Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Turkije ruziet over 'het verbond van bloed en religie'

Home

Erdal Balci

Schapen op een markt in de Zuid-Turkse stad Kilis. © AFP

In Turkije groeit het verzet tegen het slachten van dieren voor het Offerfeest. Niet alleen dierenactivisten tekenen protest aan tegen dit 'verbond van bloed en religie', maar ook vooraanstaande Turkse islamgeleerden.

Ieder jaar wordt het tafereel miljoenen keren herhaald in de Turkse straten: als de slagers hun messen in de kelen van de schapen en de koeien zetten, proberen de dieren eerst kreten uit te slaan. De ervaren mannen houden de kaken van de offers stevig op elkaar; een laatste hartverscheurende schreeuw van vaarwel is de beesten niet gegund. De schapen- en de koeienlichamen trillen en springen op en neer - ogenschijnlijk van de pijn - als de messen in de tere huid gaan. Wanneer de mannen de tijd rijp achten om de offers los te laten, en de koppen en de lijven van elkaar gescheiden zijn, trillen de tongen nog even na.

Een deel van de Turken tolereert de bloedige scènes niet meer. Als reactie op de protesten proberen de autoriteiten het slachten op straat zo veel mogelijk uit te bannen. Op papier moet elke moslim die bloed wil laten vloeien tijdens het offerfeest dat doen op door de gemeente aangewezen plekken, buiten het publieke zicht. In de praktijk wordt er zelden gehoor gegeven aan de maatregel.

Sommigen willen zelfs helemaal af van de slacht. Zekeriya Beyaz, een gerenommeerd theoloog, zegt dat het geld dat nodig is voor de aanschaf van een offerdier beter besteed kan worden aan goede doelen.

Ook de bekende theoloog Ilhan Eliacik springt in de bres tegen het 'vloeiende bloed'. Hij gaat zelfs nog een stap verder en beweert dat het offeren van dieren weinig met islam te maken heeft. Volgens hem is deze traditie van het sjamaangeloof overgenomen en is het niet nodig om het in de moderne tijd nog voort te zetten. "Alleen moslims die op bedevaart zijn, zijn volgens de islam verplicht om een offer te brengen aan Allah", verkondigde Eliacik op de Turkse televisie. "Voor de rest geldt die verplichting niet."

Maar het instituut van religieuze zaken, verbonden aan de Turkse overheid, wil niets weten van het uitspreken van een fatwa waarbij mensen wordt afgeraden om te slachten. Met het gebruik zou een heilig doel worden gediend. En daarnaast wordt het meeste vlees ook nog eens uitgedeeld aan de armen die geen vlees kunnen kopen.

Dierenactivist Hulya Bekar blijft tijdens de eerste dag van slachtfeest binnen uit angst dat ze een slachtritueel tegenkomt. Ze schaamt zich voor de bloederige praktijk die nog overal plaatsvindt: "Het is tijd dit ritueel los te laten. De islam moet zich wat mij betreft bij de andere religies voegen."

De meeste Turken zijn nog lang niet zover. Huseyin Erkal, een dertiger die van plan is om ook dit jaar voor zijn huis een koe te slachten, omdat de rij voor het slachthuis te lang is, heeft geen enkele boodschap aan de woorden van 'verlichte' theologen en dierenvrienden: "Ik doe alleen wat mijn godsdienst mij beveelt te doen. Ook al pakken ze me mijn huis af, ook volgend jaar zal ik mijn koe weer op straat slachten."

Deel dit artikel