Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Teun van de Keuken vecht als Nederlandse Willy Wonka tegen de choco-kinderslavernij.

Home

door Kevin Hordijk

Hij laat zich op posters en flyers afbeelden als Willy Wonka, de excentrieke directeur uit Roald Dahls 'Sjakie en de chocoladefabriek'. Hij verkoopt chocolade, en presenteert het programma 'Keuringsdienst van Waarde'. Teun van de Keuken (34) wil hiermee één ding bewerkstelligen: het uitbannen van kinderslavernij bij de productie van chocolade. “Het is bevreemdend dat een product waar zoveel mensen plezier van hebben en zich goed bij voelen door kinderarbeid en slavernij totstandkomt. Daar moet meer aandacht aan gegeven worden.“

Van de Keuken reisde naar Afrika om onderzoek te doen voor het programma en kwam daar in contact met kinderen die als slaaf op cacaoplantages gewerkt hadden. De Nederlandse Willy Wonka besloot het er niet bij te laten zitten en startte een campagne tegen de wanpraktijken. Als gevolg daarvan is er nu een lijn 'slaafvrije' chocolade op de markt: Chocolonely. De chocolade smaakt hetzelfde, heeft dezelfde kleur en wordt van dezelfde ingrediënten gemaakt als de normale variant. Toch is er één groot verschil: er zijn geen kinderen gebruikt om onder erbarmelijke omstandigheden de reep te maken. De voor de productie gebruikte cacao, afkomstig uit Ghana, draagt dan ook het Max Havelaar keurmerk.

Voordat hij met de productie van eerlijke chocola begon, deed de programmamaker van zich spreken toen hij een rechtszaak tegen zichzelf begon. Van de Keuken vindt dat hij door het eten van chocolade medeplichtig is aan het instandhouden van de erbarmelijke situatie voor kinderen. Deze aanpak wil niet echt vlotten: “Drie jaar geleden heb ik gevraagd me op te laten sluiten. Helaas wilde de officier van justitie hier niets van weten. Het komt ook niet zo vaak voor dat iemand zichzelf wil aanklagen. Zeker niet als de reden het eten van chocolade is. Justitie ging er dan ook van uit dat het een flauwe grap was, een publiciteitsstunt.“

Maar ondertussen is de RVU-presentator al drie jaar bezig met het onderwerp slavernij, terwijl er normaal één uitzending van het programma aan een consumentenkwestie gewijd wordt. “We zijn nu veel tijd kwijt met de rechtszaak, maar ik vind dat je er niet halverwege mee kunt stoppen.“

Van de Keuken wordt binnenkort vader. Dat is voor hem geen extra motivatie, maar ook geen reden om af te zien van een rechtszaak. “Het zou natuurlijk heel jammer voor mijn kind zijn als ik de bak in zou draaien. Al moeten we wel realistisch blijven over de kans dat ik in hechtenis genomen word. In Nederland is nog nooit een dergelijke zaak gevoerd; veel verder dan een mogelijke geldboete zal het dus waarschijnlijk niet gaan komen.“

Met de verkoop van de Chocolonely-repen gaat het onverwacht veel sneller dan met de rechtszaak. In twee dagen tijd waren in winkels en via internet al 20000 repen verkocht. Een aantal dat zelfs de medewerkers van 'Keuringsdienst van Waarde' niet hadden verwacht: de doelstelling was 'slechts' 5000 repen voor de kerst verkocht te hebben. Een mogelijke reden voor het succes is de goede timing waarmee Chocolonely op de markt is gebracht: net nadat de remake van de film 'Charlie and the Chocolate Factory' in de bioscoop een groot succes is geweest.

“De film vertelt een prachtig verhaal. Het is een echte feel good kinderfilm. Hebzuchtige kinderen worden gestraft, maar het jongetje met echte liefde voor chocolade erft uiteindelijk zelfs een fabriek. Het is een prachtig verhaal dat in schril contrast staat met de werkelijkheid van slavernij en onderdrukking, waarin kleine kinderen gedwongen op cacaovelden moeten ploeteren. Het is toch niet te begrijpen dat er tegenwoordig meer slavernij is dan in de 17de eeuw.“ Dat veel mensen dat niet weten, komt volgens Van de Keuken komt doordat deze wantoestenden ver weg plaatsvinden en er veel onduidelijkheid over is. “Omdat precieze getallen ontbreken, durft niemand het onderwerp aan te kaarten. Dat slaat nergens op: zet maar eens één slaaf te werk in een bonbonwinkeltje in Amsterdam. Dan zijn de rapen pas gaar.“

Deel dit artikel