Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Sympathisant IS naar heropvoedingskamp

Home

KEYVAN SHAHBAZI, CULTUREEL PSYCHOLOOG en AFKOMSTIG UIT IRAN EN RUIM DERTIG JAAR IN NEDERLAND

De strijd tegen IS is niet te winnen met de huidige wapens, betoogt Keyvan Shahbazi. Haal jongeren die vatbaar zijn voor extremisme uit hun omgeving en behandel ze.

Het argument dat de islam de religie van vrede is en niets met geweld te maken heeft, is inmiddels een ridicule frase geworden. Niet elke moslim is een terrorist, maar vrijwel alle huidige terreurdaden worden gepleegd door een moslim. Ik ben zelfs van mening dat IS de ware en pure islam uit de 7de eeuw vertegenwoordigt. Daarmee zijn de jihadisten de "enige echte" gelovige moslims. Elk geloof pretendeert de absolute waarheid te vertegenwoordigen, zoals de lijfspreuk van de islam luidt: "Er is geen andere god dan Allah". Het verschil van de 7de-eeuwse islam met andere geloven is, dat deze "goddelijke boodschap" met zwaard over de planeet verspreid behoort te worden. Dat is de religieuze plicht van elke ware moslim, gebaseerd op de Koranteksten en de leefwijze van Mohammad.

Lees verder na de advertentie

Ontkenningsfase

Het islamitische fundamentalisme had ons al jaren geleden de oorlog verklaard. Wij verkeerden alleen in de ontkenningsfase. Sinds de misdaden van afgelopen vrijdag in Parijs, valt deze oorlog niet meer te ontkennen. De soldaten van Allah hebben zich gemeld in onze straten. De rituele bezwering van sommige westerse leiders ten spijt, dat we niet met een geloof in oorlog zijn maar met IS. We zijn wel degelijk met een geloof, een idee, in oorlog. IS levert slechts de soldaten. Vóór IS waren er anderen en na IS zullen er ook anderen komen. Dat idee zal voortbestaan zolang we blijven ontkennen dat het er is en het daardoor niet bestrijden. Eén ding is wel belangrijk om ons te realiseren: dit is geen etnische oorlog, maar een ideeën-oorlog. Het is een oorlog die óók in de straten van Teheran, Ankara, Cairo of elke andere willekeurige stad in het Midden-Oosten wordt gevoerd.

Urgenter is op dit moment de vraag hoe om te gaan met de (toekomstige) soldaten van Allah die zich thans onder ons bevinden. Het gaat voor een deel om slapende cellen die van Syrië zijn teruggekeerd. Voor een ander deel gaat het om een verborgen reservoir aan gedesillusioneerde jongeren in de Europese steden die rijp zijn om gerekruteerd te worden. De verdenking van collaboratie met, of in dienst treden van een vijandelijke leger, is genoeg reden voor vervolging. Het is onbegrijpelijk dat de naar Syrië reizende jongeren niet worden vervolgd. Deze vervolging behoort naar mijn mening te worden uitgebreid tot allen die verdacht worden van sympathieën met het vijandelijke leger: IS.

Oude instrumenten

Het probleem van radicalisering is te groot om met de 'oude' instrumenten te kunnen bestrijden. Het volgen en afluisteren van individuen door inlichtingendiensten kan niet meer gericht zijn op één individu. Daarvoor is de groep te groot geworden. Het dient alleen het doel te hebben om een geheel netwerk bloot te leggen. Maak actief werk van het uitdunnen van het huidige reservoir aan rekruteringsmogelijkheden van de vijand. Veel van deze jongeren verkeren in een persoonlijke crisis en hebben psychische problemen. Haal ze uit hun omgeving en geef ze gerichte aandacht in een 'heropvoedingskamp' met alle hulp en ondersteuning die daarvoor nodig is. Begin direct met het wegnemen van eventuele juridische barrières hiervoor. Een oorlog win je niet alleen met bommen. Met het bestrijden van de ideeën van de tegenpartij breng je de vijand een grotere en strategische slag toe.

Deel dit artikel