Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Toeschouwers in Dokkum: ‘Wat Maarten heeft gedaan, is niet menselijk’

Home

Karin Sitalsing

De voeten van zwemmer Maarten van der Weijden na zijn Elfstedenzwemtocht. © EPA

Maarten van der Weijden stopte, doorgaan was onverantwoord. In de steden, de dorpen, de niemandslanden ertussen, overal zwol de Maartenmania aan tot Elfstedentochtproporties. Zo ook in Dokkum, de eerste stad waar de zwemheld niet meer langskwam. We vroegen er vier toeschouwers naar hun motieven.

Jan Bensliman © reyer boxem
Lees verder na de advertentie

Jan Bensliman uit Sneek
Al drie dagen volgt Jan Bensliman Van der Weijden. Ook midden in de nacht, het maakt hem niets uit, hij rijdt gewoon mee. Bensliman zag de Maartenmania met het uur aanzwellen. “Ik vond hem altijd al geweldig hoor, maar nu? Onwaarschijnlijk wat hij voor elkaar heeft gekregen.”

Hij sprak veel mensen in al die dagen, en veel van hen hadden een familielid of vriend verloren aan kanker. Zelf verloor Bensliman eerst zijn zwager en twee jaar later zijn schoonzus. Toen de zwager al ernstig ziek was, waren ze nog snel getrouwd, op het Binnenhof met toeters en bellen, omdat de man chauffeur was op een ministerie. Het stel liet dochters van veertien en zestien achter.

Hoewel dit natuurlijk heel anders is, evenaart het volgens Bensliman toch wel de Elfstedentocht, zowel qua prestatie als qua sfeer. “Het thema van de Culturele Hoofdstad is mien­skip, gemeenschap. Nou, dit is het toppunt van mienskip.”

Gerrie Bandstra © reyer boxem

Gerrie Bandstra uit Dokkum
Eigenlijk zou Gerrie Bandstra niet komen, ze was moe na de bestraling van maandagochtend. “Maar toen realiseerde ik me: Maarten doet dit voor óns. Dan is het voor mij een kleine opgaaf om hem te komen steunen.”

Maarten doet dit voor óns. Dan is het voor mij een kleine opgaaf om hem te komen steunen

Borstkanker, luidde het vonnis van de artsen, afgelopen november. Chemo, een amputatie, vijftien bestralingen. “Ik heb veel aan vrienden en familie. En eind mei is mijn derde kleinkind geboren, de zwangerschap gaf me moed: dat gá ik meemaken. Inmiddels is het vierde kleinkind onderweg, dus ik moet nog even langer blijven hangen.”

Na de vierde chemo hoorde ze dat de tumor geslonken was. “En toen besloot ik: ik stop met de dood, nu ga ik léven. Nu ben ik schoon, ik zit in het laatste stukje bestraling.’’

Ondertussen wordt op het podium aangekondigd dat Maarten maar liefst 163 kilometer heeft gezwommen. Applaus en gejuich in Dokkum, Bandstra schiet vol. “Hij heeft het overwonnen. En ik ga het óók overwinnen.”

Klaas van der Velde © reyer boxem

Klaas van der Velde uit Dokkum
Op het bankje voor het huis van Klaas van der Velde zit een groepje familieleden van hem. Ze zijn naar Dokkum getogen omdat ze vanuit hier perfect zicht hebben. Aan de muur hangt een spandoek: Maarten, it is goed sa, de alfde stêd is helle, no mar de sinten telle. De elfde stad ís niet gehaald, het nieuws is net binnengekomen – maar Van der Velde hoopt dat de zwemheld toch nog Dokkum aandoet, misschien in een boot.

Van mij zou elke stad de opbrengst moeten verdubbelen, en dat Mark Rutte dan het totaal verdubbelt

“Iedereen kent wel iemand die deze ziekte heeft, of heeft gehad. Al mijn ooms en mijn moeder zijn eraan overleden”, zegt Van der Velde. “Mijn moeder was anderhalf jaar ziek, om beurten zorgden wij voor haar. Ze heeft met de wensambulance nog een paar tochtjes kunnen maken. We hielden een mantelzorgersdagboek bij, soms wist je niet wat te schrijven, dan zat je daar maar met als enige geluid de morfinepomp. Het was wel zwaar soms hoor, maar och, je deed het gewoon.”

Ilona Woestenburg © reyer boxem

Ilona Woestenburg uit Harderwijk
Vier jaar geleden bleek Ilona Woestenburgs toen zestienjarige dochter Lisanne een zeer zeldzame vorm van botkanker te hebben. “Omdat deze vorm zeldzaam is, wordt er weinig onderzoek naar gedaan. Maar in 2008 is het wél gedaan, en daar ben ik heel dankbaar voor, want dankzij dat onderzoek zit ze hier nog’’, knikt ze naar Lisanne, die net haar lied ‘Vechtersbaas’ heeft gezongen op de Zijl in Dokkum. Zij is nu twintig en in juni van dit jaar ‘schoon’ verklaard. Aan het publiek toonde ze haar kanjerketting, elke kraal staat voor een behandeling, het ding is enorm. Aan het einde prijkt een bloemetje, het symbool voor het einde van de behandeling.

“Niet menselijk’’, noemt Woestenburg de prestatie van Van der Weijden. “Mensen beginnen zich nu te realiseren wát hij neerzet. Van mij zou elke stad de opbrengst moeten verdubbelen, en dat Mark Rutte dan het totaal verdubbelt. Elke cent gaat naar onderzoek dat levens redt.’’

Lees ook:
Na 163 kilometer was het lichaam van zwemmer Van der Weijden op
Die handen. Spierwit, gerimpeld, helemaal vervormd. Het lijken geen mensenhanden meer, de handen van Maarten van der Weijden.

Van der Weijden wist niet of hij finish zou halen
Vrijdag blikte Van der Weijden in Trouw vooruit op zijn zwemtocht. Hij maakte zich vooral zorgen over onderkoeling. “Toen het weer omsloeg maakte me dat wel een beetje angstig.”

Deel dit artikel

Maarten doet dit voor óns. Dan is het voor mij een kleine opgaaf om hem te komen steunen

Van mij zou elke stad de opbrengst moeten verdubbelen, en dat Mark Rutte dan het totaal verdubbelt