Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Suzanne Schulting is een slangemens, koningin Glij Glip

Home

Marijn de Vries

© Maartje Geels
Column

Gedrentel en geslenter, op zaterdagmiddag door de winkelstraat. Of gedreutel in een drukke gang op het station. Gekwebbel. ­Getreuzel. Loop door, denk ik dan.

Loop dóór. Soms kan ik er niet meer tegen. Dan zet ik mijn ­Suzanne Schulting-modus aan. Glip glip. Als een aal glij ik tussen de dreutels door. Als het goed gaat, voelen ze me niet eens. ­Merken ze me pas op als ik ze voorbij ben.

Lees verder na de advertentie
Schulting heeft een olympische gouden plak boven haar bed, maar dat is niet genoeg. Ze wil geen eendagsvlieg zijn.

Het heeft allemaal met timing te maken. En met het lezen van de mensen. Met niet aarzelen, maar met mijn inner-Suzanne Schulting coachen. Hup jij! Zo gauw er ruimte is: schuiven! Glijden en glippen. Een fractie van een ­seconde later hebben de slenteraars allemaal alweer een pas ­gezet en kan het gaatje verdwenen zijn.

Als ik de juiste timing net niet te pakken krijg en bijna op hakken en op tenen trap, of iemand op het allerlaatste moment in de door mij ontdekte ruimte stapt, dan spring ik uit mijn vel. Ga weg. Ga wég! Ik hou me in, zo goed het gaat. Want op straat hoor je jezelf te hullen in een laagje sociale vernis.

Zo niet op de ijsbaan. Gelukkig maar. Daar ontploft Suzanne Schulting regelmatig. Ze is een vaatje buskruit, zegt ze zelf. Elke emotie knettert er op volle sterkte uit: boosheid. Blijdschap. Verdriet. Het golft over het ijs tijdens het WK shorttrack, het klotst ­tegen de boarding omhoog.

Twintig keer herhaald

Teleurstelling van diskwalificatie op de 1500 meter. Blijdschap met het goud op de 1000 meter. Euforie om het winnen van de wereldtitel allround. En bittere tranen om de fout in de relay. Of nou ja, de fout; de samenloop van ­omstandigheden. Een slecht stuk ijs, een verkeerd geplaatste schaats, een valpartij.

Na haar eigen wereldtitels wilde ze zó graag winnen met het team. Voor het team. Omdat alleen ­vieren prachtig is, maar samen winnen het mooiste is wat er ­bestaat. Als het mislukken daarvan je zo emotioneert dat je je ­eigen succes even vergeet, als je je schuldig voelt omdat je je teamgenoten een gouden plak zo ontzettend gunt dat het pijn doet, dan ben je niet groot, maar groots.

De zigzag tijdens de halve finale van de 1000 meter heb ik wel twintig keer herhaald. In derde positie rijdt ze, ze versnelt. Glij glip: van buiten naar binnen haalt ze een tegenstander in. Met de snelheid die ze nog heeft zoeft ze in één haal door. Glij glip: aan de binnenkant gaat ze een tweede tegenstander voorbij. Voor je kunt knipperen rijdt ze op kop. Stop. Terug. Opnieuw. Het lijkt zo simpel: glip, glij, glip. Van kop af versnelt ze nog meer. Van kop af wint ze, zoals ze alles van kop af wint.

Suzanne Schulting heeft een olympische gouden plak boven haar bed, maar dat is niet genoeg. Ze wil geen eendagsvlieg zijn. Na een heel seizoen alleen maar gewonnen finales is ze allesbehalve dat. Ze is een slangemens. Ze is koningin Glij Glip. Ze is een vaatje buskruit waar plezier en liefde om het hardst uit spat. Stop. Terug. Opnieuw. Glip, glij, glip. Die zigzag. Fenomenaal. Ik ga oefenen, want ik wil dat ook, voor in de stationsgang en de winkelstraat.

Marijn de Vries fietst u elke maandag door het sportweekend. Lees meer van haar columns op trouw.nl/marijndevries.

Lees ook:

Schulting schrijft shorttrackgeschiedenis in Sofia

Suzanne Schulting werd als eerste Nederlandse vrouw wereldkampioen allround in het shorttrack. Zoals meestal in deze spectaculaire sport viel er weer genoeg na te praten.

Deel dit artikel

Schulting heeft een olympische gouden plak boven haar bed, maar dat is niet genoeg. Ze wil geen eendagsvlieg zijn.