Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Stakers snappen

Home

Rob Schouten

Er werd tot mijn verbazing toch nog wat post bezorgd door TNT. Ik had er niet meer op gerekend. Het was een schrale oogst, dat wel, een onnozel blaadje waar ik nooit in kijk en een maandblad waar ik me in een vlaag van verstandsverbijstering op heb geabonneerd, maar als symbolisch gebaar was het voldoende.

Mijn postbode hoort kennelijk bij het postbodengilde dat niet staakt. Maar om te laten zien dat er toch ergens kinken en knikken in de kabel zitten kwam hij heel laat en met een miezerige bestelling.

Ik begrijp de stakende postbodes trouwens wel, wat dat betreft had het van mij niet gehoeven. Maar ik begrijp ook TNT die in het nauw zit door de veranderende postmarkt, zoals het wel ergens zal heten. Het is een tragisch dilemma, zoiets als in Griekse toneelstukken, waaraan je niet ontkomt. Postbodes vechten voor hun baan, de TNT voor haar voortbestaan.

Ik weet weliswaar allang niet meer waar de letters TNT voor staan, want ik ben nog uit de tijd van de PTT, maar ik heb de postbode om een of andere reden altijd wel een romantische figuur gevonden. Een soort georganiseerde avonturier, die door het land trekt met blijde en droeve berichten. Dat komt door het boek ’Een vracht geluk en een brok verdriet’ van C.J. Ooms waaruit mijn vader vroeger sniklachend placht te citeren, over een postbode dus in vooroorlogs Nederland. Ook ’Postman Pat’, televisieserie voor de kleintjes, kan op mijn warme belangstelling rekenen. Zelf heb ik het nooit verder geschopt dan tot krantenbezorger maar ik droom wel eens van brievenbussen.

Zo, en nu eens even kijken waar TNT eigenlijk voor staat, ik zou eerlijk gezegd in een quiz met mijn mond vol tanden staan, dus het wordt tijd om mijn kennis aan te vullen. Je gelooft het niet, TNT staat voor Thomas Nationwide Transport, naar een Australische transportfirma, opgericht in 1946, die kennelijk in de tussentijd de boel hier heeft overgenomen. Ik weet eigenlijk niet of ik dat wel moet weten.

Over naar het staken. Onlangs staakten in Spanje de vluchtverkeersleiders. De Spanjaarden waren woedend want hun vakantieplannen werden in de war geschopt. Snapte ik ook, ik ben vandaag van het grote, alomvattende snappen. Maar dat een staker last bezorgt, behoort tot zijn wezenlijkste eigenschappen. Ongemerkt staken moet wel een van de droefste en meest zinloze bezigheden op aarde zijn. Ik vraag me af of ik zelf wel eens gestaakt heb of het in de toekomst wellicht ga doen. Kan me er niet veel bij voorstellen.

Schrijvers staken niet zo een-twee-drie en als ze het doen is het maar de vraag of iemand het merkt. Jongens, ik leg een week mijn pen neer want de secundaire arbeidsvoorwaarden bevallen me niet! Zou er ergens in het heelal een culturele achterstand ontstaan als schrijvers (en schilders en straatmuzikanten) het werk neerlegden, bijvoorbeeld om staatssecretaris Halbe Zijlstra te tarten? Ooit componeerde Joseph Haydn zijn Afscheidssymfonie waarin alle musici uit protest tegen hun werkgever na afloop hun kaars uitbliezen en opstapten.

Dat lijkt me het uiterste aan artistiek staken, een stuk dat als een nachtkaars uitgaat.



Toevoeging voor de historici onder ons: Niet TNT nam (14 jaar geleden) de Nederlandse PTT Post over maar omgekeerd. Waarna het postbedrijf de naam TNT aannam. - VD

Deel dit artikel