Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vaassen harkt Molukse wijk aan en zoekt jeugdhonk

Home

Van een onzer verslaggevers VAASSEN - Nee, kijk nou. De plantsoenendienst is terug. En ze zijn wel met een man of tien. Het geveeg, gehark en de capriolen met de blower zijn symbolisch in de hofjeswijk van het Veluwse Vaassen. Er moet een nieuwe start worden gemaakt. Na het maandenlange gepest en gedreig van een groepje Molukse jongeren heeft de politie vorige week eindelijk ingegrepen. En nu is de gemeente aan de beurt. De bezem moet door de wijk.

De veegploeg van de gemeente vertikte het de afgelopen maanden een voet in het wijkje te zetten, dat buiten de kom van Vaassen tegen de sportvelden aanligt. Een van de medewerkers was door een groepje jongeren met een bijl bedreigd, hij weet nog niet waarom. En zolang de gemeente de veiligheid niet kon garanderen, zagen de groenmedewerkers af van een ronde door de hofjeswijk. Deze week durven ze weer, nu de politie zeventien jongeren heeft opgepakt. Geen van hen zit nog vast, maar het signaal is duidelijk. De gemeentewerkers gaan er vanuit dat ze voorlopig niet met bijlen zwaaien.

Buurtbewoners hadden de groenmedewerkers bij wijze van spreken met de harmonie willen binnenhalen. “Het werd hoog tijd dat er eens werd opgetreden”, zegt een moeder met haar peuter aan het fietsstuur. “Ze hebben het te lang laten gaan. Moet niet iedereen in Nederland zich aan dezelfde regels houden?” Een man met de tuinslang bij de auto: “Ze hebben het nu weer over de achterstandssituatie waarin Molukse jongeren zitten. Klinkt mooi, maar hier werd puur crimineel gedrag vertoond.”

Vaassen - gemeente Epe - kent met 13 000 inwoners een grote concentratie van ongeveer 1 000 Molukkers, en die 250 gezinnen wonen bijna allemaal in de hofjeswijk, een buurtje van woonerven waar de rijtjes huurwoningen omheen zijn gedrapeerd. De Molukkers betrokken de wijk toen het tijdelijke woonoord Vaassen met houten barakken moest worden ontruimd. De landelijke overheid vond het tijd dat de Molukkers integreerden met Nederlanders, en dus moesten ze naar een 'gewone' wijk verhuizen. Van integratie is het niet gekomen. Er wonen enkele niet-Molukse gezinnen in de hofjeswijk, maar die vallen bijna op.

De afgelopen maanden waren juist die niet-Molukse gezinnen het lijdend voorwerp van de groep Molukse jongeren. Ze kregen op niet mis te verstane wijze dat ze beter ergens anders konden gaan wonen. Al langere tijd was er sprake van pesterijen, intimidaties en bedreigingen van niet-Molukkers. Een inbraakje hier, en een vernielinkje daar. Maar deze zomer verergerde de situatie. Een paar jongens mishandelden een automobilist, nadat ze eerst zijn wagen hadden beschadigd. En er was de vrouw die per ongeluk met haar fiets een kind raakte, ze kreeg op straat een aframmeling. Iemand die met zijn kinderen dacht te gaan zwemmen, werd door een van de jongens op de rug gesprongen: of hij soms zin had in een goeie vechtpartij. Vrouwen die 's nachts alleen thuis waren omdat hun man moest werken, werden subtiel maar wel uiterst bedreigend gepest. Uit bed gebeld, er werd tegen de ramen getikt. Sommige gezinnen besloten uiteindelijk te verhuizen. Terwijl de jongens lachend op hun vaste plekje achterbleven.

Wethouder F. Oostendorp begrijpt de kritiek van sommige buurtbewoners (“De politie had die lui al veel eerder moeten oppakken”) heel goed, maar benadrukt dat sommige problemen beter met diplomatie zijn op te lossen. “Soms past in die diplomatie een duidelijk signaal, en dat hebben we nu laten zien. We hebben als gemeente best begrip voor de problemen van de Molukkers, en daar moet aan gewerkt worden, maar met die intimidaties en bedreigingen moet het afgelopen zijn.” Volgens Oostendorp is het erg moeilijk om je als gemeente indringend te bemoeien met een gesloten gemeenschap als de Molukse.

Oostendorp ziet de problemen in de wijk vooral als een escalatie tussen twee Molukse culturen, van de ouderen die nog een ideaal van de vrije Molukken aanhangen, en de jongeren die hier en nu leven. “Het gezinsverband is bij deze groep erg belangrijk, maar in de afgelopen jaren blijkt die structuur in Vaassen amper te bestaan. Ik zou bijvoorbeeld graag zien dat er weer een Dewan, een wijkraad, wordt geinstalleerd. Jongeren en ouderen leven tot nu toe in twee aparte werelden, en daar waar er contact was, heeft de gemeenschap onvoldoende ingegrepen. Misschien ligt het wangedrag van de jongeren wel in het verlengde van de gedachte van de ouders en grootouders: ook zij willen eigenlijk dat de wijk Moluks wordt, en daarom is er te veel en te vaak getolereerd. Toen er grenzen werden overschreden, is er door de gemeenschap niet gereageerd.” Toch, wil Oostendorp benadrukken, is er na de politieactie steun vanuit de Molukse gemeenschap voor dat optreden. “De mensen zeggen ook ronduit dat ze teleurgesteld zijn in het gedrag van de Molukse jeugd.”

Vormingswerker J. Letsoin is een paar jaar geleden door de gemeente aangesteld om de Molukse gemeenschap te begeleiden. “Ik praat niet goed wat er gebeurd is de afgelopen tijd” zegt Letsoin. “Maar ik begrijp wel dat de jongeren ontevreden en ongeduldig zijn. Ze voelen zich achtergesteld, en ik moet zeggen: ik heb de afgelopen jaren mijn aandacht inderdaad aan andere problemen moeten besteden.”

Toen ik hier kwam was er niets, zegt Letsoin. “Ik heb de relaties tussen de Molukkers onderling moeten verbeteren, heb contact gelegd met de gemeente, en die negentig jongens die de buurt telt vroegen intussen maar om een eigen plekje. Ze hebben een trapveldje gekregen, maar ze willen meer. En ik vind dat ze daar terecht om vragen. Ze willen een honk, een hang-plekje. Daarover moet de gemeente beslissen. Duidelijk is dat je het rumoer in de buurt niet alleen met de inzet van politie kunt tegengaan.”

Deel dit artikel