Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Spookorganisatie

Home

Sylvain Ephimenco

Column

Een interessant standpunt over de aanslag op het satirische Charlie Hebdo (het Franse blad werd vorige week omwille van karikaturen over Mohammed in lichterlaaie gezet) kwam van Joost Pollmann.

Volgens de stripmedewerker van deVolkskrant zou Turkije als voorbeeld voor cartoonisten moeten dienen. In dat land kun je grappen maken over politici maar je blijft met je handen af van de geestelijkheid.

Pollmann: 'Pak de beleidsmakers aan, laat de heiligen met rust'. De roep om een voorbeeld te nemen aan een islamitisch land (dat zeker geen toonbeeld is van vrijheid van meningsuiting) is zeker innoverend. En ook curieus uit de pen van een westerse striptekenaar.

Zou de aanslag op Charlie Hebdo een soort cesuur markeren?

Als dat het geval is, komt het misschien niet zozeer door de aanslag zelf maar meer door de reacties hierop. Want de aanslag zou best de geïsoleerde daad van een paar opgewonden fanaten kunnen zijn.

Deze daad had bovendien niet tot doel mensen te doden. Daarbij komt dat de journalisten van Charlie, vanaf de eerste uren na de aanslag, duidelijk onderscheid maakten tussen de eventuele daders en gewone aanhangers van de islam.

Zo verklaarde Charlie's hoofdredacteur Charb: "Het zijn niet de moslims die onze redactie in brand hebben gestoken. Het zijn een paar radicale idioten die niet weten wat de islam is."

En terwijl de hoofdredacteur deze woorden uitsprak, werd de Facebook-pagina van zijn blad onder duizenden reacties bedolven. Het merendeel was afkomstig van Franse moslims die de aanslag juichend verwelkomden en het blad op extreme hatelijkheden trakteerden.

Ik heb heel wat tijd op die Facebook-pagina doorgebracht vorige week, vlak voordat die werd gesloten. Ik probeerde de grofste en verontrustende hatelijkheden aan hun auteurs te linken, wat niet moeilijk was omdat die meestal met naam en profiel-foto erbij stonden.

Wat ik tegenkwam waren doodgewone Franse moslims, de doorsnee Rachid en Rachida, met een verzameling aan vrienden en belangstelling voor muziek, sport of films. Meestal keurige jonge mensen die zelf waarschijnlijk nooit een brandbom zouden gooien maar vierkant achter de terroristen stonden.

Dat dit aspect, na de eerste schrok, door de Franse pers niet is uitgediept, verbaast me niet. In Frankrijk zit men niet op een botsing der culturen te wachten. Men herhaalt liever de woorden van Charb: de aanslagplegers snappen niets van hun eigen vredelievende geloof en gewone moslims staan hier niet achter.

Afgelopen zondag op de tv-zender 'I-Tele' werd Charlies columnist Patrick Pelloux toch even met de hatelijkheden op Facebook geconfronteerd. De man raakte duidelijk gedesoriënteerd, sloeg wartaal uit en bestempelde Facebook als een 'spookorganisatie' die in verbinding stond met het riool van internet.

Dat ook Charlie Hebdo op dit spookschip zat en dat Facebook door alle media werd geroemd voor zijn aandeel in de 'Arabische lente', deed er niet meer toe. Pelloux vroeg zich af of de 'wetgever' de orde soms niet kon herstellen.

En zo pleit het door brandbommen monddood gemaakte blad nu voor censuur van het internet. Alles is toch beter dan die weerbarstige en ongemakkelijke waarheid, niet waar?

Deel dit artikel