Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Stamboom als risicofactor

Home

HENRIËTTE LAKMAKER

Doorgaan met fokken binnen zieke hondenrassen is doodlopende weg, zegt Dier & Recht

Het overgrote deel van de half miljoen rashonden in Nederland is ziek. Honden in het trotse bezit van een stamboom lijken er nog het meest ernstig aan toe te zijn.

Op de nieuwe RashondenWijzer van de Stichting Dier & Recht, die de dieren met de meeste aandoeningen in kaart heeft gebracht, prijkt de Franse bulldog bovenaan. De lijst is gisteren gepubliceerd.

Op basis van onderzoek door onder meer de universiteiten van Wageningen en Utrecht en enquêtes onder dierenartsen en hondenbezitters is een top-10 van zielepoten samengesteld, uit een kleine honderd rassen. Op nummer twee en drie staan de boxer en de mopshond, honden die door het fokken op een platte snuit nu vaak problemen hebben met de ademhaling.

Zij kunnen alleen nog ter wereld komen met een keizersnede, in gespecialiseerde dierenklinieken. Het 'Pim Fortuynhondje', de Cavalier King Charles-spaniël, heeft 28 erfelijke aandoeningen. Hun baasjes kampen met torenhoge rekeningen van de dierenarts.

Uit onderzoek blijkt dat inteelt een grote rol speelt, maar, meldt Hans Baaij van Stichting Dier & Recht, honderd procent zeker is dat niet.

De eerste RashondenWijzer verscheen in 2011. Inmiddels is de meting verfijnd. Baaij: "Er zijn rashonden in de ranglijst die het nog goed doen, zoals de Nederlandse schapendoes, maar dat komt vermoedelijk alleen omdat deze nog niet zijn onderzocht."

Honden die verkocht worden zonder stamboom lijken er vaak beter aan toe te zijn dan hun soortgenoten uit een geregistreerde dynastie. Baaij: "Zij komen uit fokkerijen waar minder raszuiver gefokt wordt. Stel dat zo'n fokker veel klachten krijgt over hun Duitse herders (op de nieuwe lijst op de zesde plaats) dan kan hij zijn stamboomhonden mengen met honden zonder stamboom. Daar komen minder raszuivere dieren van, die gezonder zijn." In de hondenbranche wordt gesteld dat het deze 'broodfokkers' zijn die de grootste schade toebrengen, terwijl de officiële fokkers het welzijn van de hond voor ogen zeggen te hebben. Maar zo simpel ligt het niet volgens de Stichting Dier & Recht.

Er bestaat inmiddels wetgeving tegen het fokken van dieren met erfelijke aandoeningen, maar daar trekken fokkers zich vaak weinig van aan, oordeelt Baaij. Het heeft geen zin meer om, zoals sommige wetenschappers en fokkers bepleiten, vanuit de bestaande populatie met dna-testen en zorgvuldig beleid weer gezonde dieren te kweken. Zo ligt er een 'fairfok'-plan, waarin fokkers beloven dat ze vanaf 2024 geen honden met pijn of afwijkingen willen voortbrengen.

Te laat, zegt Baaij. "De helft van de Pim Fortuynhondjes heeft een hersenaandoening als gevolg van een te kleine schedel. Als je die afwijking eruit fokt, houd je een nog kleinere populatie over, waardoor de kans op inteelt alleen maar groter wordt." Doorgaan met fokken binnen zieke hondenrassen is volgens hem dan ook een doodlopende weg. Baaijs aanbeveling: "Koop liever een vuilnisbak, die is veel gezonder."

Deel dit artikel