Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Tot hier ... en niet verder

Home

ANDREA BOSMAN

We stappen uit en kijken naar de meer dan manshoge, roestige Romeinse letters aan de overkant

We rijden naar de rivier om een kunstwerk van grafisch ontwerper Jan Kleingeld te gaan zien, met een mokkend kind op de achterbank. Het is de mooiste Eerste Pinksterdag die je je maar kunt voorstellen. Zo'n dag waarop je je ineens koortsachtig gaat afvragen of het Nederlandse rivierenlandschap - in dit geval bij Wijk bij Duurstede - niet allang in zijn geheel op de Unesco werelderfgoedlijst staat. En als dat niet zo is, of daar niet acuut iets aan moet gebeuren. Zachte bries, wolkenloze lucht, het grote witte veerhuis boven op de Lekdijk vlak bij het veer, het zilveren water, fjordenpaarden in een weiland aan de oever, een strandje waar een vrouw een stok in het water gooit voor haar honden. We zijn hier vaker geweest - de laatste jaren vooral bij voetbalclub CDW, die diep achter de dijk ligt en waar je dus niks van de rivier ziet en waar het op de een of andere manier altijd regent als we er zijn. Maar nu dus niet.

Bij het veer zetten we de auto stil. "Ik wil niet naar de overkant", piept de achterbank. We stappen uit en kijken naar de meer dan manshoge, roestige Romeinse letters aan de overkant. 'Tot hier', lezen we in spiegelschrift. Het kunstwerk staat hier al meer dan een jaar, maar werd pas enkele dagen geleden officieel onthuld, zo tipte ons een vriend die de kunstenaar goed kent. Er was wat gedoe, daarom duurde het zo lang. Het was de gemeente Buren, aan de Gelderse overkant, die een kunstwerk wilde dat de noordgrens van het Romeinse rijk, de Limes, zou markeren. Oorspronkelijk bestond het ontwerp van Kleingeld uit twee delen. Tegenover 'Tot hier' zou aan Utrechtse zijde in dezelfde grote letters de tekst 'Tot daar' verschijnen, maar de gemeente Wijk bij Duurstede zag het niet zitten. Na plaatsing van 'Tot hier' klaagden de bewoners van het witte veerhuis in het AD al over hun bedorven uitzicht. De provincie Utrecht vond uiteindelijk dat het kunstwerk het landschap en het beschermd stadsgezicht van Wijk aan zou tasten. In het verslagje van omroep Gelderland over de officiële opening dat ik op internet vind, doen ze aan Gelderse kant een beetje lacherig over de Utrechtse benauwdheid. En de veerman houdt wijselijk zijn mond.

Wat overblijft is dus een half kunstwerk, een halve zin, een halve gedachte, raadselachtiger dan het in voltooide staat zou zijn. Onze vriend vond het wel een mooi idee, dat onaffe, dat de voorbijganger zelf kan afmaken. Misschien ook juist van de hand van een kunstenaar die zo ineens tot stilstand kwam - Jan Kleingeld werd vorige zomer getroffen door een beroerte. Tot hier ... en niet verder? Tot hier ... kwamen de Romeinen?

Ondertussen willen wij graag even naar gene zijde, om de blik terug te werpen, maar ook wij komen niet verder: we hebben geen kleingeld, en op het veer kun je niet pinnen. Zo krijgt het mokkende kind alsnog haar zin. Tot hier.Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

Lees verder na de advertentie

Wijkse veer

Het kunstwerk 'Tot hier' is te vinden in Rijswijk, aan de Gelderse kant van de Lek, naast het veer naar Wijk bij Duurstede.

De Leidse grafisch ontwerper en kunstenaarJan Kleingeld (1954) heeft met grafisch ontwerper Karin van Iterson en fotograaf Marc de Haan studio Hakijk in Leiden. Zie voor meer werk: www.hakijk.nl

Deel dit artikel