Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Trauma's kwellen afstandsmoeders

Home

Iris Pronk

Vrouwen die hun pasgeboren kind afstaan ter adoptie, hebben te maken met 'een opeenstapeling van trauma's', zegt antropologe Pien Bos van de Radboud Universiteit Nijmegen. Zij is een van de auteurs van het rapport 'In één klap moeder, en ook weer niet', dat vandaag is verschenen.

In deze eerste grootschalige studie naar zogenoemde 'afstandsmoeders' in Nederland, worden die trauma's beschreven.

Ongewenst zwanger
Alle moeders zijn ongewenst zwanger geraakt, soms na een verkrachting of na seks die zij achteraf betreuren. De meesten ontdekken de zwangerschap pas in een laat stadium, waarin abortus niet meer is toegestaan.

Op de schok van die ontdekking volgt al gauw een 'duivels dilemma': het kind toch zelf verzorgen, al is of lijkt dat in de gegeven situatie onmogelijk? Of afstaan ter adoptie?

Leugen
Besluiten de moeders tot dat laatste, dan volgen - soms jaren later - spijt en verdriet. "Deze vrouwen veroordelen zichzelf, en ze hebben ook een sociaal stigma", zegt Bos. "Ze houden hun afgestane kind vaak geheim, en kunnen bij de borrel en de bitterballen dus niet meepraten over hún bevalling."

Dat leven in een leugen is zwaar, zo merkt ook Astrid Werdmuller, hulpverleenster bij welzijnsorganisatie Fiom en mede-auteur van het rapport. Moeders die wel open zijn over dit stuk van hun verleden, krijgen vaak negatieve reacties: 'Ik zou nooit mijn kind wegdoen'. Terwijl, zo benadrukt zij, veel vrouwen deze moeilijke beslissing nemen in het belang van hun kind. "De kern is dat ze denken niet zelf voor hem te kunnen zorgen."

Jong en migrant
Vóór de invoering van de Abortuswet in 1984 deden jaarlijks nog zo'n duizend vrouwen afstand van hun pasgeboren baby. Nu nemen nog slechts zo'n twintig vrouwen per jaar die beslissing. Deze moeders zijn gemiddeld 23,5 jaar oud. Ongeveer één op de vijf is jonger dan 18 jaar.

Deze vrouwen en meisjes zijn scholier, student, prostituee, serveerster, schoonmaakster of leidster op een crèche. Ruim de helft (55,8 procent) is migrant en heeft wortels in landen als Marokko, Polen, Suriname en Turkije. Hun levens zijn divers, zo blijkt uit het rapport.
 
De vader van het kind is meestal buiten beeld: slechts een kwart van de moeders heeft rond de geboorte nog een relatie met hem. Werdmuller: "Vrouwen bij wie de partner wel betrokken is, doen waarschijnlijk minder gauw afstand."

Deel dit artikel