Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Textielontwerper Claudy Jongstra: ‘Het oogt rauw maar is aaibaar’

Home

Noor Hellmann

© Jorgen Caris
Ik heb een droom

“Doorgaans blijft me niet bij wat ik heb gedroomd, maar nu wij onlangs weer een paar schapen hebben gekregen, ben ik een paar keer wakker geschrokken uit onrustige dromen waarin ik een soort pionier was op een geweldig natuurterrein.

Ze appelleerden aan stress die kennelijk nog altijd in mij sluimert sinds wij vijftien jaar geleden hier in Friesland begonnen met een eigen kudde schapen. Dat hebben we onderschat. Het bleek heel moeilijk om het jaar rond een begrazingsplan te hebben. Friesland is wel groen, maar de overbemeste grond is niet geschikt voor Drentse heideschapen. We hebben alles verkend, maar moesten ten slotte opgeven, ook omdat we bij gemeente en overheid op veel weerstand stuitten. Voor het eerst in mijn leven lukte iets niet, het was een enorme teleurstelling.

Lees verder na de advertentie
Ik vraag aandacht voor ecologie, bi­o­di­ver­si­teit, ken­nis­over­dracht en het waarborgen van inclusiviteit

Wij zijn destijds als westerlingen uit de stad hierheen verhuisd. Hier had ik de ruimte om in mijn viltmakerij en ververij te werken met de ecologische kringloop: met wol van onze eigen schapen en historische verfgewassen uit onze heemtuin die in de natuur bijna zijn verdwenen. Ik wil weten waar de grondstoffen die ik gebruik vandaan komen, een persoonlijke band hebben met een plek, een mens. Als dat contact er niet is voel ik me verloren. Zielloos. Het is waardevol hoe in deze Friese cultuur mensen voor elkaar zorgen. Er is meer ruimte voor een ander dan in de modewereld, waar ik ooit als ontwerper ben begonnen.

Missie

Sinds ik gefascineerd raakte door wol ben ik me gaan toeleggen op wolvilt. Ik ging wanddoeken maken, ook voor musea en openbare gebouwen. Dat geeft me veel voldoening, ook omdat ik het zie als mijn missie zo aandacht te vragen voor ecologie, biodiversiteit in de landbouw, kennisoverdracht in kunsten en ambachten en het waarborgen van inclusiviteit in onze diverse samenleving. Ik hoop dat mijn nieuwe reizende kunstwerk ‘Woven Skin’ daar een extra impuls aan geeft. Het is mijn eerste driedimensionale sculptuur die letterlijk ruimte biedt voor gesprekken over het behoud van onze aarde, cultureel erfgoed en werkelijke verbinding tussen mensen.

De installatie bestaat uit een stalen frame met zestig doeken die samen één werk vormen. Mijn inspiratiebron was sits: een 18de-eeuwse handbedrukte stof uit India die je veel terugziet in Friese klederdracht. De kleurcontrasten zijn sterk: rood, wit, meekrap, indigo. Meekrap, mijn favoriete kleur, zie je veel bij Rembrandt en Vermeer. In mijn doeken oogt het rood rauw, maar van dichtbij zie je hoe zacht, aaibaar en poëtisch dit werk is. Huid is een beschermer. Eigenlijk is dit werk, waar je in kunt lopen, een beschermer van de aarde, de mens en onze geschiedenis.”

Claudy Jongstra (1963) is textielontwerper. Haar kunstwerk ‘Woven Skin’ is t/m 31/5 te zien in de voormalige Suikerfabriek in Groningen (als deel van het project Waste No Waste Factory voor Leeuwarden-Fryslãn, Culturele Hoofdstad Europa 2018).

In de interviewrubriek 'ik heb een droom' vraagt Trouw mensen waar ze over dromen, overdag of 's nachts. Lees hier eerdere artikelen. 

Deel dit artikel

Ik vraag aandacht voor ecologie, bi­o­di­ver­si­teit, ken­nis­over­dracht en het waarborgen van inclusiviteit