmogelijk van de hand. “Destijds studeerde ik helemaal nog niet in Leiden.”

Hij verweert zich met een analyse dat veel van de fouten die Pro Patria door de jaren heen maakte, hem achteraf worden aangewreven omdat hij nu eenmaal ooit voorzitter was. “Dan kennen mensen je. Een heleboel feiten worden nu aan mijn persoon geplakt terwijl ik helemaal niet aanwezig was.” Het wegpoetsen van dat beeld ziet hij als zijn belangrijkste opdracht de komende tijd. In alle rust, zonder de drukte van de VVD-campagneorganisatie.

Concreter is de brief die boven tafel is gekomen. Gericht aan de Nederlandse Volksunie, verstuurd in het jaar dat Van Baalen zestien was, en voorzien van zijn handtekening. In de brief wordt gepleit voor 'onmiddellijke remigratie van alle niet-Europese, hier ongewenst aanwezige buitenlanders'. Van Baalen zegt het geschrift niet te kennen. “Ik heb geen brief geschreven aan Glimmerveen of welke rechts-extremistische partij ook.” Intussen geeft hij wel toe dat de handtekening heel goed de zijne kan zijn. “Hij lijkt zoals ik hem toen zette.” Hoe het stuk in de archieven van de Volksunie terecht is gekomen, is hem een raadsel. Hij suggereert dat vijanden uit het verleden hem wellicht wilden beschadigen. “Ik zei al, het is Kafka. Je kunt wild speculeren, het is een raar verhaal allemaal.”

Intussen blijft het aspirant-Kamerlid opmerkelijk kalm onder de niet misselijke beschuldigingen die zijn politieke carrière in de knop dreigen te breken. Hoe onjuist hij de beschuldigingen ook noemt, hij dreigt nog niet met processen tegen de verkondigers van de boodschap. “Het doet me wel veel pijn. Maar ik wil niet boos worden. Ik ga nu eerst eens goed kijken wat me precies voor de voeten wordt geworpen.”

Deel dit artikel