Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Tekenaar Paul Geerts bleef altijd trouw aan Suske en Wiske.

Home

door Wouter Bax

'Paul blijft hier, bij mij', zei Willy Vandersteen toen Standaard Uitgeverij zijn stripimperium kocht, waarmee Paul Geerts definitief de peetvader van Suske en Wiske werd. Hij liet ze veel reizen en maakte ze voorvechters van het milieu en de goede manieren. Maar, zegt hij, ,,ik heb altijd in de schaduw van meneer Vandersteen gestaan''.

De eerste reactie van de goedmoedige Geerts op het idee van journalist Theo Vaessen om een biografie over hem te maken spreekt boekdelen. ,,Ik zei: Er is al zo veel verteld over Suske en Wiske en Willy Vandersteen.'' Dat zijn eigen persoon ertoe doet, gaat er eigenlijk nog steeds niet in. ,,Ik heb het niveau van Vandersteen nooit bereikt'', zegt hij, ,,maar ik denk wel dat ik mensen plezier heb gedaan.''

Mensen plezier gedaan? Geerts maakte 103 albums, waarvan er in totaal zo'n 50 miljoen in twintig talen werden verkocht. Nederlanders raakten vertrouwd met de Vlaamse tongval van Suske, Wiske, Tante Sidonia, Lambik en Jerom. Die zeggen 'Eek!' of 'Whoua!' als ze schrikken en roepen 'Hemel!' of 'Verroest!' van ontzetting. En dankzij Lambik bereikte ook de krachtterm 'Miljaar!' de Noordelijke Nederlanden.

,,Lambik is mijn favoriet. Hij symboliseert het volkse, het gedrag van het grote publiek'', zegt Geerts. ,,Toen de eerste mensen pronkten met hun mobiele telefoon, deed Lambik dat ook.'' Volgens hem is dat precies wat Suske en Wiske zo populair maakt. ,,Kuifje is elitair'', zegt hij. ,,Suske en Wiske leven als gewone mensen, net als Willy Vandersteen zelf. Die is opgegroeid in de Seefhoek, een echte Antwerpse volkswijk.''

Geerts bracht Vandersteen geregeld met de auto naar een Antwerps café, waar die graag tot in de kleine uurtjes doorzakte met zijn vrienden. ,,Hij vroeg mij nooit om mee te stappen'', zegt Geerts. ,,Hij wist dat ik daar niet van hou.'' Overdag werd er in de villa van Vandersteen in Kalmthout hard gewerkt. Elke dag verscheen er een halve pagina Suske en Wiske in de krant. Vandersteen was de drijvende kracht, tot hij in zijn testament schreef dat alleen Paul Geerts hem kon opvolgen.

Dat was vele jaren na 1967, toen Geerts de stoute schoenen aantrok en zonder afspraak aanbelde bij Vandersteen om hem zijn zelfgemaakte strip 'De verdwenen smirrel' te tonen. ,,Je hebt het in je vel, zei hij, maar hij liet me nog een halfjaar de ene proef na de andere doen'', vertelt Geerts. Uiteindelijk zou Geerts Suske en Wiske in zijn vingers krijgen alsof hij Vandersteen zelf was.

,,Hoe dat ging? Meneer Vandersteen, zoals ik hem altijd ben blijven noemen, maakte vrij duidelijke schetsen en ik vulde die in. 'De charmante koffiepot', bijvoorbeeld, heb ik geïnkt, door met mijn pen over de lijnen van Vandersteen te gaan. Twee jaar lang heb ik zo gewerkt, en toen mocht ik zelf een verhaal maken.'' Dat was 'De gekke gokker'. ,,Hij keek niet over mijn schouder, hij volgde het in de krant: Hoe zien Suske en Wiske eruit, is er elke dag een grap, zit er een 'vraagteken' aan het einde van elke aflevering?''

Suske en Wiske zijn ook altijd maatschappelijk geëngageerd geweest. ,,In 'De snorrende snor' van Vandersteen spitst alles zich toe op de laatste bladzijde, met de spreuk 'Bemint elkander'. Zo ver ben ik nooit gegaan, maar soms had ik wel een educatief doel. Zo raakte ik geïnteresseerd in Mozart, die drie jaar in de Lage Landen heeft gewoond. In zijn biografie ontbreken twee weken. Ik heb dat aangegrepen om hem in 'Het wondere wolfje' Suske en Wiske te laten ontmoeten. En in 'De boze boomzalver' nemen ze het op voor de natuur.''

Zo bleef Geerts trouw aan Vandersteen, die ook testamentair bepaalde dat Suske en Wiske nooit ouder worden, dat Lambik en Sidonia nooit trouwen en dat seks en drugs taboe zijn. Geerts' hoogste doel was Suske en Wiske op die manier te laten doorleven, maar sinds hij is gestopt met striptekenen houdt hij bewust afstand. Het ontslag van zijn opvolger Marc Verhaegen die de figuurtjes wilde moderniseren en onder meer ruzie kreeg toen hij Auschwitz als onderwerp voor een strip wilde kiezen, volgde Geerts van een afstandje. ,,Ik zit in de raad van bestuur van de studio, maar ik kom alleen als ze het me uitdrukkelijk vragen.''

Nu worden Suske en Wiske door een team gemaakt. ,,Wat ik vroeger alleen deed, doen ze nu met hun vieren'', zegt Geerts. ,,Maar ik ben en blijf een ambassadeur van Suske en Wiske. Ik heb alles aan ze te danken, ook nu ik schilderijen maak en daarmee exposeer. Die hebben een totaal andere stijl, maar ik weet niet of ik in Nederland zou kunnen exposeren als ik niet bekendstond als de tekenaar van Suske en Wiske.''

Geerts heeft in de biografie zijn laatste strip gemaakt: 'De Hemelboom'. In de hoofdrol spelen twee kinderen die hij in Vietnam heeft ontmoet. ,,Het is een aardig sentimenteel verhaal geworden, hè?'', zegt Geerts, ,,maar ik heb al mijn creativiteit er in gelegd. En ik hoop dat ik de kinderen ooit nog eens in Vietnam kan opzoeken om hen het boek te geven. Dat zou ik fantastisch vinden.''

Deel dit artikel