Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Soms moet het politieke debat juist gaan over dat ene geval

Home

Tofik Dibi en Tweede Kamerlid GroenLinks

© EPA
Opinie

De principiële vraag is: Mag een politicus met een individu het systeem ter discussie stellen? Het antwoord: Ja, in de zaak van Mauro wel.

In dit multimediale tijdperk komt er dagelijks op iedereen een bombardement aan informatie af. Beelden en berichten worden voortdurend herhaald, en zo tot absolute waarheid verheven. Een goed voorbeeld zijn de beelden en berichten over immigranten die een 'belasting voor de samenleving' zouden zijn, doordat ze vaker een uitkering hebben, crimineel zijn of werkloos.

Statistisch kan dit kloppen, maar soms staat er iemand op die het groepsdenken achter die absolute waarheid in twijfel trekt. Iemand die dominante politieke en publieke opvattingen ter discussie stelt. Vorige week was die iemand Mauro Manuel.

Van de vertrouwde anti-immigratieretoriek bleef weinig over. Nederland liet zich van zijn meest liefdevolle kant zien. Ook de betrokkenheid van politici was groot. Van links tot rechts was de worsteling van politici zichtbaar.

Nergens was de interne worsteling hoe tot een oplossing voor Mauro te komen zo in your face als bij het CDA. Het beste voorbeeld is misschien wel staatssecretaris Bleker die in 'Pauw & Witteman' zei te walgen van zijn eigen woorden om Mauro vervolgens uit te nodigen voor een voetbalwedstrijd. Een zeldzaam tenenkrommend politiek gebaar, zeker. Maar het kwam voort uit zijn worsteling tussen medemenselijkheid en politieke afspraken met de PVV.

CDA-Kamerleden Knops en Sterk lieten weten dat er meer mogelijk was geweest als het asielbeleid geen 'gezicht' in de media had gekregen. Een misplaatst verwijt, maar zij hebben wel een punt. Het is ongemakkelijk om individuen onderwerp te maken van publiek debat, zeker op een gevoelig terrein als het asielbeleid. Toch is het tegelijk onvermijdelijk. Een individu is soms essentieel om de tekortkomingen van het systeem in alle rauwheid bloot te leggen.

In een debat waar alle schijnwerpers op staan gericht, zoeken politici eerder de confrontatie in plaats van de consensus op. Er zijn voor- en tegenstanders die zo scherp mogelijk hun positie willen markeren. Het redelijke midden verdwijnt dan uit zicht.

Tegelijkertijd zijn de schijnwerpers en scherpe standpunten nodig. Ze kunnen duidelijk maken dat achter cijfers en wetten mensen schuilen. Mensen in soms schrijnende situaties van wie, eenmaal in de publiciteit, de meeste Nederlanders denken 'Hoe is het mogelijk?!'

Een scala aan individuen heeft de afgelopen tijd het politieke debat verlevendigd. De gehandicapte Brandon, de legerimam Eddaoudi, bijstandsmoeder Erna Smeekens, de Afghaans-Friese Sahar en nu Mauro.

De principiële vraag is: Mag een politicus met een individu het systeem ter discussie stellen? Het debat over Mauro gaat niet over Mauro alleen. Deze jongen en zijn pleeggezin legden de manco's van het systeem bloot. Het systeem had al veel eerder onderwerp moeten zijn van fundamenteel debat. Maar juist omdat het beleid geen indringend gezicht kende, bestond er geen urgentie voor een humaner asielbeleid. Die urgentie is er - dankzij Mauro - nu wel gekomen.

Het is een duivels politiek dilemma. Buiten de schijnwerpers is het debat inhoudelijker, maar de druk om verder dan beleid te kijken is beperkt. In de schijnwerpers speelt de politieke context - de relatie met de gedoogpartner, peilingen en zichtbaarheid - onvermijdelijk ook een rol.

Omdat in Den Haag inmiddels al weer andere debatten worden gevoerd, lijkt het alsof de politiek is overgegaan tot de orde van de dag. Dat is niet het geval. Een structurele oplossing is er niet gekomen voor Mauro en zijn lotgenoten. Hem rest de tweederangsoplossing van een studievisum. Dit voorstel moet dringend van vaste grond worden voorzien.

De echte test voor de Kamer begint daarna. Is het parlement in staat om consensus te vinden over een structurele oplossing voor jonge asielzoekers? Er ligt een CDA-resolutie en een initiatiefwet van PvdA en ChristenUnie.

Alleen een langetermijnoplossing voorkomt dat de Kamer van individu naar individu holt. Want het mag geen verrassing zijn dat de volgende Mauro klaarstaat in de coulissen, om zijn opwachting te maken in nóg fellere schijnwerpers.

Deel dit artikel