Trump erkent Rusland-connectie, maar niet de smet op zijn overwinning

home

Bas den Hond

Donald Trump, hier op weg naar een speech tijdens de Republikeinse Conventie. © Afp
Hack

Het hoge woord is eruit bij Donald Trump, maar wel in een bijzin. Hij zegt nu wel dat er een connectie is tussen de hacks op de Democratische partij en Rusland, maar geeft niet toe dat het de verkiezingen heeft beïnvloed.

De aanstaande president van de VS heeft wekenlang geroepen dat Rusland niets te maken heeft met de Wikileaks-onthullingen die Hillary Clinton plaagden tijdens de verkiezingen. De inlichtingendiensten die dat zeiden, wisten er niets van, volgens hem. Vrijdag, na een gesprek met de hoofden van de CIA, FBI en NSA, maakte hij in een door zijn staf verspreide verklaring de draai zo: "Hoewel Rusland, China, andere landen, zelfstandige groepen en personen voortdurend proberen om door de cyber-infrastructuur heen te breken van onze regeringsinstellingen, bedrijven en organisaties, inclusief het Democratisch Nationaal Comité, was er absoluut geen effect op de uitkomst van de verkiezing, inclusief het feit dat er geen enkel geknoei is geweest met stemmachines."

Daarmee was duidelijk waar Trumps verzet tegen de Rusland-connectie vandaan kwam: hij gruwt van de suggestie dat hij zijn overwinning te danken heeft aan Vladimir Putin. Gisterochtend noemde hij tegenover de New York Times de grote aandacht voor de Russische inmenging nog 'een politieke heksenjacht'. En in een tweet haalde hij donderdag Wikileaks-leider Julian Assange aan, die had gezegd dat hij de informatie niet van de Russen had gekregen.

Maar later die dag werd hij schaakmat gezet. Hij kon als aanstaand president de hoofden van drie belangrijke inlichtingendiensten, na door hen persoonlijk ingelicht te zijn, niet voor leugenaar uitmaken. En in het geheime rapport dat aan president Obama en aan hem werd gegeven, en waarvan een opgeschoonde versie openbaar werd gemaakt, somden die diensten uitvoerig op wat de Russen het afgelopen jaar allemaal hebben uitgespookt in de Amerikaanse politiek. Inclusief de route naar Wikileaks. Op basis van afgetapte berichten, maar ook uit op meer persoonlijke manier vergaarde informatie.

Lees verder na de advertentie

Kwajongensstreek

Het begon, net als de kandidatuur van Trump zelf, als een kwajongensstreek die opeens serieus uitpakte. Natuurlijk zou het niet lukken om Hillary Clinton van het presidentschap af te houden, dachten Vladimir Putin en zijn omgeving. Maar als ze het de ex-minister van buitenlandse zaken lastig zouden kunnen maken, die het in 2011 gewaagd had, de zuiverheid van de verkiezing van Putin tot president in twijfel te trekken, dan zou dat al heel mooi zijn.

De Russen brachten, in opdracht van Vladimir Putin persoonlijk, hun propaganda-apparaat in stelling (lees hier punt voor punt hoe), huurden internettrollen in, lieten nepnieuws verspreiden en zetten hackers aan het werk. Die laatsten haalden karrevrachten informatie uit de computers van het Democratisch Nationaal Comité en het emailaccount van Clintons campagnevoorzitter, John Podesta. Toen Trump de Republikeinse nominatie veroverde, werd de inzet opeens een stuk serieuzer. Maar toen hij de verkiezingen won, waren ze in Moskou net zo verbijsterd als in Washington. En dolgelukkig.

Niets onherstelbaars

Trump lijkt, nu hij de Russische activiteiten niet meer kan ontkennen, een draai te willen maken naar de boodschap dat er niets onherstelbaars is gebeurd, en dat digitale veiligheid in de toekomst verder bij hem in goede handen is. Hij beloofde in zijn korte verklaring  een commissie opdracht te zullen geven een verdedigingsstrategie te ontwerpen.

Maar het is de vraag of hij daarmee weg komt. Van Republikeinse kant bleef het vrijdagavond opvallend stil. De fracties van die partij in het Congres stonden ook voor het uitkomen van het rapport al veel wantrouwender tegenover Putin. Van de Democraten sprak Adam Schiff, lid van het Huis van Afgevaardigden, zijn grote vertrouwen uit in de conclusies van het rapport. Hij heeft zitting in de commissie voor de veiligheidsdiensten en is daardoor extra goed op de hoogte: "Ik zit daar nu bijna tien jaar in, en dit behoort tot de best gedocumenteerde, spijkerharde inlichtingenrapporten die ik heb gezien, over welk groot onderwerp dan ook. Als dit Donald Trump niet overtuigt van de feiten, dan kan niets het."

Volgens Schiff doet de reactie van Trump, dat de Russen de uitslag van de verkiezingen niet hebben beïnvloed, niet ter zake, omdat de inlichtingendiensten daar niets over zeggen in het rapport. Dat kunnen ze ook niet, daarvoor zou je immers moeten weten hoe miljoenen Amerikanen, en met name tienduizenden Amerikanen in enkele sleutelstaten, zouden hebben gestemd als de Wikileaks-onthullingen niet telkens opnieuw voor slechte publiciteit voor Hillary Clinton zouden hebben gezorgd. "Ik denk dat het erg misleidend was van de verkozen president om dat ze suggereren." Schiff wil samenwerken met de Republikeinen in het Congres om Rusland een zware prijs voor de inmenging te laten betalen.

Inktzwart

Bij Donald Trump is daartoe tot nu toe nog geen enkele neiging te bespeuren. En in zijn verklaring hield hij zich, op een betuiging van 'groot respect' na, nog op de vlakte over wat hij nu echt vindt van de Amerikaanse inlichtingendiensten. Denkt hij nu wel of niet te kunnen bouwen op de gegevens die ze verzamelen?

Het voormalige hoofd van de CIA, Michael Hayden, zei gisteren tegen de Britse tv-zender Sky dat de VS zich 'in een inktzwarte situatie bevinden' als Trump geen actie onderneemt op basis van oordelen die deze diensten met groot vertrouwen presenteren. In feite zijn ze dan overbodig geworden, zei hij. En of Trump nu wel of niet zijn verkiezing aan de Russen te danken heeft, zou niet uit moeten maken: "Dit gaat om ons allemaal. Dit gaat om onze democratische processen, en daar moeten we alles voor geven."

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie