Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Tuinier eens mét de natuur en niet ertegen

Home

Hanneke van Dijk

De witte schermbloemen van onkruid zevenblad. © Jörgen Caris

Je kunt het onkruid zevenblad uit je borders wieden, maar er ook planten naast zetten die er tegenop kunnen. Of het gewoon opeten.

Er zijn een aantal onkruiden waar je als tuineigenaar niet mee te maken wilt krijgen, een ervan is zevenblad, Aegopodium podagraria.

Het woord alleen al is goed voor verhitte discussies die er meestal over gaan hoe je die verschrikkelijke plant uit kunt roeien. Hoe harder je dit probeert hoe sterker het zevenblad terugvecht.

Gespitte grond
"Met wortel en al uitspitten", luidt een advies. En braaf gaan de tuineigenaren de planten te lijf met een spitriek. Zij spitten de plant met wortel en al uit. Maar de prijsvechter vecht terug. Zevenblad houdt juist van gespitte grond.

Hoe meer wortels je omspit hoe meer planten je krijgt. Uit elk stukje wortel groeit een nieuwe plant. Wil je zevenblad kwijt dan moet je de grond vooral niet verstoren. Het is beter om andere methoden toe te passen en dan bedoel ik niet de chemische middelen, die horen niet thuis in een tuin.

Blaadjes afplukken of landbouwplastic
Een methode is consequent alle blaadjes af te plukken. De groene bladeren van een plant vormen zijn bestaansrecht, want hiermee maakt hij voedsel dat nodig is voor de groei. Beroof je de plant van zijn groene blad dan zal hij steeds slechter gaan groeien en uiteindelijk verdwijnen.

Als je een stuk grond een tijdje kunt missen dan kun je het bedekken met zwart landbouwplastic. Na een jaar haal je het weg en is het zevenblad verdwenen. Maar kijk niet vreemd op als het elders weer tevoorschijn komt.

Eigenlijk een mooi groen tapijt
Wat is er eigenlijk mis met zevenblad en waarom willen mensen het zo graag kwijt? Eigenlijk is het een fantastische bodembedekker, die voor een mooi groen tapijt zorgt. Nadat de bladeren in het voorjaar verschijnen gaan de planten ook nog eens bloeien met stevige witte schermbloemen.

Als je de plant eens anders bekijkt dan met een vijandige en vooringenomen blik moet je toegeven dat het een mooie, goed groeiende plant is. Soms wel iets te goed groeiend, maar op bepaalde plaatsen zeker geschikt.

Samen met sterke planten
In de tuinen van Waltham Place in Engeland zijn ze blij met zevenblad en wieden het niet uit de borders. Head gardener Beatrice Krehl vertelt dat ze hier niet vechten tegen de natuur, maar er mee samenwerken.

In hun borders staan planten die sterk genoeg zijn om het tegen zevenblad op te nemen. Planten zoals bronzen venkel, Persicaria polymorpha, Euphorbia cyparissias 'Fens Ruby', Telekia, Inula, Peucedanum, Veronicastrum, Cephalaria, Rumex sanguineus en asters. Deze planten vormen met elkaar een gemeenschap en zaaien zichzelf uit zodat elke keer weer andere combinaties ontstaan.

Zo'n natuurlijke border blijft heel lang mooi, zelfs tot in de winter. Als alles aan het eind van de herfst is uitgebloeid dan blijven er alleen nog maar structuren en lijnen over. In de winter worden deze benadrukt door rijp en sneeuw. Pas na de winter worden de planten tot de grond afgeknipt en als mulch op de border gestrooid.

Nederlander in Engelse tuin
De borders van Waltham Place (walthamplace.com) zijn zo bijzonder en verrassend dat bezoekers in het begin niet eens in de gaten hebben dat er ook zevenblad in staat. Het geheim is dat zo'n natuurlijke beplanting ontstaan is binnen een bepaalde structuur.

Die structuur was er al in de vorm van een ommuurde tuin, maar de invulling werd ontworpen door de Nederlander Henk Gerritsen van de Priona Tuinen.

Hoe een Nederlander in Waltham Place verzeild raakte? Dat is een bijzonder verhaal dat begint met een bezoek dat de eigenaresse van Waltham Place, Strilli Oppenheimer in 1999 aan de Priona Tuinen bracht.

Zij herkende in Henk een verwante ziel die op dezelfde manier over natuurlijke beplanting dacht als zij en ze nodigde hem uit om haar tuin, waarvan delen dreigden onder te gaan aan zevenblad, haagwinde en nog zo het een en ander die zij hun gang wilde laten gaan.

Beplanting binnen strakke vormgeving

Henk Gerritsen stelde een andere benadering van de tuin voor, zorgde voor sterkere structuren en een keuze aan natuurlijke planten die het op konden nemen tegen het zevenblad bijvoorbeeld.

In zijn eigen tuin, de Priona Tuinen (prionatuinen.com) had hij zijn principes al zodanig vormgegeven dat dit voor de eigenaresse van Waltham Place voldoende was hem de vrije hand te geven.

Henk tuinierde niet tegen maar met de natuur en creëerde een wilde beplanting binnen een strakke vormgeving. Hij ging uit van het principe dat wilde planten in de natuur niet ordeloos door elkaar groeien, maar gegroepeerd zijn in herkenbare plantengemeenschappen.

Helaas is Henk Gerritsen in 2008 overleden, maar zijn tuin wordt in stand gehouden door een stichting. In het openluchtmuseum Het Hoogeland in Warffum vindt tot 14 augustus een tentoonstelling plaats over de Dutch Wave waarin onder andere Waltham Place en de Priona Tuinen te zien zijn (hethoogeland.com).

Of als groente eten
Nog even over het zevenblad: je kunt het ook nog opeten. De plant werd door de Romeinen verspreid als groente. In het voorjaar kun je een mengsel plukken van zevenblad, brandnetel, lavas, daslook en zuring en dit even roerbakken of kort koken, net als spinazie.

Jonge blaadjes kun je goed door de sla mengen en als je een uitje fruit en daar een paar handen zevenblad aan toevoegt, even wokt en afblust met zure room dan wordt het nog wel eens wat met het zevenblad.

Lees verder na de advertentie
Zevenblad is een fantastische bodembedekker. © Hanneke van Dijk

Deel dit artikel