Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Stef Clement voelt zich weer coureur

Home

Met nog geen twintig koersdagen in de benen begint Stef Clement zaterdag aan de Ronde van Italië. Het is een ongewis avontuur voor de Rabo-renner die zich na blessureleed de afgelopen weken nog wat onwennig door het peloton bewoog. "Ik laat het op me afkomen", blikt Clement, vervanger van de geblesseerde Tom Leezer, vooruit.

Het was wennen, in Almeria, Catalonië en Romandië. Clement reed in mei 2010 in Californië zijn laatste koers waarna een zoektocht volgde naar de oorzaak van hardnekkige klachten, met name in rug en voet.

"Ik ben de afgelopen weken een paar keer gevallen. Ik hoor nog bij de zwakkere broeders. Dan wapper je bij stress in de koers naar achteren en daar wordt het meest gevallen."

Hij bleef in Romandië overeind, reed een alleszins aardige tijdrit - hij werd twaalfde - en profiteerde van het slechte nieuws voor Leezer, die met een slijmbeursontsteking moest afhaken voor de Giro.

"Ik aasde niet op zijn plaatsje. Ik had een mooi programma, zou Californië en de Dauphiné rijden, maar ik zie er wel naar uit."

Clement voelt zich weer coureur. Dat was wel anders, het afgelopen jaar. Hij consulteerde 22 artsen, die ieder met een eigen diagnose kwamen. "Je raakt in paniek, je zoekt overal hulp." Clement belandde uiteindelijk bij vermaard sportarts Peter Vergouwen. "Hij bekeek me vijfenhalf uur." Vergouwen constateerde een ontsteking van het SI-gewricht, dat laag in de rug zit. "Hij somde de klachten op, die klopten precies."

De arts schreef medicatie en rust voor, daarna volgde fysiotherapie. In december stapte Clement voor het eerst weer op de fiets. "Het spookte door mijn hoofd: hoe lang wil je dit nog? Het kon ook chronisch zijn."

De Giro ziet hij als een goede investering. Hij heeft vooral kilometers nodig. "In Romandië heb ik volgens plan elke dag een finale gereden. Voorin, maar ook om plaats honderd. Je hebt koershardheid nodig."

De tijdrit, van oudsher zijn specialiteit, was bevredigend. "Ik kreeg het gevoel dat ik goed bezig ben. Ook al was ik in het verleden in de top tien geëindigd." In 2009 werd hij nog de beste tijdrijder van Nederland, voor de derde keer. "Het lijkt zo ver weg. Ik heb er mijn bestaansrecht als wielrenner aan te danken." In de Giro komt zijn passie pas op de slotdag aan bod. "Ik heb nog niet veel gekoerst. Misschien komt die frisheid me van pas om in de laatste week goed te zijn."

Deel dit artikel