Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Stibbe aanwinst military 'Het bespaart tijd en moeite als je voor één land rijdt'

Home

BERT SCHABBINK

DEN HAAG - De ogen fonkelen in de felle zon en een zachtblonde paardestaart schudt ritmisch op de ranke rug. Mandy Stibbe-Jeakins mag zich met recht de primadonna van de Nederlandse military-sport noemen.

De ontmoeting tijdens de beruchte military van Badminton in 1987 zou het leven van Eddy Stibbe en Mandy Jeakins danig veranderen. Cupido vuurde de pijlen gericht af en in 1989 trouwden de beide militaryliefhebbers. Voor Nederland betekende dat een leuke aanwinst voor de toch al zo smalle military-top. Mandy Stibbe besloot namelijk om haar dubbele paspoort te gebruiken voor het land van de dijken en duinen. Maar eigenlijk koos ze voor ze haar echtgenoot. “Het is veel makkelijker als je samen voor één land rijdt. Dat bespaart veel tijd en moeite.”

Scouts

In Engeland rouwde men destijds niet om het vertrek van Jeakins. Ach, ze was wel een aardige amazone, maar voor de echte top kwam ze tekort. De achtste plaats in Badminton dit jaar opende de ogen van de Engelse scouts. En zo kon het gebeuren dat een afgevaardige van de Engelse bond bij de familie Stibbe op de stoep stond om Mandy ten faveure van de Engelse equipe over de streep te trekken. Dat feest ging niet door. Mandy Stibbe: “In de loop van de jaren ben ik van de Nederlandse equipe gaan houden. Ze zijn weliswaar niet beter dan de Engelsen, maar wel net zo enthousiast. Ik wilde ze niet in de steek laten.”

Eddy Stibbe moest de WK in Den Haag tot zijn grote spijt wel aan zich voorbij laten gaan. Een lelijke beenbreuk gooide roet in het eten. “Drie breuken in het scheenbeen en twee in het kuitbeen”, somt Stibbe somber op. “Ik heb lang gewacht met de uiteindelijke beslissing, maar het leek me toch beter om niet te starten. Medisch gezien zou het wel kunnen, maar de voorbereidingstijd was dan veel te kort. De band tussen mij en het paard zou niet optimaal zijn. Dat betekent dat ik eigenlijk voor spek en bonen mee zou doen. Daar heb ik absoluut geen zin in.”

De grote ommekeer voor Mandy kwam met de komst van King's Jester. Het paard leek aan het einde van zijn latijn na een wisselvallige carrière. Amazone Jane Thellwel kon uitstekend met de viervoeter overweg, maar met Rachel Hunt in het zadel ging het helemaal fout. King's Jester kwam op een gegeven ogenblik zelfs helemaal niet meer door de keuring voor de belangrijke wedstrijden. Eigenaar Huntridge besloot het dier onder begeleiding van de familie Stibbe te stellen, die op dat moment net een jong paard bij hem kochten. Een meesterlijke zet, want King's Jester bloeide op als nooit tevoren en groeide langzaam naar de top, met de achtste plaats in Badminton als voorlopig hoogtepunt.

Mandy Stibbe: “Het nadeel van King's Jester is dat hij als volbloed nogal gauw uit zijn evenwicht is. Dan raakt hij opgewonden en dat gaat ten koste van de prestaties. Daarom hoop ik ook dat het warm zal zijn. Als het winderig is of regenachtig, is King's Jester gauw van slag. Daarom hoop ik op warm weer. Het is net als met mensen. Die zijn ook wat lomer, als het heet is. Voor mijn paard is dat een voordeel.” Dan geeft Mandy een geheimpje prijs. “Een van de redenen dat King's Jester zo goed op dreef is, is onze hoefsmid. Die heet Mac Head. Dat is nog een van die zeldzame mensen in de paardesport. Hij wil alleen King's Jester nog beslaan. Mac Head is nog één van die kenners die aan het lopen kunnen zien wat er met de hoeven moet gebeuren.”

'Meisjes-paard'

Maar volgens Eddy Stibbe is het niet alleen de verdienste van het paard dat de combinatie zo goed presteert. “Mandy is een uitstekende amazone. Ze kan zich uitstekend aanpassen aan het karakter van het paard, zonder dat ze het overwicht verliest. Bovendien is King's Jester een echt 'meisjes-paard'. Heel licht van bouw en gevoelig van karakter. Dat klikt uitstekend met Mandy.” Haar betrokkenheid bij het paard is tevens een zwak punt. Eddy Stibbe: “Ze zal nooit teveel van een paard vergen. De liefde voor het paard wint het van haar killersinstinct.” Mandy verwoordt het eenvoudiger: “Ik zal nooit iets van het paard verlangen wat het zelf niet wil. Als het dan misgaat is het vertrouwen teveel geschaad.”

Eddy Stibbe haalt de Nieuwzeelanders als voorbeeld aan. “Die kijken echt nergens naar, zonder dat ze de paarden overigens mishandelen. Ze gaan er gewoon vanuit dat een paard gezond is en gaan voor goud. Die rijden echt alles-of-niks. En omdat ze zoveel talent hebben is er altijd wel eentje bij die alles heeft. Ik denk dat het een groot voordeel is dat de Nieuwzeelandse ruiters geen eigenaar van de paarden zijn. Die gaan er opzitten en geven gas. Als eigenaar van een paard kijk je daar toch anders tegenaan.”

De relatie man-vrouw kan soms moeilijkheden geven, als je allebei aan de nationale top staat in een tak van sport. Eddy en Mandy beseffen dat als geen ander. “Daarom hebben we voor de dressuur ook een speciale trainer, Hans-Erik Pedersen. Dat is een Deen die in Engeland woont. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je af en toe een objectieve mening van iemand anders hoort. Dat werkt heel verfissend. Wij helpen elkaar wel veel natuurlijk, maar je moet voorkomen dat je elkaar een rijstijl op gaat dringen. Mandy en ik hebben veel overeenkomsten, maar ook zeker verschillen. Alleen het feit dat zij vrouw is betekent al dat zij de zaken anders aanpakt.”

Mandy tuurt in de brandende zon. “Misschien dat ik voor het eerst van mijn leven iets meer van een paard ga vragen. Dat kan bijna niet anders in deze verzengende hitte.”

Deel dit artikel