Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Titel lijkt voor Nesselande brug te ver

Home

JOHAN WOLDENDORP

ZEVENHUIZEN - In 1992 werd ZVH, de voorloper van Nesselande, al eens volleybalkampioen van Nederland. Dat had tot een structurele gebeurtenis moeten uitgroeien, maar bleef beperkt tot een incident. Altijd streed Zevenhuizen op de achtergrond mee om de titel, doch tegen het geweld dat Dynamo jaarlijks ontketende, viel niets te doen. Tot zaterdag.

Een jaar eerder dan gepland wil de ambitieuze club zich settelen als een topper. Het is alleen de vraag of het lukt. Van de beoogde basisverbreding is tot op heden weinig terecht gekomen. Met name de financiële situatie steekt nogal schril af tegen het budget van Dynamo, dat op haar beurt bij lange na niet kan wedijveren met de topclubs uit Italië, Frankrijk en zelfs België. ZVH heet niet voor niets Nesselande. Het laatste is geen sponsornaam, maar de aanduiding voor een Rotterdamse wijk in aanbouw. De voorgenomen verhuizing naar de Maasstad vloeit voort uit het staken van de sponsoractiviteiten van Rentokil. Het bedrijf stak in het nu voorbije seizen al geen cent meer in de vereniging. Daarmee spatte de droom van het gezellige dorpsclubje dat in de top speelt, bruut uiteen.

Zes ton had de technische leiding, die eerst uit Teun Buys en gedurende de play-offs uit Pierre Mathieu bestond, te besteden, de helft van wat het bestuur zou willen. Om de pijn na het wegvallen van de hoofdsponsor draaglijk te houden, zocht voorzitter Arend van der Knaap aansluiting met de stichting Rotterdam Topsport. Dankzij het netwerk van sponsors kon Van der Knaap in ieder geval nog een aantal bedrijven warm maken voor een bescheiden donatie. De zoektocht naar echt dragende sponsors is daarentegen nog steeds een vergeefse. Kort geleden haakte Nutricia als potentiële geldschieter af. Het is Van der Knaap een raadsel en gruwel tegelijk dat het Rotterdamse bedrijfsleven niet voor ruim een half miljoen in een publicitair aantrekkelijk gat durft te springen. Er is een bureau 'op' gezet, maar de witte rook wil maar niet uit de schoorsteen kringelen. “Nu we kampioen zijn moet het toch mogelijk zijn een hoofdsponsor te werven”, spreekt de licht wanhopige voorzitter als zijn vurige hoop uit.

Met bar weinig geld heeft Nesselande niet alleen veel gepresteerd, maar ook een solide basis voor een betere toekomst kunnen leggen. Mathieu trof de 'randvoorwaarden' aan die hij stelt om ergens als trainer aan het werk te gaan: een zwevende vloer, de hoeveelheid trainingsuren, het voedingsregiem en de mate waarin de organisatie is geprofessionaliseerd. Vier jonge spelers (Gijs Ronnes, Jochem de Gruyter, Timo Dijkgraaf en de boomlange Joost Looman) verblijven in een internaat - de boerderij van Van der Knaap - volgen, op de in het aannemersbedrijf van de preses werkzame Looman na, verplicht een studie en rijden in een keurige lease-auto rond. Ze ontvangen voor hun trainingen (20 uur per week) en de wedstrijden een modaal salaris; want meer zit er niet in.

De kern blijft voor het volgende seizoen intact, belooft Van der Knaap. De basis wordt zelfs verbreed met twee nieuwe spelers. “Twee Nederlanders, een middenaanvaller en een libero”, zegt de voorman, zonder al namen te willen noemen. De komst van zijn gedroomde spelverdeler, Peter Blangé, is volstrekt onhaalbaar. De Oegstgeester leidde afgelopen weekeinde Treviso naar de Italiaanse titel. Net als zijn clubgenoot Zwerver denkt hij er hard over zijn 'laatste' volleybaldagen in Nederland te slijten. Van der Knaap was serieus met hem in onderhandeling, maar kon hem niets bieden. “Dat het is afgeketst, moet je respectvol in de richting van Blangé zien. Hij vraagt een heel redelijk salaris. Maar zelfs dat kunnen wij niet trekken”.

De afgetroefde concurrent Dynamo zit ondertussen niet stil. De scheidende trainer Adri de Wilde geeft zijn opvolger Appie Krijnsen het advies mee “nog meer te trainen en nog meer faciliteiten te creëren”. Krijnsen, succesvol bij de vrouwen van VVC totdat de internationals in het kader van het oranjeplan van oud-bondscoach Bert Goedkoop wegliepen, komt fulltime in dienst van de Apeldoornse club. In de Champions League ervoer de beste Nederlandse volleybalvereniging van dit decennium in hoeverre de nationale puntenstrijd tot een Mickey Mouse-competitie is verworden. In Europa werd om Dynamo gelachen.

Voor Nesselande is dat vooralsnog een Erasmusbrug te ver. Tekenend voor de situatie is dat het Mathieu volgend seizoen wel onder contract heeft staan, maar moet hopen dat TVN, de stichting Topvolleybal Nederland, hem niet in dienst neemt als bondscoach van de vrouwen. Dat is de enige ontbindende voorwaarde die de 'magiër' uit Doetinchem in zijn arbeidsovereenkomst liet opnemen. Dat Nesselande slechts in beperkte mate geprofessionaliseerd is, maakte het in maart wel gemakkelijk Mathieu te contracteren. Hij heeft ook nog een halve baan als leraar in Breda en wil dat vooralsnog alleen opgeven als hij bondscoach kan worden. Een bijkomende vraag is in hoeverre zijn 'maniertjes' langer dan een paar maanden werken. In de rol van crisismanager voldeed hij prima. Het ging zo slecht met Nesselande dat iedereen met open mond naar hem luisterde. Maar wat op de langere termijn? Mathieu is geen man van de dialoog. “Hij is recht door zee, maar hij is ook de baas; hij accepteert absoluut niemand anders”, zo leerde Van der Knaap hem kennen.

In het magazine van de Stichting Rotterdam Topsport ziet Mathieu zich als een tussenpaus, die zijn stokje over maximaal twee jaar overgeeft aan een voltijds opvolger. Nesselande speelt dan net een half jaartje in een nieuwe sporthal (bij de Kuip), die plaats biedt aan 2500 toeschouwers. In de visie van Van der Knaap is dat de laatste fase van het professionaliseringsproces. In het ondermaatse sporthalletje van Zevenhuizen kun je met goed fatsoen geen eredivisieploegen meer ontvangen. Voor de Champions League-wedstrijden zal hij in ieder geval naar een andere accommodatie dienen uit te wijken. In de feestroes van zaterdag sloot hij het huren van Ahoy' niet uit. Als de verhuizing naar Rotterdam een feit is (volgens planning op 1 oktober 1999), wil hij de trouwe supporters uit Zevenhuizen per bus op en neer laten rijden. Of de interesse vanuit de roots groot is, valt nog te bezien. Tijdens de play-offs hadden de Japanners die in Tokio horden mensen in afgeladen metrostellen moeten duwen, hun talenten kunnen botvieren, maar bij normale competitiewedstrijden is de gymzaal van het dorpshuis Swanla nog niet voor de helft gevuld.

Deel dit artikel