Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Suzy Römer laat niet met zich spotten

Home

JEANETTE VAN DITZHUIJZEN

AMSTERDAM - De Nederlandse ministers kunnen hun borst wel nat maken. Voortaan handschoenen aan als zij met de Nederlandse Antillen rond de tafel gaan. Want mr. Suzy Römer (39) is een serieuze kandidaat voor het Antilliaanse premierschap. En die dame laat niet met zich spotten.

De oud-ministers Hirsch Ballin, Lubbers en Dales hebben dat aan den lijve ervaren. Als minister van justitie verscheurde Römer in 1993 voor hun verbijsterde ogen een Nederlands voorstel voor een nieuwe staatkundige structuur. Radicaal, maar typisch Suzy. In haar ogen is de taak van Nederland beperkt tot het geven van geld, waarvoor de Antillen niet eens 'dank je wel' hoeven zeggen.

En zeggenschap van Nederland? Vergeet het maar: de Nederlandse Antillen zijn een autonoom land en bepalen zelf wel wat goed voor hen is. Waarbij zij eraan voorbijgaat dat de koninkrijksregering (het Nederlandse kabinet aangevuld met de gevolmachtigde ministers van Aruba en de Antillen) verantwoordelijk is voor de mensenrechten en de deugdelijkheid van bestuur.

Suzanne Römer werd in 1959 in een echt Curaçaos PNP-nest geboren. Ze studeerde rechten in Groningen, waar ze na haar studie onder meer wetenschappelijk medewerkster strafrecht was. In 1986 keerde ze terug naar Curaçao om er als advocate te werken. Zes jaar later werd ze minister van justitie in het tweede kabinet Liberia-Peters; eind 1993 schopte ze het zelfs even tot premier.

Römer is in veel opzichten een voortreffelijk politica. Ze is intelligent, heeft haar feiten op een rijtje en kan in een vloeiend betoog uitstekend overtuigen. Zelf noemt ze vastbeslotenheid en bereidheid tot luisteren als haar sterke punten. Vastberaden is ze zeker. Heeft zij eenmaal iets in haar hoofd, dan gaat het er ook niet meer uit.

Maar bereidheid tot luisteren? Daarvoor is ze toch iets te snel op haar teentjes getrapt. Toen de PAR (sociaal-christelijk) bij de verkiezingen dit jaar in radio- en tv-spotjes opsomde wat er onder haar beleid als minister van justitie allemaal mis was gegaan, stapte zij direct naar de rechter. Ze voelde zich persoonlijk aangesproken. De rechter vond van niet, waarop zij hoger beroep aankondigde.

Ook NRC Handelsblad kreeg een proces aan zijn broek. De krant had dit jaar kort na de verkiezingen geschreven dat 'de PNP en met name Römer' betrokken waren geweest bij wapenhandel. Een aantijging die de PNP-vrouwe - met een mogelijk premierschap in het vooruitzicht - niet pikte: de krant moest rectificeren. Ze wil nu eenmaal graag laten zien dat ze de baas is, zei ze in februari 1993 al tegen de NRC. Briesend van woede was ze toen naar Nederland getogen na de bewering van de Amsterdamse politiecommissaris Nordholt dat criminele Antilliaanse jongeren naar Nederland werden geloosd. Ze liet weten de aantijging van Nordholt 'meer dan belachelijk' te vinden. Een gezamenlijk onderzoek wees ze af: “Onderzoek op de Nederlandse Antillen valt onder mijn competentie”, klonk het kordaat.

Römers probleem is dat ze te veel anti-Nederland is en al gauw denkt dat Nederland de macht over wil nemen in de Antillen. Ze blaast direct hoog van de toren en neemt haar gesprekspartners daarmee niet voor zich in. Dat ze achteraf vaak (staatsrechtelijk) gelijk krijgt - bijvoorbeeld in 1995 in de kwestie met de Kustwacht (door Nederland geleverd en geregeld, maar aangestuurd door de Antillen en Nederland samen) en het gevangenisconvenant zeer onlangs - doet daar niets aan af. Haar jeugdigde overmoed verbiedt haar kennelijk de zaken in alle rust te bespreken.

Als minister van justitie baarde ze op Curaçao nogal opzien toen ze in 1994 haar goedkeuring hechtte aan transcendente meditatie voor gevangenen en gevangenispersoneel van Koraal Specht. Daardoor zou volgens projectleider Carl Camelia (destijds haar vriend, inmiddels haar echtgenoot) de criminaliteit in korte tijd dalen. Zijzelf had ook een cursus transcendent mediteren gevolgd.

Voor de berooide Antillen betekent een regering van PNP, de FOL en de PLKP dat het beleid van oud-premier Pourier (PAR) niet wordt voortgezet.

Pourier had in samenspraak met het IMF (Internationaal Monetair Fonds) een strak traject van sanering van 's lands financiën uitgezet. In een beoogde tweede regeringsperiode zouden de zware bezuinigingen het land eindelijk uit de diepste ellende moeten halen. Afwijking van dit stramien zal hooguit een schijnverbetering te zien geven.

Desondanks pleitte Römer na de verkiezingen al voor spreiding van de maatregelen over een langere periode en rechtstreeks onderhandelen met Nederland. Wetend dat Nederland juist staat op onderhandeling met het IMF en overeenstemming over de sanering als voorwaarde voor financiering heeft gesteld.

Ook op staatkundig terrein heeft Römer andere plannen. Zij zegt weliswaar de uitslag te respecteren van de referenda van 1993 en 1994 waarin de bevolking koos voor het behoud van de Nederlandse Antillen, als het aan haar ligt komt er een nieuw referendum.

Daarbij hoopt zij op steun voor een autonoom Curaçao, de aloude PNP-wens. “Een vaste band tussen de vijf eilanden kost Curaçao gewoon te veel tijd en energie. De op zich gerechtvaardigde eisen van de andere eilanden zijn nu eenmaal niet te verenigen met de eisen van Curaçao zodat je steeds water bij de wijn moet doen”, verdedigt zij haar visie.

Afgezien van de vraag waarvan ze zo'n referendum denkt te betalen is Römer toch niet zo'n goed luisteraar als ze zelf denkt. Want uit een recent onderzoek onder de bevolking blijkt dat de meerderheid nog steeds achter het voortbestaan van de Antillen staat en niets wil weten van een aparte status van Curaçao binnen het koninkrijk.

Maar ondanks haar jeugd, haar emotionaliteit, haar anti-Nederland houding en haar snelle aangebrandheid levert de PNP met Römer wel een kandidaat die als politicus en premier meer ervaring heeft dan Errol Cova, de vakbondsman die vanuit het niets met drie zetels in de Antilliaanse Staten is gekomen. Ze hebben gemeen graag de baas te willen zijn. Hun gevecht om het premierschap woedt nu volop. Het zal in een mogelijke coalitie ongetwijfeld nog door menig twistpunt worden gevolgd.

Deel dit artikel