Toptien Anthony Fiumara

home

1.Orkest van de 18e Eeuw: Beethoven-symfonieën (Trouw/Universal)

2.Feldman: For Christian Wolff. California E.A.R. Unit (Bridge Records)

3.Theatre of Voices – Lang: The Little Match Girl Passion (Harmonia Mundi)

4.Bart Visman: Sables, Septet, New Heaven! (Etcetera)

5.Renée Fleming: Verismo (Decca)

6.Cappella Amsterdam, Susanne van Els, musikFabrik: Lux Aeterna (Harmonia Mundi)

7.Christina Pluhar & L’Arpeggiata – Monteverdi: Teatro d’Amore (Virgin)

8.Calefax & Ivo Janssen: Nancarrow – Studies for Player Piano (mdg)

9.JACK Quartet – Xenakis String Quartets (Mode)

10.Kaija Saariaho: l’Amour de loin (Harmonia Mundi)

Daar gaan we weer: 2009 in hoogtepunten, in willekeurige volgorde. Eigenlijk hoort in deze eindejaarslijst nog een cd te staan. Namelijk de zwanenzang van Orkest De Volharding. Maar er zijn natuurlijk grenzen voor een recensent, al is het ensemble afgelopen jaar opgeheven en zijn daarmee de belangen ontstrengeld. Om toch een beetje vals te spelen, prijkt de Trouw-heruitgave van alle Beethoven-symfonieën door het Orkest van de 18e Eeuw en Frans Brüggen boven aan de lijst. Beter dan door Brüggen kun je de Beethovens niet krijgen. De afgelopen vijftien jaar vormde deze box een anker in mijn cd-kast, al was hij sinds decennia niet meer te koop. Net zoals Brüggens orkest zijn er andere ensembles die je met nieuwe oren naar bestaande muziek kunnen laten luisteren. Het strakke rietkwintet Calefax en pianist Ivo Janssen gaven de struikeldansende pianolamuziek van Conlon Nancarrow weer een plek op de concertvloer. Op 27 december staan ze trouwens weer in het Amsterdamse Muziekgebouw, met hun eigen PAN-festival. Nog zo’n briljant ensemble is het Amerikaanse JACK Quartet, dat de noestige strijkkwartetten van Iannis Xenakis met veel avontuur vertolkt. Net zo’n belevenis is de lichtvoetige Monteverdi van Christina Pluhar en L’Arpeggiata, die voor een rel zorgde tijdens het Festival Oude Muziek in 2006. Een jaar daarvoor speelde in het Muziekgebouw de Nederlandse première van ’L’Amour de loin’ van de Fins-Franse componiste Kaija Saariaho – de Debussy van de 21ste eeuw. Traag-verfijnde muziek, wonderlijk sonoor en gedetailleerd georkestreerd, met elektronica die als een verre echo werkte en de ruimte deed tintelen. Op een poëtisch libretto van de Libanese schrijver Amin Maalouf, met wie Saariaho samenwerkte in een drietal opera’s. De twee Amerikaanse componisten Morton Feldman en David Lang hebben veel met elkaar gemeen: vaak zachte volumes (hoewel Lang ook flink kan rocken) en sonore werken waarin op het eerste oor niet veel gebeurt. California E.A.R. Unit nam de meest lichaamloze ’For Christian Wolff’ (Feldman) tot nu toe op; Theatre of Voices voert het Pulitzerprijswinnende werk ’The Little Match Girl Passion’ al even onthecht uit. Hemels is ook de portret-cd ’New Heaven!’ met werk van Bart Visman. Zijn orkestliederen (met sopraan Barbara Hannigan als volbloed romantica) hoorden bij de hoogtepunten van vorig jaar. Niet zo fijn is het vertrek uit de muziek van altvioliste Susanne van Els, nog spelend te horen op de fantastische Ligeti-cd van Cappella Amsterdam. Over Renée Flemings ’Verismo’ (dit jaar in het Amsterdamse Concertgebouw) kan ik al helemaal alleen maar in hoofdletters en uitroepteken schrijven.

Trouw.nl is vernieuwd. Ter kennismaking mag u nu gratis onze artikelen lezen.

Deel dit artikel

Advertentie