Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Tineke en Frank Wibaut- Guilonard (1922 - 1996)

Home

JOOST DIVENDAL

Tineke en Frank Wibaut-Guilonard, verzetsstrijdster en seksuoloog, waren een vrouw en een man van betekenis. Na “vijftig jaar samen geleefd” te hebben kozen zij, blijkens de rouwannonce, op zondag 6 oktober “voor de dood”.

De laatste levensfase van Frank Wibaut werd getekend door de ziekte van Alzheimer. Ernstig ziek werd hij verzorgd door zijn vrouw Tineke, totdat onlangs bij haar kanker in een vergevorderd stadium werd geconstateerd. Beiden wilden de ander niet aan het lot overlaten maar bij elkaar blijven tot het einde. Omringd door hun dierbaren zijn zij in hun huisje in Hulshorst op de Veluwe overleden.

Tineke Guilonard voelde zich door haar man op vleugels gedragen, toen zij nauwelijks op eigen kracht vooruit kon, beschadigd door de beulen van het nationaal-socialisme onder de Duitse bezetting.

Ze was politiek bewust geworden nadat haar vader, voor de oorlog na Plesman de tweede in de hiërarchie van de KLM, in 1938 tijdens een werkbezoek in Duitsland de Kristallnacht had meegemaakt en besloot dat met zo'n land geen zaken konden worden gedaan. Als leerlinge van het Amsterdams Lyceum rolde ze in het verzet door joodse medeleerlingen te helpen onderduiken, toen die van de Duitsers in 1941 van school moesten.

Ze sloot zich aan bij de verzetsgroep CS6 van mannen en (vergeleken met andere verzetsgroepen) relatief veel vrouwen, die voor onderduikers persoonsbewijzen vervalsten en bonkaarten stalen en die Nederlandse verraders liquideerden. Duitsers bleven buiten schot, om represailles te voorkomen. Door verraad kwam ze - 21 jaar - terecht in het concentratiekamp Vught. Op 15 januari 1944 werd zij met 73 andere vrouwen voor straf in een bunkercel van 2,27 bij 4,12 meter ingesloten. In het Bunkerdrama in die nacht stikten tien vrouwen. In september '44 werd ze gedeporteerd naar het vrouwenkamp Ravensbrück.

Na jaren van stilte over haar oorlogstrauma's publiceerde zij in 1983 het boek 'Zo ben je daar', geschreven voor kinderen: met name haar eigen, die ze nooit had kunnen vertellen over de 'gevangenis' waarin ze had gezeten. In 1995 verscheen een portret van haar in 'Kamp Vught 1943-1944'. Het beeld van de bunkercel bleef haar haar hele leven bij. Behalve haar oorlogsherinneringen, de steun ook die zij tot de dag van vandaag ondervond van vrouwen die haar overeind hielden, klonk in haar boek de onmacht door bij alle onmenselijkheid ter wereld, waar na het einde van de oorlog maar geen eind aan komt: 'Ik kan het niet meer. Overleven heeft voor ons al zoveel energie gekost, het is op!' In '95 kreeg zij de Van Praag-prijs van het Humanistisch verbond, voor haar inspanningen om kinderen van 'foute' ouders toegang tot de hulpverlening te laten krijgen.

Na de oorlog trouwde Tineke Guilonard met haar schoolgenoot Frank Wibaut, kleinzoon van de beroemde Amsterdamse socialistische wethouder. De huisarts Frank Wibaut werd consultatie-arts bij de Nederlandse Vereniging voor seksuele hervorming NVSH en zou na Musaph en Van Embde Boas een van de bekende Nederlandse seksuologen worden.

Verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en het toenmalige Wilhelmina Gasthuis (later opgegaan in het Academisch Medisch Centrum) promoveerde hij in 1973 op een proefschrift over anticonceptie.

Overtuigd van het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw was hij mede-oprichter van de abortuskliniek MR'70.

Als seksuoloog stond hij niet alleen vele vrouwen terzijde, maar onder anderen ook priesters en mannelijke religieuzen die vanwege de benauwende seksuele moraal van de kerk een knauw opliepen. Sinds 1987 was hij gepensioneerd.

De Wibauts hadden zich uit de stad teruggetrokken en gingen op in de rust van de Veluwe, in 'het weinig waaien als een oeroude legende uit uw bossen', zoals Achterberg over het nabijgelegen stationnetje van Hulshorst dichtte.

Vrijdag worden zij in Driehuis-Westerveld gecremeerd. Frank en Tineke Wibaut zijn beiden 74 jaar geworden.

Deel dit artikel